Kerin's
"Ang lalandi niyong dalawa, gusto ko kayo. Iyon namang kapatid mo bugnutin, tubuan sana ng kulugo tete non", puna ni Juanco na rinig na rinig ko ang boses.
Nasa lanai ito, kasama sina Wesley and Benille. Who for the love of God di mawalawala sa tabi ni Wesley. Is that really what a relationship is like? Twenty-four seven together, isn't it even boring? It seems like an obsession than love, I don't want any of that, ayokong parang hayop na nakabuntot sa isang tao; I will never be like that.
Nagtatawanan na ngayon ang mga ito. Naglakad ako papalapit sa kanila, at nang mapansin ako ni Juanco, ay agad nawala ang ngisi sa mukha nito, he then looked away, na para bang I'm about to ruin their mood.
"Hello Kerin!", ngiting bati sa akin ni Benille na nakapulupot ngayon ang kamay sa bewang ni Wesley, tinango ko lang ito.
"Wesley, are you ready?"
"Para saan?"
"The Baltazar deal?"
"Oh iyon; is that today? Pero ngayon din ang punta ko sa Thailand para sa armories", maigi akong napapikit at kamaot ng noo.
"Are you kidding me, ngayon iyon at di mo man lang sinabi sa akin"
"Can't be helped. Isama mo nalang si Juanco", tinaas nito ang dalawang kamay.
"Ah? Bakit ako?", turo pa nito sa sarili.
"Ikaw ang sasama sa akin, Wes. You are my right hand man"
"At ang right hand man ko ay si Juanco, kaya papayag siyang sumama sayo, di ba?", tiningnan lang ng huli si Wes.
"Never mind, ako na lang aalis mag-isa"
"Hindi pwede, Kerin. The Baltazar's might get mad kung mag-isa ka lang doon, we have to show them that we really want their partnership", pangangatwiran nito.
"Juanco, sa amin ka na nagseserbisyo ngayon kaya sa tingin ko ay tama lang na samahan mo si Kerin sa mga lakad niya kapag wala ako"
"Sabi mo eh", tapos nitong wika saka tumayo at inayos ang suot na coat, pati na ang pulang polo shirt na nakabukas ang tatlong butones.
"Ano na?", tanong nito at tinaasan ako ng kilay.
"Kung ganun mauna na kami. You, follow me", utos ko dito at umalis na nga kami doon.
Habang naglalakad palabas ng mansyon ay oansin kong tila napakalayo nito sa akin.
"Why are you that far behind me?", tanong ko rito saka bumalik sa paglalakad ng biglang maramdaman kong nakadikit na ang braso ni Juanco sa braso ko.
"Why are you that close? Move!", itinulak ko ito gamit ang braso. Lumayo na naman ito ng isang dipa.
"Pinaglololoko mo ba ako?", I glared at him.
"Ito ayos na ba to?", lumapit ito sa akin iyon malapit na amoy ko ang bango niya, kita ko ang hibla ng mga matataas nitong pilikmata habang nakatingala ito sa akin at nasisinagan ng araw ang hazel eyes nito.
I composed myself with his way of seducing me again just to annoy me. Hinawakan ko ang balikat niya at ni-pwesto ito sa tabi ko ng nasa tamang layo lamang where I can feel him walking beside me.
"There, now stay like that"
"Okay, halika na Mr K!", tinuro ng dalawang kamay nito ang daan. Napailing ako rito at naglakad na.
Nasa gilid ko na itong marahan na anglalakad ngayon habang pasipol-sipol. I grin at the thought, kaya ko naman pala itong mapasunod ng maayos.
Sa isang country club ang meeting place namin. Victor Baltazar is having his archery in the place, hindi rin naman ako magtatagal, aayusin lang namin ang kasunduan and seal it on black ang white.
Nang makarating ay agad kaming sinalubong ng mga staff at iilang mga personal nitong tauhan at ginaya kung asaan si Baltazar since they were already expecting us.
Habang naglalakad sa mahabang pathway ay tanaw namin sa glass windows ang malawak na ground kung asaan kasalukuyang naglalaro ng archery si Victor, may hawak itong bow at tila natatawa sa sinasabi ng kausap nito na di ko maaninag ang mukha dahil sa ito ay nakatalikod.
"Mr. Baltazar is with someone?", tanong ko sa tauhan nitong nanguna sa paghatid sa amin kung asaan ang Don.
"Yes, kaibigan niyang matalik. Are the papers with you?" , binalingan ko si Juanco, sabay nitong taas sa hawak na envelope. Kinuha nito iyon sa kamay ni Juanco.
Ilang lakad pa ay narating na rin namin kung asaan si Victor at kung susuwertihin ka nga naman ay ang kaibigan nitong kasama ay walang iba kundi si Anton.
"f**k", narinig kong pasambit nang anas ni Juanco.
"Hello, Mr. Baltazar... and Mr. Salvacion", nakipag-kamay kami sa mga ito.
"This is Juanco Desjardin..."
"Yeah, I can remember, the infamous Juanco", wima nito habang na kay Juanco ang tingin, which I found disturbing, sa kung paano ito makatingin; na ginawaran lang ng isang tipid na ngiti ni Juanco. Pero higit sa lahat ay si Anton, na isa pang hindi maalis ang tingin kay Juanco na ngayon ay patingin-tingin lang sa paligid na tila iniiwasan ito.
May kung ano sa akin ang nairita at mabilis na natayo sa harap ni Juanco, dahilan upang mapunta sa akin ang tingin nito, because I just blocked his view. Pinaningkitan ako nito ng mata.
"Siguro ho ay sa loob na lang tayo, mag-usap. So you could sign the papers properly?", baling ko nalang kay Victor at pumasok na nga kami sa loob kung saan naupo na kami at nag-usap.
Ramdam kong hindi komportable si Juanco hanggang sa matapos ang pagperma ni Victor at nagpaalam si Juanco na magbanyo at ganuon din si Victor at naiwan kaming dalawa doon ni Anton, walang kahit anong salitang namutawi sa aming dalawa.
Sabay naming inabot ang tasa ng tsaa at ito naman ay isang baso ng alak. Ito ang bumasag sa katahimikan.
"Are you two really f*****g? Puta mo ba talaga si Juanco?"
"Your questions are too prevy and personal, Mr. Salvacion. Sa tingin ko ay hindi dapat pinag-uusapan iyan dito, and we are not close enough for me to share such details"
"Ibigay mo siya sa akin... Noon pa man ay akin siya kaya--"
"He's to his own, but he definitely serves me. Wala akong pakialam kung ano kayo noon. Ang importante sa akin ang ngayon, and he belings to me; know f*****g well to know your place", a smug look formed on his face.
"Bihira kang sumagot sa akin, kahit na pinapahiya kita but now, with him, you talk much. Do you fancy the guy?", napahalukipkip ito.
"Again too prevy, Mr. Salvacion"
"I suggest na itigil mo na. That man, is difficult to love...", yumuko ito, pinaikot-ikot ang daliri sa baso ng alak na hawak.
"For his body may belong to anyone, but his heart will beat to just one...", muling umangat sa akin ang kanyang tingin.
"Iyan ang huling sinabi niya sa akin bago siya lumayo"
"I do not... and will never fancy, Juanco",
"Kung ganun ay salamat, at makakaasa ako sa iyo sa parteng iyan. And since he serves you makes sure to use him well dahil sinisiguro ko sayo; babawiin ko si Juanco", wika nito ng may paniniguro sabay taas ng baso bago sinimsim ang laman non.
The tension between us intensified which confuses me dahil wala naman ako dapat na pakialam, pero pinalalabas nito ngayong I am a hindrance to there oh so dear long overdue lovestory. Such shitty love between two old gay men.
"Sirs! Sirs!", hingal na tawag sa amin ng isang babaeng staff na mukhang may natunghayaang kagimbal-gimbal.
"What is it?"
"May lalaki ho, maganda, iyong mahaba ang buhok na kasama ninyo...", turo nito sa akin dahilan par sabay kaming mapatayo ni Anton na ikinagulat ng babae.
"Bakit? Anong nangyari kay Juanco?", si Anton ang nagtanong.
"Ah eh, m-may... si Mr. Baltazar..."
"What?!", halos panabay na naming wika ni Anton.
Parehong di maintindihan ang babae ay sinabihan namin itong dalhin kami kung asaan si Juanco at dinala kami nito sa loob ng mens room. At doon ay nakita namin si Juanco na kinubabawan si Victor na puno ng dugo ang mukha dahil sa sunod sunod na sapak ni Juanco. Ang mukha naman nito ay duguan, putok ang labi at ang ulo.
Lalapitan ko na sana ito ng maunahan ako ni Anton at hinila nito paalis kay Victor.
"You and your f*****g temper! Papatayin mo ba talaga si Victor?", turo ni Anton sa kaibigan.
"Kamuntikan na akong halayin ng matandang iyan. Anong gusto mong gawin ko?; Bitiw!", umalis ito sa hawak ni Anton, at doon lang ako nito napansin.
Sandali itong nagulat pero dali akong nilampasan ng mapatigil din ito ng mabilis kaming pinaligiran ng mga tauhan ni Baltazar.
"s**t!", mahina nitong bulong. Hindi kami nakagalaw sa aming kinatatayuan. Pinasok nila ang banyo at nilabas si Victor. Kinuha nito iyon bago muli kaming hinarap.
"These f**k almost killed me!", kumuha ng baril ang halos di na makatayong si Victor at tinutukan si Juanco.
"Dahil bab--aahk uhm aagh!", di ko na pinatapos ang sasabihin nito at agad na sinakal ito at inundayan ng suntok sa tiyan sa mukha hanggang sa malugmok ito sa sahig at muling sinakal hanggang sa mawalan ito ng malay.
Malalim na napabuntong-hininga akong tumayo at pinagpag ang aking kamay. Ang mukha ng mga taong nakasaksi sa aking ginawa ay tila hindi nakapaniwala; wala na ngayong malay tao si Juanco.
"I'm very sorry for this mess, Mr. Baltazar but I assure you, hindi namin hinahayaan ang mga ganitong pag-uugali but I cannot kill him, since he is also a Desjardin. Kaya naman ay sisiguraduhin ko sa inyong papatawan ko ng nararapat na parusa ang taong ito...", hinampas ko ito ng aking paa.
"So please, do not see this as a reason para putulin ninyo ang partnership sa Pacific", pagdadahilan ko rito, for I need a remedy for Juanco's mess.
Di naman ako nabigo ng makita ko ang malaking ngisi sa mukha ni Victor at tinapik ako sa balikat.
"This is why you're the Don of Pacific", sabi nito bago binalingan si Juanco at dinuraan ito.
Umalis narin si Victor at ang mga tauhan niya, sumunod naman si Anton, who didn't even bother helping Juanco dahil na rin siguro kay Victor.
So much for the love he say he has for him.
I am filled with raged right now. I can kill anyone whose in my path, pero pinigil ko pa rin ang sarili at madaling lumabas na doon as I carry Juanco back to the car.
"Take him back to the his old room", utos ko sa mga katulong pagka-uwi agad namin.
Inilagak ko siya pabalik sa kwarto kung saan siya unang nilagay. At sinabihan ko ang mga tauhang hubaran siya. Wala pa rin itong malay tao, nakatingin lang ako dito habang hinuhubaran ito ng mga tauhan.
"Alam niyo na ang dapat niyong gawin", utos ko bago tuluyang lumabas ng silid. Kinalma ko na muna ang sarili ko ng ilang oras.
Rinig na rinig ko sa sa monitor ang mga sigaw at daing nito sa bawat paglapat ng latigo sa kanyang likod. Hubo ito at walang saplot sa katawan. Nakagapos ang mga kamay pataas at nakatalikod sa monitor kung saan ko ito pinapanood. Nagpupumiglas ito pero sa lakas ng nga hampas sa kanya ay htuluyan na rin itong bumigay dahil wala namang magagawa iyon para matulungan siya.
After hours of beating, ay pinatigil ko na iyon at mismong nagpunta sa kanya. Nakaharap na ito ngayon, at lupaypay ang katawan na pinipilit ang tumayo.
"Do you now realize what you have done?", nanghihinang itinaas nito ang ulo at nanlolokong ngumisi.
"Yeah, kung di mo lang ako pinigilan ay hiniwa ko na ang tite ng- Agh!", sinampal ko ang bunganga nito.
"I saved you at iyan ang ibabalik mo sa akin? I almost lost a millions deal because of an embecile like you"
"Petty cash?..."
"Are you for real?", his sharp eyes met mine, this time its not light but darker.
"Gawin mo na lahat ng nais mo, Mr. K pero ibalik man ang panahon ay gagawin ko pa rin ang ginawa ko sa manyak na iyon, pwe!", he spat at me, with blood.
Nanggigigil ako sa galit, kinuha ko ang tubig na anduon saka ibinuhos sa mukha nito sabay hila ng kanyang buhok, napaliyad ito at daing sa sakit.
"Puta ka naman, dapat ay tumuwad ka nalang pero hindi and instead you left me with a damage"
"I would certainly do it again", wika nito sabay halik sa akin nang pinilit kong kumawala ay kinagat nito ang ibaba kong labi dumugo iyon. Tinawanan lang ako nito ng malakas, malakas na sampal rin nang ibinalik ko rito at hinawakan paharap sa akin ang mukha nito habang ang aking kamay ay dinakma ang ibaba niya.
"Anong ginagawa mo?", nagsimula na itong magpumiglas, I smirk at the thought. He now looks and sounds... hopeless.
"Aren't you anticipating this? Matagal mo na rin naman akong inaakit, why not try it now?"
"Putangina! Nabakla ka na rin ba?", nakikipagsukatan pa rin ito ng salita sa akin.
He is doing it again, being unhinged and not giving anyone the satisfaction to see that it pains him. Tingnan natin ngayon kung hanggang saan mo kakayanin.
"Hindi namin pinapalagpas ang kahit anong katangahan sa Pacific, Juanco and I know you knew that; so be ready for a f*****g torture"
Isa isa ko nang hinubad ang suot kong damit at itinapon niyon sa kung saan, isinuot sa akin ang goma pati na rin sa aking mga daliri. Ang mga mata nito ay nakatingin lang sa kung saan maliban sa akin. Dala ang ekspresyon nitong tila naiinip na sa kakahintay sa akin.
Fucker! He never fails to make my blood boil!
"Less talk, more f**k. Sigurado akong your d**k is so small, I will not feel--aaagggh!!!", napliyad ito sa sakit ng ipasok kong bigla ang daliri sa puwerta nito. I am now, loosening him, in a more torturous way.
"Keep this in mind, Juanco, Simula ngayon, sa bawat pagkakataong gagawa ka ng bagay na katangan, katarantaduhan o kahit ano pa mang hindi ko magugustuhan; I will f**k your hole deep and squeeze the essence from you dry until you have no choice but to obey the next time; so, Do. Not. Ever. Anger. Me!"
Itinaas ko isang paa nito, inilagay ang rubber sa akin at walang anong pinasok ang akin sa butas nitong handang-handa sa laki ko.
"f**k! Y-your bug ugh!", impit na sabi nito habang ako naman ay patuloy ang paglabas masok sa kanya.
Fuck it, this feels good.
I smacked his behind and he moan instead at ang ulo nito ay nakaliyad habang ang baba ay nakaawang puno na kaming pareho ng pawis that made this so erotic, so wanton. Pinagapang ko ang aking kamay sa bibig nito at hinagod ang kanyang labi, he looked at me , eyes taunting, in deep pleasure that it left me no choice but to devour it.
I kissed him, tongue deep, bold habang patuloy ang aking pag-ulos sabay hawak ng kanya at itinaas baba ang aking kamay.
"Aah f**k you!"
"Yeah, f**k me!"
Pareho naming mura sa bawat isa hanggang sa iilang ulos ay sabay kaming nilabasan nag dalawa kung saan tumama ang likido nito sa mukha niya at ang akin ay pinuno ang kanya
"f**k you", mahina kong bulong habang hawak ang puwetan nito at ang hita nitong nanginginig sa makamundong pagniniig.