Sandy
2 years later
Dalawang taon narin simula nung maipagamot ko si inay gamit ang perang nakuha ko mula kay rachel simula noon ay hindi na ulit ako nakatanggap ng balita mula sa kasal na aking nagulo at ayoko ng isipin pa iyon dahil nakapag simula na kami ni inay ng bagong buhay kasama ang nakababatang kapatid ko na si Jerome.
Ginamit ako ang perang natira sa pag papagamot ko kay inay nagsimula akong mag tayo ng isang business.
Tungkol sa interior design "Yes" kahit papaano ay nakapag aral naman ako hindi kolang natapos at ngayon nandito ako sa opisina ko at nag rereview ng mga designs at iba pa.
Napatigil ako ng may biglang kumatok ng malakas "Miss Sandy miss sandy" ulet ulet na sabi ni leah "What?" tanong ko habang nakatingin parin sa papel nagulat ako ng bigla nyan hinampas yung lamesa kaya tinignan ko sya ng masama "Ano bang problema mo leah? " inis na tanong ko.
"Ano ka ba naman miss sandy may sasabihin lang naman ako" pa cute na sabi kaya naman huminga ako ng malalim at muling tumungin sa kanya " Baket po Miss leah? " napipilitan kong tanong.
"Miss sandy may gagawin kaba mamaya?" tanong pa nito. "Wala naman bakit? " ani ko
"A-ano kasi miss sandy baka lang gusto mong sumama mag bar mamaya at tsaka it's Friday naman kaya baka gusto mong sumama gaya ng dati? " mahabang lintaya nito
"Nako pass ako jan" aniko "Gagawin nyo lang akong driver" tugtong kopa.
Nakira ko namang nalungkot si loka."Ganon ba? sige next time nalang" sabi nya pa ng habang naiiyak kaya naman pinigilan ko sya bago pa ito lumabas "Sandali!" sigaw ko na agad namang nagpatigil sa kanya.
"Yes ma'am?" masayang bati nya "oo na oo na sasama na ako hintayin mo nalang ako sa baba aayusin ko lang itonv gamit ko" aniko "aye aye captain" masigla nyang bati kaya naman natawa nalang ako habang nililigpit ang kalat ko.
Pagkatapos kong ligpitin ang kalat ko ay agad akong bumaba patungo sa lobby at doon nakita ko Leah, Alexa at Jasmine.
Kumaway ako ng mapatingin sa gawi ko si alexa kaya naman agad na kumapit saken si Leah at Jasmine "Baket ang tagal mo? " tanong ni leah natawa nalang ako "wala pang 20 minutes ehg" natatawang sabi ko kaya nag tawanan lang kami habang papunta ng parking lot at isa isanv sumakay sa sasakyang aming gagamitin. papuntang club.
Ako ang nag mamaneho ng sasakyan kaya maingat at maayos kaming makarating sa The Barb club at "Here we go!!! " sunod sunod na pasok nila leah sa loob kaya sumunod nadin ako.
pumunta kami sa pwesto namin malapit sa dance floor ewan ko kung bakit kasi feeling ko may nakatingin sakin ehhg feeling ko may hindi magandang mangyayari nagyong gabi "Punta muna ako ng cr ahh" sabi ko sa kanila
at agad na nagtungo papuntang cr.
Nakahinga ako ng maluwag ng makapasok ako ng cr ewan ko talaga pero Kinakabahan ako na ewan hindi naman ito yung first time na nakapasok ako ng club pero parang iba yung feeling ngayon.
Lumabas ako ng cr at bumalik sa mga kasama ko ngunit may biglang ang humatak sakin papunta sa sulok ng club kaya napatili ako ngunit sure ako walang nakapansin samin dahil malakas ang tunog ng club sabayan mopa ng malakas na hiyawan.
Napatingin ako sa taong humila saken halos mawalan ako ng hininga at lakas ng makita ko kung sino ang taong nasa harapan ko "Miss me baby? " galit na sabi ni HUNTER "S-sino ka? " kinakabahan kong tanong " Dimoko kilala? ako ang ama ng batang pinagbubuntis mo yung taong sinaraan mo ng buhay ngayon mo sabihin sakin na hindi moko naalala? "
galit na galit nitong sabi "Bitawan moko" sigaw ko at ibinigay ang lahat ng aking natitirang lakaa para maitulak sya.
Naiiyak na bumalik ako sa upuan ko "Sandy okay kalang? " tanong ni alexa.
Kinakabahang akong tumingin kay alexa at tumango. "sure ka? " paninigurado nito, ngumiti na lamang ako bilang sagot.
"O sya doon muna ako sa dance floor at makikisayaw babantayan kolang ang mga bata" natatawang bigkas nito habang umiiling pa "sige" aniko
Pero bago pa sya tumayo may napansin akong lalake na nakatayo sa harap ko na nag patigil kay alex "Miss maaari kobang mahiram sandali ang iyong kaibigan?" tanong pa nito kay alex.
Nagulat ako ng mapagtanto ko kung sino ang lalaking nasa harap ko napatingin ako kay alex at nakita ko ang gulat sa mga mata nito kaya naman agad itong ngumiti. Huwag mong sabihin?....
"Of course boy i got you" pag bibiro ni alex kay hunter at dali daling umalis tinignan ko muna sya ng masama at nakita kong kumindat pa ito sakin pabalik.
Kinakabahan kong hinarap si hunter na sana ay diko nalang ginawa dahil kitang kita ko sa mga mata nya ang galit na nagawa ko sa kanya 2 years ago.
Nagulat ako ng bigla nya akong hilain pero this time medyo masakit kasi sobrang higpit ng hawak nya sa mga braso ko.
"Ano ba bitawan moko nasasaktan ako! " sabi habang ginagawa ang lahat para makaaalis sa pag makahawak nya.
"Lalo kalang masasaktan kung ipipilit moyang ginagawa mo" inis na sabi nya.
"Saan moba kase ako dadalhin, ano ba bitawan monga ako" halos mangiyak ako dahil sa Sobrang sakit.
Buti naman at binitawan nya na ako at galit na humarap saken napaatras ako ng dahan dahan sya lumapit hanggang sa naramdaman ko yung pader mula sa likod ko.
"Alam kong hindi totoo ang mga sinabi mo nung araw ng kasal ko" galit na sabi nito "Pero wag kang kang mag alala sisiguraduhin ko ngayong gabi uuwi na ng may batang dinalada jan sa sinapupununa mo" halos mamatay ako sa aking narining.
Mas lalo akong nagulat ng bigla nyang hilain ang aking bewang palapit sa kanya at sinakop ang aking mga labi pilit kong iniiwas ang aking ulo dahil hindi ito tama.
Ngunit habang tumatagal ay may iba akong nararamdaman mula sa aking katawa na Dapat hindi ko maramdaman bigla akong nanghina dahil sa sensasyon dulot nito.
Kaagad ako nakahinga ng maluwag nung bitawan nya ang aking mga labi "Parang awa mona gagawin ko ang lahat ng gusto mo, babayaran kita sa mga kasalan ko sato wag molang akong sasaktan" nakikiusap kongtura.
"Sa tingin moba may magagawa yang sorry mo matapos mong sirain ang buhay ko" ani pa nito. napapikit nalang ako dahil ayokong makita nya akong umiiyak.
"Sige bibigyan kita ng isang pag kakataon" nakahinga ako ng maluwag sa sinabi nya " Ano yun? gagawin ko ang lahat ng sasabihin mo mapatawad molang ako" naluluhang sabi ko.
"Simple lang kailangan ko ng tao na mag dadala ng anak ko at ikaw yon" walang emosyong sabi nito.
Gulat na tumingin ako sa kanya "seriously?" dimaka paniwala kong natong sa kanya "Yes" satingin moba nagbibiro ako? well No!" galit pang sigaw nito.
"Ngayon gagawin moba ang gusto ko o Sisirain kodin ang buhay mo gaya ng ginagawa mo saken" deretso nyang sabi.
"H-hindi hindi ko kaya ang gusto mong mangyari wala pa sa plano ko ang mag-anak" nag mamakaawa kong sabi sa kanya "parang awa mo iba nalang" naluluhang sabi ko sa kanya
Nakita ko ang galit na mga mata nito kaya napatungo nalamang ako "50 million I'm giving you two months to pat" sabi nya bago tumalikod at naglakad papalayo.
Nakaramdam ako ng tuwa sa aking narinig "Salamat" pahabol kong sigaw at masatang bumalik sa mga kasama ko na halos mga lasing na kaya naman tinapik ko sila isa isa upang magising ngunit napansin kong may nakaititg saken kaya hinahanap ko ito.
Nakita ko sya mula sa second floor habang umiinom kasama ang mga barkada nya kay kinakahaban kong inilayo ang aking tingin sa kanya.
Isa isa kong silang ginising upang maka uwi na at dina namin namalayan ang oras marahil siguro sila ay nag sasaya samantala ako halos mamatay ako sa mga nangyari kanina.
Hinanda ko naman ang aking sarili sa sitwasyong ito ngunit diko alam na mas mapapaaga pa kaya lubos talaga akong kinabahan.
Isa isang nagsutayuan ang mga kasama ko na kanina pa mga lasing "Leah, Jasmine at Alex tara na at umuwi na tayo Ihahatid kona kayo" aniko.
onti lang ang iniinom ko pag ganitong mga sitwasyon dahil walang mag mamaneho saamin kung pare pareho kaming lasing.
Agad ko naman silang inalalayan papuntan sasakyan at sinimulan ang makina, dumaam muna kasi sa isang drive thru para bumili ng kape at kahit papaano mahimasmasan naman ang mga ito.
isa isa ko silang silang hinatid sa kani kanilang bahay at para makauwi nako dahil baka hinahanap na ako ni inay pero may dadaanan muna ako bago umuwi sa bahay.
narito ako sa isang park malapit sa opisina ko ganito at dito ako pumupunta pag may malalim akong iniisip.
"Marasap ang simoy ng hangin hindi ba? " tanong ni manong guard "Oo kuya sobrang sarap sana ganito lagi oara tahimik ang buhay" sagot sa tanong ni kuya binalot kami ng onting katahimikan bago ulit ako nagsalita.
"Kuya paano kung yung taong sumira ng buhay ay natagpuan mona anong ang gagarin mo kuya? " natong ko kay manong guard.
"Kung ako ang tatanungin hinding hindi ko mapapatawad ang taong yun dahil sya ang dahilan kung bakit wala ng saysay ang buhay kaya bakit kopa sya mapapatawaad sa lahat ng mga ginawa nya saken hindi nya deserve ang second chance dahil buhay na ang pinaguusap" napabuntong hininga nalang ako ng maraning ang sinabi ni manong tama nga naman sya buhay na ang pinag uusapan dito kaya hindi ko naman talafa deserve ang scond chance.
"Pero kung willing naman itong magbago at masinsing humingi ng tawad ay maaari pa dahil lahat naman ng tao deserve ng second chance kahit ano paman ang nagawa nitong mali kaya ikaw maam kung may nagawa ka mang hindi maganda sa kapwa mo at kunf willing ka namang magbago ehh wag mong Kalimutang una mong patawarin ang iyong sarili bago ang iba" masayang sabi ni manong bago tumayo " O sya maam mauuna nako at baka hinihintay nako ng pamilya ko wag kang mag alala maam matatapos mo din ang nga problemang kinakaharap mo ngayon maam" sabi ni manong sa tuluyan ng umalis.
Tama ngaba na bigyan nya ako ng second chance despite sa mga nagawa ko sakanya.
Hayysttt kailangan kong maghanda dahil may malaking meeting investment akong pupuntahan. Sana talaga mapatawad nya ako ng lubusan at sana wala nang mas malaking problemang darating dahil mukhang hindi ko kakayanin kung may darating pang iba.
Wag kang magalala hunter gagawin ko ang lahat ng aking makakaya mapatawad molang ako pagbabayaran ko lahat ng mga katarantaduhan kong nagawa sayo pero sana din may pag-asa pang magbago ang nararamdaman mo.