"As you wish, Mahal ko." Mabuti naman at marunong siyang makinig.
Niyakag ko na agad ito sa taas upang makapagpahinga na ako sa kwarto. Pagpasok namin sa loob ay agad kong hinubad ang jacket ko at saka ko lang naalalang wala pala akong dalang pamalit.
"Draven, wala akong pamalit," pagbigay-alam ko sa kanya.
"Dinalhan kita, Mahal ko don't worry," nakangiting turan naman agad niya habang hinuhubad ang polo uniform niya.
"Pahinga ka na, Mahal ko ako na muna bahala sa bahay," malambing pa niyang dugtong na ikinatango ko naman agad.
Pagkatapos kong hubarin ang sneakers ko ay humilata na agad ako sa kama at damang-dama ko agad ang labis na pagod. Pero bago ako tuluyang tangayin ng antok ay naramdaman ko pang kinumutan ako ni Draven at kinintalan ng halik sa aking noo.
"I love you, Mahal ko
