Pamela
Dahil ayaw kumilos ni Donna napilitan akong kunin ang damit niyang nakabuyangyang malapit sa sala. Pagbalik ko nakikiusap na ito sa Tatay ko. Puno ng luha ang namumula niyang mata nagkalat na rin sa pisngi niya. Ewan ko ba, hindi talaga ako naniniwala sa luha ni Donna. Parang umaarte lang ang madrasta sa, Tatay Anthony, hinihikayat na paniwalaan siya.
Parang hindi ito sincere sa iyak na aking nakikita? O nasanay na akong wala itong konting bait sa katawan kaya kahit anong pakiusap at paghingi ng tawad hindi ako kumbinsido kahit na ibuhos niya pa ang isang baldeng luha.
“Anthony, pag-usapan natin ito. Alam kong mahal mo ako. Hindi mo kayang mawala ako sa buhay mo,” ani pa ni Donna na kina singkit ko ng mata.
Nag-aantay akong magsalita si Tatay Anthony, kung patuloy ba siyang magp
