AKO NA LANG...
Awang ang mga labi ni Amber habang nakatitig sa miserableng mukha ni Hunter. Gulung-gulo ang isip nito sa nararamdaman at hindi malaman kung paano maipaliliwanag sa kaniya ang lahat upang mas maintindihan niya, upang maramdaman din niya.
"Lasing ka lang," tanging nasambit ni Amber nang makahagip ng lakas na magsalita. Maging siya ay litong-lito na sa ipinapakita nito.
Bumuga ng hangin si Hunter at ginulo ang makapal nitong buhok. He looked so frustrated. Nakakahawa ang kalituhan at frustration na pinapakita nito sa kaniya.
"I'm not f*****g drunk! Bakit ba ang manhid mo?"
"Ano'ng..." Suminghap siya sa inis. "At ako pa talaga ang manhid? Sino ba sa atin ang sarado ang isip? Ang matigas ang puso? Ang walang pakiramdam? Ang walang awa—"
Hindi na niya natuloy pa ang sasa
