Sunod-sunod na doorbell at katok sa pintuan ang nakagising kay Psyche sa kanilang living room. Nakatulog na pala siya nang hindi niya namamalayan. Agad siyang napabalikwas ng bangon at dumiretso sa pintuan. Hayys, for sure it’s Aphrotin. Aniya sa sarili sabay buntong-hininga.
He opened the door kahit mabigat para sa mga kamay niya na hawakan pa lang ang doorknob. “Hola, love!” Bungad agad ni Aphrotin sa kanya nang pagbuksan siya nito ng pinto. Hindi nga siya nagkakamali. It’s his childhood friend who came today.
“Aphrotin, stop calling me that way.”Suway nito sabay tanggal ng kamay nito na nakapulupot sa kanyang katawan.
Pumasok ang dalaga sa loob ng bahay na parang kanya ito. Well, feel at home naman siya dahil welcome na welcome siya dito. Isang paalam lang niya sa Daddy ni Psy
