Huminto ito at hinarap ako."Sab,tumingin ka sa akin,kung hindi ka maooperahan,ikaw ang mamatay Sab,"lumuluhang saad nito bago dahan-dahan umalis sa harap ko.
Bagsak ang balikat nitong lumabas ng kwarto at naiwan akong nag iisa. Batid ko ang matinding galit ni Leo dahil nilihim ko ang lahat sa kaniya.
Naupo ako ng kama habang tuloy sa lamang sa pag iyak. Yakap ko ang litrato ni Andrei hanggang sa bumalik si Leo. Nasa likuran nito si Hannah at bitbit ang isang malaking bag. Walang ano-ano binuksan ni Leo ang kabinet ko at pinag kukuha ang ilang mga damit ko roon. Ipinasok nito sa bag na malaki at agad ko pinigilan si Leo.
"Leo! Anong ginagawa mo!"saad ko.
"Mag papa opera ka sa lalong madaling panahon,"wika ni Leo.
Sandali ako natahimik at mahinang binalingan ito.
"Okay lang sayon
