“Hindi ka nahirapan sa pagbabalik sa pag-aaral? I mean, ang tagal na rin nang huli kang pumasok sa school, ‘di ba?”
Sumubo muna ako ng pasta bago ako nag-angat ng tingin kay Iverson at tipid na nagkibit balikat. “Of course, it was hard at first. Pero kalaunan, nasanay na rin ako. I enjoyed it a lot actually. Alam mo naman na pangarap kong makapagtapos ng pag-aaral, hindi ba?” tanong ko pabalik sa kaniya at tipid siyang nginitian.
Iverson nod his head and gave me a small smile. “I’m proud of you,” mahinang sambit niya. Muli naman akong sumubo ng pagkain ko.
Dinala ako ni Iverson dito sa restaurant sa Tagaytay kung saan kami kumain noon. Hindi ko alam kung anong hinalo sa pagkain dito at naging marupok ako bigla kay Iverson noon. Kaya siguro rito niya ako dinala ulit ngayon. Napailing a
