SPG
Kanina pa nangangati ang kamao ko. As in kating-kati na itong tumama sa pagmumukha ng doktor na nasa harapan ko ngayon. At kung apoy lang ang lumalabas na init sa mga mata kong namumula na sa galit sa ginagawa kong pagtitig sa kanya, baka litson na sya ngayon.
At ang hinayupak, hindi pa makahalata. Panay ang titig nito kay Robby. Panay ang ngiti na animo nakasasaksi sya ng isang himala sa harap nya eh nagkukwento lang naman si Robby. Kunsabagay, Robby is indeed a miracle. Pero kahit na. Hindi matahimik ang loob ko sa ginagawa nyang pagtitig sa asawa ko.
Nakakairita. As in.
Kung hindi lang sya rekomendado ni Tito Francis, kanina ko pa sya ibinato sa labas ng kuwarto ni Robby. But doing something like that may offend Tito Francis na malaki ang bilib sa kanya. Pwes, kailangang patunay
