Haunting Attraction

Capitulo Dieciocho

Kerin's

"Who the hell got you smiling like that, Kerin? It's highly unlikely of you, boy", pansin sa akin ni Felixto habang sinasagwan ang kayak nito sa malawak na pool. May message kasi sa akin Juanco and I smiled as I was reading it. Kahapon lang ng mabisto kami nina Liam, Amir, Wesley at Benille sa banyo nito.

/flashback/

"Kailan pa?!", labas ang litid sa noo na tanong ni Wesley. Kanina pa ito palakad-lakad sa harap namin his hands on his sides like some Mother whose about to slap the shot out of us.

Nakaupo lang kami sa malaking coach. Nakapatong ang isa kong paa sa kabila at nakahalukipkip, naririndi na sa ginagawa ni Wesley habang si Juanco naman sa gilid ko ay patong lang ang dalawang kamay sa kanyang hita, di mapakali, hinawakan ko iyon.

"I don't know, weeks, months. Could you stop making a big deal of this Wesley, you're stressing Juanco",

"Ayos lang ako, Kerin"

"Oo nga, Hon. Para ka namang Nanay dyan na nabisto sa kabulastugan ang teenager niyang anak. They are grown adults, they can do whatever they want"

"Thank you, Ben" tinango ko ito.

"You're welcome, Rin", saludo naman nito.

"Hoi! Magsitigil kayong dalawa sa kampihan ninyo. Alam ko, pwede niyong gawin ang gusto ninyo, but I still deserve an explanation here. Paano nangyari ito? The two of you? Talaga? Eh kulang nalang yata magpatayan kayo sa tuwing humihinga ang isa sa tuwing magkasama kayo sa iisang silid"

"Noon iyon, Wesley. Me and Juanco... we warmed up to each other", pinisil ko ang kamay nitong hawak ko. He looked at me and smile, I did too.

"Ay! Ay! Tragis talaga tingnan mo Ben! Kailan pa naging ganyan si Kerin", tinuro-turo kami ni Wesley sabag lingon kay Benille na tila naghahanap ng kampi.

"Ganyan talaga nagagawa ng pag-ibig, Hon. Halika, kalma ka na, upo ka sa tabi ko, hug kita", at nilahad na nga nito ang dalawang kamay. Napangisi nalang kaming dalawa ni Juanco.

"Ewan ko sayo, Ben. At kayo, may nakakaalam ba nito, maliban sa mga nakakita kanina?"

"Wala, we're discreet", umusog ako papalapit kay Juanco at inikot ang kamay sa kanyang bewang.

"Discreet? Kaya pala hubo kayong dalawa sa bathtub kanina at iyan, landian! Grabeng warm up yan ah?!"

"I know kayo ang papasok. I want to out us. At pake mo, kayong dalawa lang ba ni Ben ang pwede maglandian?", sagot ko rito.

Nilingon ako ni Juanco na gulat ang hitsura.

"Tama ako, sinadya mo!", duro nito sa mukha ko.

Kinuha ko ang kamay nito at ginawaran ang likod niyon ng isang halik.

"I don't want to hide you from them anymore",

"Ah?! Eh? Oh my God, Kerin. Of all people ikaw pa talaga and of all people si Juanco pa talaga", di makalma-kalmang turan ni Wesley.

Naupo na ito sa tabi ni Benille na agad naman niyapos ng huli. I think he finally surrendered, at di na nagtanong pa

/end of flashback/

"Am I smiling?", mahinang buling ko sa sarili.

We're in his clubhouse, I was reporting to him on some matters regarding Pacific and Sovereign's transactions. Yes, I do the reporting habang siya naman ay nagkakayak. Ayaw daw kasi nito sa totoong dagat at takot siya kung anong meron sa ilalim.

"Pero ang rinig ko sa balita ay naghiwalay na kayo kamakaylan ni Anya, so who is the one making you smile like that?",

It is true, wala na talaga kami ni Anya, this time it is known to the public, na kahit ang mga local papers ay puno na ng mga article tungkol doon. Lahat ay curious how we ended just like that, but I let it pass, Anya knows how she should deal with it.

Sumagwan papalapit sa deriksyon ko si Felixto. I was fixing some papers ng dinutdot ako ng hawak nitong sagwan. Moved his brows like an anticipated gossiper. Minsan di ko lubos maisip how everyone gets frightened over the power he has when he is like this, sa halos lahat ng pagkakataon na nagkikita kami, the man just can't be serious.

"My love life is none of your concerns, Mr. Ravino"

"Nagtatanong lang naman. Curious lang ako kung anong mayroon sa babaeng ito at napapangiti ka pa"

"Now you're even assuming it's a girl"

"Oh, so it's a guy? He must be something, akala ko babae lang ang dini-date mo"

"Yes his quite pretty... and a hand full just like a girl so parang babae narin", biro ko rito.

"Gusto ko siyang makilala. Mag dinner tayo, kasama sina Jorge, Jacintha at Emmy"

Sa tingin ko ay malabong mangyari iyon. Jorge and Juanco haven't really talk it out yet. Iyon lang naman kasi ang kailangan nila, pero ngayon kontento na muna si Juanco sa ganito, at wala ako sa lugar na panghimasukan ang desisyon ng dalawa. Maybe in time, we can have the dinner, Sir Ravino wants.

"Maybe... in time", sagot ko nalang.

"May meeting pa ba kayo matapos nito, Sir?",

"Hm, Mr. Del Valle is on his way"

So he is coming here today, I need to leave. It would not be nice to bump shoulders with him kung saan andito si Mr. Ravino.

"Please check the files, kung may problema ay tawagan niyo nalang si Wesley para dyaan. And I brought you, your favorite rambutan. Aalis na ako Mr. Ravino"

"Thank you, Kerin. You're the best! Goodluck sa love life mo!", sabay thumbs up pa nito at itinaas ang kamay at iwinagayway sa akin. Nag bow lang ako at naglakad na papalayo ng hindi pa man ako makalabas ay sumalubong na sa akin sa hallway ang si Mr. Del Valle at ang nga security nito.

"At dito pa talaga tayo nagkita. Mr. Desjardin"

"Hello, Mr Del Valle, nice to see you here, its good to talk but I'm in a rush--"

"Now you're in a hurry after what you did? Takot ka na ba ngayong harapin ako? Di naman kita masisisi for what face do you have to look at me, knowing you chickened when I offer my granddaughter for marriage", mataas nitong sabi, sinusubukang gumawa ng ingay sa halls ng club house ni Mr. Ravino. Kahit ang mga tingin nito ay nagnanais nang bigwasan ako pero nagpipigil lang.

"Dahil wala naman talaga akong balak magpakasal sa kahit na sinong babae. We had our fair fun ni Anya but it didn't last, kaya tanggapin niyo nalang ho"

"By dumping Anya di mo ba naisip that you are dumping my influence? As far as I know di maganda ang background mo sa mga seniors", umikot ito sa akin ng may disgusto sa mukha, underestimating me.

"As far as I know you needed my influence kaya nga nilapitan mo si Anya di ba?", tumigil ito sa harap ko at hinawakan ang aking balikat.

"Don't take too highly of yourself. Isa ka lang ampon, wala ka sa kinatatayuan mo kung wala si Jorge, you should've just stick to where power is", pagmamalaki nito.

I hissed at him, and smirked at him. Nagbago ang ekspresyon nito mula sa pagiging hambog sa inis. Inalis ko ang kamay nito sa akin at pinagpag ang parteng hinawakan niya.

"What you are forgetting Mr. Del Valle is that, I have the Sovereign Supreme on my side and I am the Pacific's Don. Nilapitan kita not because I can't do it but I need you to do it for me, ang impluwesya mo sa mga matatandang Don", nanunudyo kong sadya.

"At ngayon, you are saying na hindi mo na kailangan ang impluwensya ko?",

"You can say that, dahil alam kong alam niyo rin na hindi kawalan ng Sovereign at Pacific kung ayaw niyo sa amin, you knew it right? That me, wanting your alliance is your privilege and not mine",

Natigagal ito, di makapagsalita at walang ano na binunot ang baril ng security nito at itinutok sa noo ko. I look at him with dead set of eyes, diniin ko pa ang noo ko sa hawak nitong baril.

"Puno ng CCTV ang area na ito, at higit sa lahat, hindi ninyo teritoryo. Kaya mag-ingat kayo sa hawak niyong baril, it may kill me, but it will definitely ruined everything you have, your senior citizen friends can't help you with can they?", nanginginig nag baril sa aking noo ay tinggal naman din nito iyon, na agad kinuba ng tauhan niya.

"Me and Anya parted in good blood. So I hope you would too. Have a nice day, Mr. Del Valle", nag-bow akong muli rito at tuluyan nang umalis ng lugar.

That old hag!

Pumasok na ako ng sasakyan ko, ikinalma ang sarili ng biglang mag ring ang aking phone, its the organizer.

"How is it?", bungad na tanong ko agad rito.

"Sir, I would like to inform you that we would not recommend the venue of the place you want dahil hindi po pupwede doon at tila uulan mamaya, it might ruin your night"

"What?", tumingala ako sa langit, oo nga at makulimlim. Kung ganun I need a new place for it, na agad ko namang naisip, I think it would be nice. Ipinaalam ko na agad rito kung saan ang nais kung lugar upang ilipat ang surpresang inihanda ko para kay Juanco.

Dim lighted ang kwarto ni Juanco, I told them to have it in here, to be discreet. Nakatayo ako sa gilid ng mesa na inihanda specially for the two of us. Inaayos ang suot ko pati ang aking buhok na hinihintay si Kerin.

A surprise dinner date, iyon lang naman ang gusto ko para sa amin sa gabing ito.

Ilang sandali lang at nakarinig ako ng yapak ng mga paa. With such momentum dama ko ang pagtibok ng puso ko. I'm not a romantic, I never imagined doing this for a girl... not even a man!

Dama ko ang tiyan ko sa aking lalamunan but I stood there as someone opened the door at di naman ako nabigo ng ang pumasok ay si Juanco, gulat ang itsura nito sa natutunghayan, napatingin ito sa paligid, pero ng aking mapagtanto ang nasa harap ko ngayon, ako naman ang nagulat.

"Anong ginawa mo?", di makapaniwala kong tanong.

"Ha?" patay malisyang sabi na parang di alam ang tinutukoy ko, napalingon pa ito sa likod.

"Anong ginawa mo sa buhok mo? It's short and it's... red!", turo ko gamit ang dalawang kamay. Hinawakan nito ang kanyang buhok.

"Ah, yeah hehe!", isang munting tawa lang ang binigay nito.

It's not just red, its fire red!

Di pa rin makapaniwala ay nilapitan ko ito. Napapatingin pa ito sa kaliwa at kanan niya sabay talikod na para bang pinagmamayabang niya ang kanyang buhok.

Well, it freaking looks good on him.

Wala na akong nagawa, hinawak-hawakan ko ang buhok nito, hanggang sa nanatili iyon sa kanyang pisngi, he gently smiled at inikot ang kamay sa aking bewang.

"You always, always surprise me"

"Gusto mo rin naman"

"Yes, I live for it",

Dinampian ko ng isang halik ang kanyang pulang mga labi bago kami nagpatuloy sa gabi namin. As the night went deep, biglang kumulog at kidlat, lumakas ang ulan. And we decided to get a bottle of wine at hinila ang isang malking solo chair at hinarap iyon sa bintana.

Nakaupo ako sa silya habang si Juanco naman ay nakaupo sa aking mga hita ang kanyang mga binti ay nakalaylay sa arm rest while he also rest his tiny body on my chest. Madilim tanging ang liwanang sa labas lang at paminsan-minsan kidlat ang nagsisilbing ilaw.

"Paano mo nalaman na gusto kong pinagmamasdan ang buwan?", walang anong tanong nito sa akinn.

"May isang gabi; nung galing ka sa torture ko. Your body was so weak; but the smile you gave to the moon screams hope. Mula noon, I have crave for that smile to flash on me, for me... di ko na namalayang nagugustuhan na pala kita at napaka gago ko ng piliin kong pigilin ang nararamdaman ko noon sa iyo",

Pinagapang nito ang kamay upang hulihin ang akin matapos ay nilalaro ang mga daliri ko, like a child at play.

"Sa totoo lang, I dont want to feel this towards you, Kerin...", umangat ang dibdib ko sa sinabi nito, tiningnan siya na parang di makapaniwala. He hissed a small laugh at ibinalik kami sa posisyon naming dalawa kanina.

"Anak ka niya, iyon ang dahilan. Ayokong tingnan ka dahil nakikita ko siya sayo, I want out fast because of that"

"I will help you forget about him", pinisil lo ang kamay nito, hindi siya agad sumagot.

"Are you having doubts again?", itinaas ko ang baba nito sa akin, yumuko siya.

"Hindi lang talaga ako makapaniwala that you accepted me sa kabila ng nalaman mo"

"Sinabi ko na sa iyo, it's because it is not your fault. Kaya pakiusap ko sayo...", Inangat ko muli ang mukha nito sa akin.

"Stop blaming yourself for the past that we can't change. I want you, you want me, that's it"

Sabay ang siguro kong sabi ay ang malakas na pagkulog at pagkidlat. Ang tensyong kanina pa namumuo sa amin ay lumalala, nasa amin nalang iyon kung sa anong paraan namin iyon tutugunin, with guilt or passion at mas pipiliin ko ang huli.

"Bisitahin mo ang puntod nila sa susunod. Kung gusto mo talagang maging official tayo", mungkahi nito na aking sinang-ayunan at gagawaran na sana ito ng halik ng maalala ang dahilan kung bakit ginawa ko ang date na ito.

I muster all the courage I need to say the words, pinagpakiusap ko lang, fingers crossed na magiging maayos ang pagtanggap niya sa mungkahi ko.

"Juanco..."

"Hmm?"

"Are you fond of... children?"

"Di ko alam, I try keeping away from them"

Tumango-tango lang ako, hinahanap ang susunod na pwedeng sabihin ng magsalita itong muli.

"Gusto mo ba ng anak?"

"Ah, hindi naman sa ganun..."

"Hindi ko iyon maibibigay sayo"

"No, it's not like that. Wag mo na lang isipin"

"Pero kung may anak ka k sa iab, sabihin mo lang, tatanggapin ko"

"No it's... Wag mo nalang isipin kong ano anong naiisip mo eh"

Natawa uto sa sinabi ko, ganuon din ako. I pulled him closer at hinagkan ang kanyang noo ng tumunog ang phone ko, inabot ko naman ito na nasa gilid lang naman na mesa ng kinauupuan namin.

The caretaker; ang kinuha kong magbabantay kay Anya hanggang sa manganak siya.

"Hello, what is it?",

Sunod sunod ang mga sinasabi nito sa kabilang linya. Nakatingin lang sa akin si Juanco and that's when the caretaker told me a news that shocked me that night. Mabilis akong napabalikwas, ikinagulat iyon ni Juanco.

"Bakit, Kerin?"

"Si Anya..."

"Bakit, anong nangyari sa kanya?"

"She's... she was found dead, Juanco. But she, s-she is with child!"

What the heck happened?