NANG MATAPOS kaming makapagbanlaw ay inabot ni Aki ang twalya sa rack at ito na rin ang nagpunas sa akin. Pilit kong inaagaw dito ang hawak na twalya ngunit tatawa-tawang iniiiwas lang nito iyon sa akin.
"Kaya ko na 'to, Love."
"Ako na lang kasi." Giit ko pa rin. "Iyang sarili mo ang punasan mo. Basa ka pa rin, oh."
"Don't worry, maya-maya lang, mababasa ka rin ulit." Punung-puno ng kapilyuhang wika nito.
Ilang sandali pa bago ko naproseso sa utak ko ang ibig nitong sabihin. Sandali ko itong sinamaan ng tingin, bago natatawang mahinang hinampas sa balikat.
"Puro ka talaga kalokohan!" Pananaway ko pa rito.
Lalo namang natatawang kunwa ay inilagan nito ang hampas ko. "Bakit? Totoo naman."
"Aki!" Nanlalaki ang mga matang saway ko pa rin.
Pero ang loko, hindi man lang natigatig. "What?
