ALEXIS JAVIER
Nakaunan ako sa braso ni Mitchell at nakayakap sa kanya. Pareho pa rin kaming walang damit dahil after ng first attempt namin ay nasundan pa at nasundan pa uli hanggang sa nakaapat na rounds kami. Dinaig pa namin ang uhaw na uhaw. Natawa ako kaya tumingin sa akin si Mondragon.
"What?" mataray kong tanong sa kanya.
"Ikaw? Bakit ka natatawa?"
"I'm just happy. I like you, Mondragon..." Ngumisi lang siya sa akin at hinalikan ang noo ko.
"Sana ay hindi lang dahil sa kalasingan mo kaya mo nasabi iyan, Javier."
Tumihaya ako. "Masaya ako kaya alam kong gusto kita hindi dahil sa lasing ako, okay?"
"Iyon nga ang nakakatakot, eh. Ang magbitaw ka ng mga salitang maganda sa pandinig dahil masaya ka."
"So, hindi ka naniniwala sa akin?" Hinila ko ang kumot at itinapis sa katawan
