“Alexa! Buti nakarating ka!” Masayang-masaya ang pagsalubong sa akin ni Mama pag-uwi.
Ah, yes. I went home. Kaarawan ng kapatid ko bukas at hindi ko magawang makaisip ng bagong rason upang hindi umuwi ngayong taon. Hindi rin naman ako magtatagal pa. Iyon ang tinatak ko sa aking isipan habang nasa byahe ako kanina.
I don’t know. I felt like I had to deal with this fear of coming home. A year... It has more than a year and everything should be deal with, right? Hindi ako matatahimik kung mananatili akong tikom ang bibig.
If I need to move forward, then I should face my issue first before anything else.
Ngunit hindi rin ako sigurado kung handa ba akong harapin iyon.
“Jai, pahatid ng gamit ni Alexa sa dati niyang kuwarto,” ani Mama sa pinsan kong lalaki.
He obliged. “Welcome back, At
