“Aalis ka?”
Agad akong napatigil sa paglalakad nang marinig ang boses ni Kuya. Nag-angat ako ng tingin at nakita siyang mabilis na naglakad pababa ng hagdan.
I slowly nod my head as an answer. “Babalik din naman ako kaagad,” mahinang sagot ko sa kaniya.
His brows arched an inch before walking towards my direction. Nang makalapit sa akin ay ipinagkrus niya ang dalawang braso at mapanuri akong tiningnan. Because of that, I pursed my lips together as I slowly looked away.
“Saan ka pupunta? Anong oras ka uuwi? Sino ang kasama mo? Bakit ka aalis? Hindi ba puwedeng dito sa bahay na lamang kayo magkita?” sunod-sunod na tanong niya kaya’t agad akong napasimangot.
Dad is right after all. Daig niya pa nga ang isang nanay sa pagiging strikrta. Weird.
“Kausap ko si Maurice and she told me---“
