Malakas na sampal.
Napahawak ako sa aking kanang pisngi nang muling dumapo roon ang palad ni Tatay matapos kong pumasok sa loob ng bahay. My cheek ached about what he did but I tried my best to stay calm no matter what happen. Hindi ako puwedeng umiyak dahil sa pagkakataong ito, wala naman akong ginawang mali.
“Ang sabi mo, magreresign ka lang. Putangina, ala-una na ng umaga, Riley! Alas nuebe kang umalis, gaga ka!”
I swallowed the lump on my throat as I turned my head up to look towards my father’s direction. “Sumama ho kasi ang pakiramdam ko, ‘Tay, kaya hindi po agad ako nakauwi—“
“Sinungaling!” Malakas na sigaw niya at muli akong inambaan ng sampal ngunit napigilan niya ang sarili niya na siya namang ikinapagpasalamat ko. “Sino na namang maloloko mo riyan, ha? Minsan mon a kaming
