Beauty's Amour

Demon

Demon

Hindi man lang ako pinatulog ng mga tanong ko sa isip ko. Kung bakit umabot ako sa sitwasyon na kailangan kong maikasal kay Damon. Tsk di ko talaga alam kung paano nangyare yun. Isang bagay lang ang pumasok sa isip ko kung involved ang parents ko dito. Negosyo.

Di ko inaasahan na may bisita na sila Mommy nang ganito kaaga at mali akong isiping bisita yun dahil isa palang bwesita ang kasama nilang magtawanan sa hapag kainan. Mas mukha pa silang pamilya tignan kaysa samin. Kailan kaya tatawa nang ganyan si Mommy sakin.

"Good morning" Natigil sila pagtatawanan nang magsalita ako.

Isang masamang tingin lang ang ibinigay ni Damon sakin at simpleng tingin ang kay Daddy.

Alam ko namang wala akong lugar sa pamilyang to. " I'll just eat outside may usapan kami ni Karl. "

Sinamaan ako nang tingin ni mommy.

" Show some decency Isabelle your fiance is here at aalis ka kasama ang lalaki mo. Umupo ka at samahan mo kaming kumain." Halata mang may galit ang pagkakasabi nun ay naroon parin ang arte sa bawat slaitang binitawan ni Mommy.

Sa puntong yun ay gusto ko mang umalis ay naroon ang maotoridad na tingin ni Daddy na alam kung malilintikan ako pag di ko ginawa.

" So Isabelle what are you gonna take up for your college. Siguro naman ay may decision kana sa bagay na yan. "

Nanlaki ang mata ko sa tanong ni Dad. Di ko expected na magtatanong sila about sa school. This is actually the first time.

" I'm going to take up Accountancy in USC Dad." I saw a slight smile from him nung sinabi ko yun pero nawala din agad nung napansin niyang nakatingin ako sa kanya.

" That's great." At nagpatuloy na siya sa pagkain niya.

It feels like some of the tension in the atmosphere lightened pero kanina ko pa nanamalayan ang masasamang titig galing sa katabi ko lalo na nung tumunog ang phone ko .

Karl. Siya ang tumatawag I'm actually glad na tumawag siya dahil gustong gusto ko nang umalis dito.

"Excuse me" Pumunta ako sa may kitchen para sagutin ang tawag na yun.

" Karl I'm glad you called!" Di ko namalayan na medyo napalakas pala ang boses ko dahil siguro sa excitement ko.

Tinawanan lang ako nang unggoy sa kabilang linya. " I'm also glad you are alright. Nagalala ako sayo kagabi. You were trembling. "

Then I remembered the kiss. s**t. May kasalanan pala to sakin. " You mongrel! Bakit mo ginawa yun kagabi?" Sayang saya ata ang taong to at kanina pa ako tinatawanan.

"Tumigil kana kakatawa at wala ako sa mood! Sundiin moko dito sa bahay dalian mo ha! May kampon ni Satanas na nandito sa bahay namin ngayon. My parents are also here and I have something to tell you." At agad na ibinababa ang tawag pero kamuntikan ko nang mabitawan nang may nagsalita sa likod ko.

" Excited to have a date ?" Sobrang lapit niya. Nararamdaman ko na yung hininga niya sa may kaliwang tenga ko.

Natigilan ako at nanigas sa kinatatayuan ko. Nanghihina ang tuhod ko sa sobrang lapit niya. Rinig na rinig ko ang t***k nang marupok na puso ko.

" A-ano n--namaan ngayon?" s**t. Nautal pa ako. f**k you Damon for making me so weak like this.

Nanlaki ang mata ko nang hinarap niya ako sa kanya at sobrang lapit nang mukha niya na amoy na amoy ko ang pabangong gamit niya.

" Oo at Hindi lang ang tinatanggap kong sagot Isabelle. Wag mo akong daanin sa pabalang mong sagot. Wag mong subukan ang pasensya ko." Hindi ko alam na sobrang higpit pala nang pagkakapit niya sa kamay ko.

"N-asasaktan ako" Pilit kong kinukuha ang kamay ko sa pagkakahawak niya.

Nilapit niya ang bibig niya sa tenga ko at pabulong na sinabing " Hindi pa sapat ang sakit na yan Isabelle. There's more pain coming your way. Watch out for more Belle. You can't go out with your man. You are gonna be tied to me Isabelle. Show some decency." at winaksing binitawan ang kamay ko na namumula na dahil sa higpit nang kapit niya at walang lingon na umalis sa harap ko.

Gaano ba siyang nasaktan sa pagkawala ni Angel at naging demonyo siya. Pero bakit? Bakit parang kaya kong tanggapin ang lahat nang sakit na darating basta ba sakin siya. Lunod na lunod na ako.

Bumalik ako sa dining table pero si Demon nalang ang naabutan ko dun. Iniwas ko ang tingin ko sa kanya at tinago sa likod ko ang namumulang kamay dahil sa ginawa niya kanina.

" Prepare your things. You're living with me. " Nabingi ata ako sa sinabi niya.

"What are you talking about? Why would I live with you?" Pinanlisikan niya lang ako nang mata. What? Pati ba pagtatanong di pwede.

" I am not gonna repeat myself Isabelle." wtf. Is this really the start of my life living in hell.

"Pero paano sila Mommy?" Kanina pa akong nakahandusay dito dahil sa talim nang mga tingin niya. He could just be nice for a while and explain to me.

" This is their idea. So get upstairs. I'll give you 15 minutes. " Bwesit siya kanina pa siya. Pag ako di nakapagpigil talaga!

"Suplado kang demonyo ka" Bulong lang sana yun pero dahil hindi ko alam na matalas pala mga pandinig ng mga demonyo ay narinig niya.

"You'll see what a demon is like Isabelle just wait for it. " Nanigas ako sa sagot niyang iyon. He really change.

Agad akong nag ayos at ang mga importanteng bagay lang muna ang dinala ko. Tinext ko na din si Karl na wag nalang munang pumunta dito.

Kahit na kunti lang naman ang dinala kong gamit ay umabot parin ito sa dalawang maleta. Hindi man lang tumulong sa paghahakot ang demonyong prenteng nakaupo sa sofa namin na akala niya siguro pagaari niya.

Tumulong sa pagbubuhat ang guard namin nang umabot na kami sa sasakyan niya.

"Bakit mo to ginagawa Damon? Wala akong maalalang nagawa ko sayo." Tanong ko nung pareho na kaming nakasakay sa kotse niya pero wala akong natanggap na sagot. Oh baka dahil to sa pagsampla ko sa girlfriend niya pero masyado naman atang late reaction.

Tanging tunog nang puso ko ang naririnig ko nang lumapit siya sakin akala ko ay sasaktan niya nanaman ako dahil sa tanong ko pero kinuha niya lang pala ang seatbelt na nasa tabi ko para ikabit yun.

" Fear me more Isabelle. You'll be paying everything. Every bit of pain I'm feeling right now your paying it. So fear mee more to the point you'll be begging me. You .Are.Paying. Everything. "

Hindi ko maintidihan kung saan nagsisimula ang galit niya. Pero sa puntong to ay nararamdam ko paring masaya ako dahil sa wakas akin siya. Saakin na siya at wala nang makakaagaw pa sa kanya.

Nakarating kami sa bahay nila. Agad naman akong bumababa nang mauna na siyang bumababa . Tsk. Hindi man lang ako pinagbuksan nang pinto.

"Don't bother taking your laguage. Kukunin ko lang ang gamit ko sa condo tayo. "

Tumango nalang ako at sumunod sa kanya. Ngayon lang ako ulit nakabalik dito. Huli na nung pinuntahan ko siya.

"Isabella"

Tawag sakin ni Philip na naglalaro ng ML sa sofa nila. Tumingin lang siya saglit at bumalik na sa paglalaro.

"Hintayin nalang kita dito San. "

Sinamaaan niya ako nang tingin at hinigit ako paakyat sa kwarto niya.

" Stop flirting with my brother ,Isabelle!"

Sinandal niya ako sa may pinto nang makarating kami sa kwarto niya.

"What? That was just greetings you mongrel!"

Hindi ko alam kung maiinis ako sa reaction niyang to o matutuwa dahil mukhang nagseselos siya.

"Are you jealous?"

Binitawan niya ako at umupo sa kama niya.

" Stop hallucinating Isabelle. Bakit ako magseselos ayaw ko lang nang lumalandi ka sa harap ko. Nasusuka ako. "

Kitang kita sa mukha niya ang pandidiri. Nakakadiri bang isipin na sa akin ka ikakasal. Hindi ko din naman ito ginusto. Ano ba talagang kasalanan ko sayo , Saavedra? Paanong galit na galit ka sa akin.