Cia's Point of View
Nang makarating kami sa ospital, agad namang tiningnan ng doctor ang paa ko. Hindi rin kami nagtagal dahil hindi naman ito ganoon kalala. Sinabihan lang ako na huwag masyadong ilakad ang paa ko para hindi na ito lumala pa. Pagkatapos akong kausapin ng doctor ay maaari na akong makalabas. Agad naman akong inalalayan ni Aaron. Hindi na niya ako binuhat ngunit inaalalayan niya pa rin ako maglakad.
Ilang minuto rin kaming nagbyahe, akala ko ay iddederetso niya ako sa condo unit pero nasa isang restaurant kami. Hindi na ako umangal pa, gutom na rin kasi ako. Saktong-saktong tanghali na rin naman.
"Tomorrow, huwag ka munang pumasok." sabi niya sa akin habang naghihintay kami ng order namin.
"Ha? Bakit? Kailangan ko magtrabaho" pagmamaktol ko.
"Cia, hindi mo ikamamatay k
