“Hindi pa rin ba kayo nagkakabati ni Yvvo?”
Wala akong ibang naging sagot sa tanong sa akin ni Mamang Ichi kung hindi ang malakas na pagbuntong hininga. Dahil doon, wala ring nagawa si Mamang Ichi kung hindi mapailing.
Lumapit siya sa direksiyon ko at tinapik ang aking balikat. “Alam mo, Riley, mahal ka noong si Yvvo. Ako man ang nagsabi sa ‘yo na huwag kang magtitiwala agad nang lubusan sa kaniya, gusto ko rin namang malaman mo na minsan, hindi masamang magbigay ng pangalawang pagkakataon,” mahinahon ngunit may diin niyang payo sa akin.
I heaved a deep sigh as my lips puckered out of frustration. “Nakausap ko po si Ma’am Danielle kahapon, Mamang Ichi,” pag-amin ko sa kaniya at nagbaba ng tingin.
“Oh, anong sabi? Totoo raw ba ang sinabi ni Yvvo?”
Kinagat ko ang aking ibabang labi
