“Ma’am Danielle,” halos pabulong at hindi makapaniwalang sambit ko nang magtama ang aming paningin.
“Kilala niyo ang isa’t-isa?” Agad na tanong ni Delaney matapos ang ilang segundo.
Sa halip na sagutin siya, mabilis na naglakad papunta sa direksiyon ko si Ma’am Danielle at walang imik na hinila ang aking kamay palabas ng opisina ni Ate Maurice.
“Huwag kayong susunod,” seryosong utos niya kina Ate Maurice bago walang habas na isinara ang pinto.
“M-Ma’am Danielle,” mahinang pigil ko sa kaniya at hinawakan ang kaniyang braso pero patuloy siyang naglakad palayo ng opisina.
Wala na naman akong nagawa pa kung hindi ang magpatianod sa kaniya. My lips quivered in fear as I looked down. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman. Hindi man niya sabihin, ramdam ko na galit siya kaya’
