Chapter One: Please Harder Damon
1254 Words
Chandria Nicole POV
Nasa kwarto ako at nagtatago sa aking Daddy. Natatakot ako dahil narinig kong may kausap siya sa cellphone at sinabi niyang ako ang ibebenta niya. Mayaman kami dati pero simula nung mawala si Mommy nag-iba ng sobra si Daddy. Lahat ng ari arian namin ay ibinenta niya dahil sa pagka-casino . Itong bahay na lamang ang hindi niya naibenta pero hindi magtatagal alam kong mawawala na din ito.
"Nicole lumabas ka diyan kung ayaw mong sirain ko itong pinto at kaladkarin ka palabas" galit na sigaw ng kaniyang Daddy.
Nanginginig siya sa sobrang takot ngunit pinilit ko pa rin buksan ang pinto.
"D-daddy" umiiyak na saad ko.
"Wag mo akong dramahan kasi ng dahil sayo nawala ang mommy mo" galit na wika sa akin ni Daddy at kinaladkad ako pababa.
"Daddy parang awa niyo na po wag niyo po akong ibenta" umiiyak na saad ko.
"Kung hindi kita ibebenta hindi ko mababawi lahat ng nawala sa akin" galit niyang saad sabay tulak sa akin.
Nanlaki ang mata ko ng tinutukan nila si Daddy ng baril.
"Anong ginawa kong masama?" natatakot na tanong ni Daddy sa mga lalaking nakaitim.
"Pinag-uutos ni Boss na huwag mo daw sasaktan si Miss Nicole kung ayaw mong mamatay" malamig na saad ng lalaki sa Daddy ko.
"Kunin niyo na yang batang yan at akin na ang pera ko" wika na saad ng Daddy niya kaya umiyak lamang ako.
Hindi na siya ang Daddy kong sobra niya akong mahal. Nawala na ang Daddy ko na sobra ang pag-aalaga niya sa amin.
"Daddy" umiiyak na saad ko pero sinarado niya na ang pintuan namin.
Isinakay ako sa magandang van at walang tigil ang pag-iyak ko. Nakarating kami sa isang mansyon at agad akong binuhat ng isang lalake.
"Manang Lourdes kayo na po ang bahala sa kaniya" saad ng lalake ng mailapag niya ako sa kama.
"Sige iho" saad ng may katandaan ng babae.
Halos araw araw akong umiiyak dahil sobra akong nasasaktan.Ngunit habang tumatagal ay unti unti ko ng natatanggap.Mahirap tanggapin pero kailangan kong tanggapin dahil ito na yata ang aking kapalaran. Nagpapasalamat parin ako dahil kahit papaano ay nawala ako sa puder ng Daddy ko sapagkat lagi niya akong sinasaktan.
5 YEARS LATER
Napakunot ang noo ko dahil nagbago ang mga kurtina ng mansyon at mukhang busy ang mga katulong sa paghahanda.
"Ano pong meron?" takang tanong ko ng makalapit na ako kay Manang Lourdes.
"Hindi mo ba alam na uuwi si señorito ngayon Nicole" mahinang sagot niya sa akin kaya napalunok ako.
"Anong oras po niyang darating?" tanong ko ulit.
"Mamayang gabi iha, ang sabi niya ay may kasama daw siyang babae kaya naghahanda kami" nakangiting sagot niya sa akin kaya napatango ako.
"Sige po akyat na ako" walang ganang saad ko.
"oh sige iha maghanda ka na din sapagkat kabilin bilinan ni señorito na sumabay ka mamayang gabi sa kanila na kumain" bilin pa niya sa akin.
"Sige po manang" kaswal kong sagot.
Umakyat na ako sa aking kwarto at ini-lock iyon. Mula noong binili niya ako sa aking ama ay ni minsan hindi ko pa nakita ang kaniyang mukha. Naghanap din ako dito ng mga larawan ni Damon ngunit wala din akong nakita.
Nabuhay ako dito na lahat ng pangangailangan ko ay ibinibigay sa akin. Kaya naman nag-aaral ako ng mabuti para makuha ko ang kapatid ko sa aking ama. Labing tatlong gulang ako nung binili ako at ang kapatid ko ay limang taon.
Natatakot ako at baka yun naman ang ibenta ng aking ama. Magagawa ko lamang iyon kung maging mabait, magalang, masunurin ako. Ayaw ni Damon na magkaroon ang boyfriend kaya naman sinunod ko at isa pa wala pa din sa isip ko ang ganung bagay.
Hindi ko pa nga alam kung may karapatan pa akong magkaroon ng kasintahan dahil ang katawan ko ay nararapat na lamang kay Damon. Hindi ko siya pwedeng suwayin dahil ayaw kong magkagulo. Nangako siyang poprotektahan niya ako at ang kapatid ko na nasa puder ng ama ko kaya dapat na maging masunurin ako.
Pumasok ako sa banyo at hinubad lahat ng saplot ko. Tinitigan ko ang aking sarili hindi halata na 18 years old palang ako. Kung nagtataka kayo ay nasa 5'5 ang height ko, 36 A ang size ng dibdib ko, 25 ang size ang waistline ko at 37 ang size ng balakang ko.
Maraming naiinggit sa pangangatawan ko. Maraming nanliligaw sa akin pero hindi sila nagtatagumpay . Sinimulan ko ng maligo at kinuskos ko ng mabuti ang katawan ko pati ang mga singit ko. Pagkatapos ay kinuha ko ang maiksing short ko at nag sleeveless crop top ako.
Dahan dahan kong sinuklay ang mahabang buhok ko. Napalingon ako sa pinto ng may tatlong beses na kumatok kaya naman agad akong nagtungo doon at binuksan.
"Bakit po manang?" takang tanong ko dito.
"Nandito na sila iha, pinapatawag ka na iha" sambit ni manang Lourdes kaya ngumiti ako
"Susunod po ako manang" nakangiting sagot ko.
Napahawak ako sa aking dibdib sa biglaang pagtibok ng puso ko. Tinignan ko sa huling pagkakataon ang aking itsura bago ako lumabas sa aking silid.
Pagkababa ko ay dumiretso agad ako sa dinning area at kumunot ang noo ko ng may kasamang babae si Damon. Nakita kong hinawakan ng babae ang kamay ni Damon at lumingon sakin ang babae na may ngiti sa labi ngunit ng pinagmasdan niya ako ay unti unting nawala ang ngiti sa labi niya.
Hindi ko siya pinansin sapagkat mas pinagtuunan ko ng pansin ang lalaking nakatalikod sa akin. Kaya naman dahan dahan akong nagtungo sa kaliwang bahagi ni Damon.
"Good evening" kaswal kong bati bago ako umupo.
Hindi ko pinahalata ang gulat ko ng makita ko ang mukha niya. Buong akala ko ay matanda na siya na may edad na ngunit hindi pa pala. Kung titignan ko siya ay siguro nasa around 30 na siya.
"Hon, who is she?" nakangiting tanong ng babae ngunit alam kong plastic ang ngiti niya yun, hinintay kong magsalita si Damon pero hindi niya sinagot ang tanong ng babae kaya napangiti ako ng lihim.
"Why are you smiling dear?" pekeng ngiting tanong niya sa akin.
"I'm her sister, Chandria Nicole" kaswal kong sagot sabay kain.
"Hon you didn't tell me na may kapatid ka pala?" maarteng saad ng babae.
"Hindi kasi kami close ng KUYA KO kaya hindi niya ako nababanggit sayo" walang ganang wika ko at nilingon ko si Damon na nakatingin pala sa akin.
"I didn't know that" nakangiting wika ng babae.
"Of course you didn't know because he didn't bother to tell you but now you know that I'm his sister" kaswal na saad ko.
"Are you insulting me?" pekeng ngiting tanong ng babae.
"what? in what way?" mahinahon na tanong ko.
"Stop it Chandria" malamig na wika niya sakin kaya napalunok ako.
Walang sinuman ang tumawag sa akin sa first name ko. Lahat ay tinatawag akong Nicole, siya lang ang kauna unahang tumawag sa akin sa unang pangalan ko. Ngayon ko lang din unang narinig ang kaniyang boses.
"Thanks hon" matamis na wika ng babae kaya pinagpatuloy ko na lang ang kinakain ko.
"Ilang taon ka na?" tanong ng babae sa akin.
"17" tipid kong sagot.
"Ang bata mo pala" kaswal na wika niya.
"Hindi halata dahil sa pangangatawan ko, tama ba?" mahinahon na wika ko.
Ngunit inismiran niya lang ako kaya naman nagkibit balikat ako.
"Hon where's your comfort room" pabebeng tanong nito kay Damon kaya napangiwi ako.
"Ma'am Fiona ihatid ko po kayo doon" alok ni Manang Lourdes.
"Alright" tipid nitong sagot kay manang lourdes.
- Writer
