"YES, YES, of course, Pare," naulinigan kong sabi ng asawa ko sa kausap niya sa telepono, na siyang nagpagising sa akin. "Oo, pauwi na talaga kami dapat kahapon, nasiraan ako, kaya naatraso kami ng dating. Pina-tow ko muna 'yung sasakyan ko, para madala sa pinakamalapit na talyer."
Base sa usapan ng mga ito ay nahinuha ko na si Papa ang kausap nito. Napangiwi pa ako, at napakagat sa pang-ibaba kong labi nang marinig ang mga pinagsasasabi nito sa papa ko.
And, yes. Hindi na namin nakuha pang makauwi ng San Ignacio kahapon, sapagkat ang isang round nito ay nasundan pa ng nasundan, hanggang sa kapwa na namin ipasyang kinabukasan na nga lang lumuwas.
Ang lapad ng ngiti ng ngiti ng loko, at gayon na lamang ang pangingislap ng mga mata nang pumayag ako.
Pakiramdam ko kagabi... or, technicall
