Chapter 42
May dinukot ako sa sling bag ko. Iyong regalo ko para sa kanya dapat 2 years ago. Binalot ko pa iyon. Excited na iniabot ko sa kanya iyon. Tingin ko, ngayon na ang tamang oras para ibigay ko ‘to sa kanya.
"Meron pa? Hindi ba sobra naman 'to?" maang na tanong niya.
"Nope. This is really for you. Sayang naman kung ayaw mo. Come on, dapat 2 years ago ko pa ‘yan binigay kaso feeling ko, hindi pa right timing noon!" giit ko.
"Sige. Salamat talaga Sab!" ngiting-ngiti na siya.
Tinanggap niya iyon at akmang bubuklatin ang card nang may maalala ko. Diyahe! Isinulat ko nga pala doon na mahal ko siya. Nahihiya ako since wala pa namang siyang inaamin, eh.
"A-Ay, hindi kasama 'to!" bulalas ko at akmang hahablutin ang card pero mabilis niyang iniiwas iyon.
"De binigay mo na, eh!" nakak
