"KINAKABAHAN ka ba?"
Nakuha ni Chloe ang atensiyon ko nang marinig ang tanong niya. Bumuntong hininga ako bago napagpasyahang sagutin siya.
"Yes."
Sumilay sa labi niya ang isang ngiti at hinawakan ang kamay ko. Naramdaman ko ang bahagya niyang pagpisil dito.
"You don't have to be nervous. I'm with you."
Napangiti rin ako sa sinabi niya. Ilang saglit pa kaming nagtitigan sa loob ng kotse bago napagpasyahang bumaba na.
Nang nasa harapan na ng dating bahay na bahay ng ama ko at ng bagong asawa niya, napatitig ako rito at kaagad napansin ang malaking pagbabago nito. Ngayon ko lang din natantong napakatagal na nang huli kong punta rito. Ni parang hindi ko na nga tanda ang itsura ng loob nito sa sobrang tagal.
Dahil nagkakamabutihan na ulit kami ng ama, pinagbigyan ko ang hiling niyang d
