Pagkapasok ng kotse sa garahe ng bahay nila Nadine ay agad na nagsiba-baan ang mga kaibigan ko.
Alam kong hinihintay lang ako ni Nikko na bumaba para makababa na rin siya but maybe it's the right time to tell him the truth?
I took a deep breath before facing him, but my shyness got the better of me because he seemed unbothered.
"I'm waiting, Bea. Are you going out or not?" walang kabuhay-buhay niyang sabi katulad kanina.
He gave me a cold stare, so I decided not to continue what I was about to say. Mukhang wala naman siyang pakialam sa kung anong sasabihin ko.
"Sorry," ang tanging nasabi ko bago nag-angat ng katawan para umalis sa kandungan niya. "Hindi ka rin naman makikinig." Mahinang sabi ko.
He chuckled in a sarcastic way. "Makikinig? Para saan pa? Hindi ba ito ang gusto mo? Ang
