Leydell
MGA HALIK sa balikat ko ang nagpagising sa akin. Pakiramdam ko sa oras na iyon ay nanghihina pa rin ang katawan ko. Hindi ko na nasundan pa ang oras kung gaano kami katagal na nagniig ni Zenon. I found him hard in the morning—hard for me.
Bago pa kami may gawin, mga katok sa pintuan ang umabala sa amin.
“Daddy?” wika ni Cameron sa labas ng pinto.
Hinaplos ko si Zenon sa pisngi bago pa niya maisip na tuluyang lumayo. “Huwag sanang magbago ang pakikitungo mo kay Cameron, Z. Ikaw ang nagbigay sa kanya ng tunay na pagmamahal kahit hindi pa kayo nagkakilala nang matagal.”
“I won’t! That’s a promise. Tulad mo kasi ay inisip ko na sa ‘kin siya. Pero tama ka; sa palagay ko ay ipinadala talaga siya sa ‘yo noon para alagaan natin. Naniniwala kahit ang panginoon na ikaw ang karapat-dapat
