Chapter 29

1001 Words

CHAPTER 29   Parang sa isang pag galaw ng minuto, mawawala na ang lahat.   W.W.   LUMIA'S POV   Katulad ng mga ilang araw narin na ginagawa ko to nandito na naman ako sa tabi ng isang matandang malapit ko ng patayin. At katulad ng dati. Nandito ako ulit para kunin ang isang bagay. Ito na ang huli kong gagawin. Ang pinakahuli ay nakasalalay na sa kaniya kung magagawa niya.   Right now ang katabi ko ay isang judge na very familiar sa akin pero mukang hindi ako nakikilala. Judge Rodolfo Maniego. Katulad sa mga nauna, nag lungkot-lungkutan ako.   "You look sad Lumia. Is there anything that I can help you?"   "I think so. I really need some documents. I just want to see them."   "I can help you with that."   "Really?"   "Yes."   Sa tingin ko alam niyo na kung anong nangyar

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD