It was already 6pm in the evening nang makarating sa unit. Gumala pa kasi kami ni Nadine sa mall pagkatapos namin sa ospital.
As I was about to unlock the door, napatingin ako sa aking phone nang mag-vibrate iyon.
Kumunot ang noo ko nang buksan ko ang message mula kay Nikko at gano'n na lang ang panlalaki ng mata ko nang mabasa ang nakalagay doon. "Parausan lang kita, Bea. Hindi naman talaga kita mahal."
Para akong pinako sa kinatatayuan ko, hindi makagalaw, pinoproseso ang bawat salitang nakalagay doon.
My hands were trembling at dahil doon, wala sa sariling nahulog ko phone. Si-si Nikko ba talaga ang nagsabi no'n?
Bumigat ang paghinga ko at dahan-dahan pinulot ang selpon na nasa sahig. I immediately dialed his number at para akong binuhusan ng malamig na tubig pagkarinig ng ungol ng
