SANTILLIAN SERIES [Garrett Santillian] "A SADIST'S KISS"

CHAPTER I [The bidding]

SANTILLIAN SERIES [Garrett Santillian]

"A Sadist's Kiss"

NAPAKALAMIG. I'm in the middle of something but I'm not sure kung nasaan talaga ako. Kinakabahan ako, kinikilabutan ako ng makarinig ako nang boses ng mga lalaki. I heared them chuckling.

Madilim.

I can't see, may kung anong bagay na nakabalot sa ulo ko at ikinukubli nito ang aking mga mata. Naka blindfold nga pala ako. Kaya pala wala akong makita. Naalala ko kung bakit ako nasa kinalalagyan ko ngayon. Kinamumuhian ko s'ya. Sagad sa buto ang galit ko sa aking nobyo. Hindi ko na nga pala s'ya nobyo simula nang itapon n'ya ako sa lugar na eto. I hate him a lot. Akala ko mahal n'ya ako. Natanong ko tuloy ang sarili ko karma ko ba to? Ako ba ang dapat na sumalo nang kasalanang hindi naman namin ginusto na mangyari?

"And the last but not the least Miss Hailey De Ocampo, twenty seven years of age.." Halos tumayo ang lahat nang balahibo ko sa buong katawan ng marinig ko ang boses ng lalaking nagsalita. Gumamit s'ya nang mikropono. Pansamantalang huminto s'ya sa pagsasalita. Narinig ko rin ang ilang boses na para bang nagtatawanan nang mahina sa paligid at harapan ko.

He cleared his throat first and the light went on. Alam ko at sigurado akong isa etong spotlight..

"She's fresh pure ang hundred percent virgin" muling wika nang lalaking nagsasalita sa mikropono. They all laughed and I can imagine them grinning. Isa lang ang nararamdaman ko nang oras na eto takot, takot ako sa kahihinatnan kung saan ako mapupunta.

Takot na takot ako at nanginginig ang buo kung katawan, alam kung hindi lamang dahil sa malamig ang paligid ko, kundi wala rin akong saplot nang oras na iyon maliban sa maliliit na piraso nang tela na tumatakip sa maselan kung katawan, at isang maninipi na tila isang kapa..

My eyes started to spring with tears. May humatak nalang bigla sa blindfold ko, pati sa soot kung manipis na roba. Walang ibang natira sa katawan ko kundi ang maliliit na telang nagtatakip sa maseselan kung katawan. Sinikap kung takpan ang sarili ko using my bare arms, pero balewala iyon ni hindi man lang natakpan ang buo kung katawan.

"Maari na ba tayong magsimula mga pinagpipitagang panauhin?" He gestured and they nodded their heads. I started sobbing when I saw their faces, some are licking thier lower lip and some are rubbing their crotch. This is a huge hall, ang lahat nang nandoon ay halata namang mayayaman. There are balconies at ang bawat isa ay may naka tayong representative.

Hindi ko mapigilin ang luhang lumalandas sa aking mga mata, patuloy eto sa pag-agos. " kayo na pong bahala sa akin, Diyos ko wag n'yo po sana akong pababayaan.." tahimik kung dasal nang mga oras na iyon.

"Minimum of bid.. Two million.." The man in black tuxedo said and tapped the table using a hard thing, hindi ko alam kung ano iyon, hindi ako sigurado sa bagay na iyon.

I was in the middle of a circle thing, at sa akin lang naka-focus ang spotlight. May bakal sa mga kamay ko, and I just realized those are handcuffs. Tanging red bra and undie lamang ang soot ko. My boobs and coochie is like some kind of a food naka patong sa isang buffet table. Patuloy sa panginginig ang buo kung katawan.

"Four Million!" Isang matabang lalaking nakasuot nang bulaklaking polo na may hawak pang mansanas, dagli etong kinagat nang matabang lalaki nang sabihin ang kanyang presyo. Nakakadiri s'yang tingnan parang kayang-kaya nya akong kagatin na kagaya nang hawak nyang mansanas.

Naisip ko na kapag sa kanya ako napunta, malamang agad nalang ako magpapakamatay para hindi nya ako mapakinabangan..

"Four point five million!!" The guy with all black tuxedo raised his hand, he intertwined his finger together and took a sip on his wine. Kilala ko s'ya. Sed Del Fuelo, isang half Turkish and half filipino na nag mamay-ari nang pinaka malaking furniture appliances factory sa buong asia. A multi-millionare nymphomaniac, I heared so many things about him, at suki daw talaga eto nang bidding. Kamakailan lang ay binili nito ang isang babae na kasamahan din nila, at matapos na pagsawaan, ginawa nalang katulong sa kanilang mansyon. At kapag sa kanya ako napunta hindi ko na alam kung may naghihintay pang bukas para sa akin.

Halos nagkakagulo sila sa presyo. At ang bibilis nila magsalita, halos di ko na maintindihan ang iba at hindi ako makasabay sa mga sinasabi nila. Basta ang tangi kung alam t'yak na magiging miserable na ngayon ang buhay ko.." Hayop ka Alden! mas masahol ka pa sa mga taong nandito ngayon sa bidding room..!" lihim na nagtangis ang aking mga bagang sa galit.

"Fifteen million..!" isang matanda ang sumigaw at nang makita ko s'ya mas lalo akong napaiyak, hindi dahil sa matanda na s'ya, halos lahat naman nang nandito ngayon ay matanda. Wala akong gustong mapuntahan sa kanila ang tanging gusto ko lamang ay makabas at makabalik sa normal kung buhay.

"Fifteen poin five million.."

"All in thirty million..!!"

"Thirthy point five million.." akin s'ya..

"No...Thirty one million.."

"I got her Thirty two million.."

"Okay fourty million pesos.. Going once!"

"Going twice!" sagot nang isang lalaki..

Halos manlaki ang dalawa kung mata nang marinig ko ang presyong iyon. It should be eighty million pesos. At ang mga lalaking nakasuot nang tuxedo mababakas ang tuwa nang mga eto, marahil tuwang-tuwa sila dahil pinag-aagawan ako nang kung sinu-sinong milyonaryo. Natahimik ang lahat sa halagang eighty million pesos. Mukang eto na ang katapusan nang lahat sa akin. Hindi ko maiwasan na hindi sipatin ang lalaking iyon. Halos manginig ang tuhod ko nang makita ko ang matabang lalaki at malaki ang tiyan nakahawak pa eto sa kanyang p*********i habang hinihimas iyon, may hawak din s'yang isang posas na bakal sa kanyang kamay. Sa itsura palang nang lalaki na eto alam kung pahihirapan nya ako.

"Eto na ba ang katapat nang buhay ko? Dito na ba ako babagsak?" nanga-ngatog na ang buo kung katawan kaya naman niyakap ko nalang ang sarili ko, pumikit nang mariin at handa nang tanggapin ang lahat nang mangyayari sa akin..

"Kayo na po ang bahala sa akin Panginoon." naidasal ko nanaman.. Handa na akong tanggapin ang lahat..

"Ninety Million..." nanlaki lahat ang kanilang mga mata nang bigla ay may nagsalitang muli. Maging ang lalaking katabi ko na s'yang kumakatawan sa bidding ay napatingin sa taas kung saan galing ang boses nang nagsasalita. Maging ang lahat na nandoon ay napalingon sa kinalalagyan nang nagsalita.

Walang nakakaaninag nang kanyang mukha. Marahan s'yang tumayo. Dahil sa mausok ang paligid nang dahil sa mga upos nang sigarilyo na nakalagay sa isang ash-tray. Iyon lamang ang tanging tumatanglaw sa kinalalagyan nang lalaking huling nagsalita. At sa paligid nitu may limang lalaking nakatayo na pare-pareho din ang suot.

At kahit hindi ko s'ya nakikita, mababanaag mo naman dito kung gaano ba katindi ang otoridad nitu sa pamamagitan nang pagtayo nang lalaki. He can pique someone attention, effortlessly, and smoothly. Ang parehong kamay nitu ay nakapamulsa sa loob nang tuxedo pocket nitu, and his wearing fits on him perfectly. Walang sino mang makakita nang mukha nito dahil sa madilim, ngunit alam kung isa s'yang malaking tao.

His tranquilly standing there and looked even tempered through everyone was entralled by him. At tila nagbabaga ang buong paligid nitu sa mga matang naka masid sa kanya.

"Going once.."

"Going twice.." muling wika nang lalaki.

"Sold!! Miss Hailey De Ocampo for ninety million.." pag didiklara nang speaker..

Ni hindi man lang s'ya nagsalita, kagaya din s'ya nang ibang nasa loob nang bidding room. Ewan pero parang gusto kung mag salita pa s'ya bukod sa sinabi n'yang ninety million pesos. Pero wala. Pagkatapos n'yang sabihin ang presyo nakita ko nalang na umalis na din s'ya sa lugar na iyon.

Pakiramdam ko ligtas na ako. Ligtas nga ba? Hindi ko alam pero yon ang pakiramdam ko nang oras na iyon. Muli kung tinapunang nang tingin ang lugar kung saan naka tayo kanina ang lalaki, ngunit nakita ko nalang ang kanyang anino na papalabas nang balcony kung saan eto naka tayo kanina. Bakit walang imik ang lahat isa ba s'yang big boss? Katanungang nasa isip ko..

"Eto na ba ang katapusan ko? at kahit na subukan kung ipikit ulit ang mata ko at isiping panaginip lang ang lahat, pag mulat nang mata ko, nasa realidad pa rin ako.. Hindi na eto isang panaginip. Nandito na ako. At wag ko lang makikita ang mukha mo Alden dahil kapag nakaligtas ako sa kinasadlakan ko. Sisiguraduhin kung manghihiram ka nang mukha sa aso.." galit nanaman ang pumalit sa akin nang maisip ko kung bakit ako ngayon nandito sa kinalalagyan ko.

The bid is over, kasabay nang pagkakasara nang bidding sa akin pinatay din ang spotlight na nakatutok sa akin. Kasabay niyon inalalayan na ako nang mga lalaking nakasoot nang tuxedo palabas nang bidding house. Mga walang hiya talagang mga lalaki natu, wala naman akong atraso sa kanila kung tratuhin ako akala mo laruan kung hila-hilahin lang.

Muli nila akong dinala doon sa malaking bahay, kung bahay nga bang matatawag yon. Marami ring mga babae doon, na kagaya ko magkaiba nga lang kami nang mga dahilan kung bakit bumagsak doon. Pero karamihan sa kanila, mas pinili nilang pumasok sa bahay na iyon, dahil sa kawalan, kawalan nang pera. Halos lahat nang babae na nasa loob magaganda at may katawan. Pikit-mata nilang tinatanggap ang magiging kapalaran nila oras na maibenta sila. Pero ako, ayoko sa lugar na eto. Kung pwede ko lang mabayaran ang lahat nang hindi mangyayari sa akin ang ganitong bagay gagawin ko. Natatakot ako. Hindi ko alam kung sino ang nakabili sa akin, hindi ko alam kung anong gagawin sa akin maaring ang isang daang million ay sapat na kabayaran para patayin din ako. Habang inaakyat ko hagdan pabalik, tila nanghihina na ako. Samo't-samo ang nararamdaman ko nang oras na iyon. Kakapasok ko palang sa malaking pintuan nang may makita akong isang itim na bag. Sa akin ang bag na iyon, dala namin nang hinatid ako ni Alden sa lugar na iyon.

"Sige na magmadali ka na at hinihintay ka na nila?" wika nang isang lalaking taga bantay sa bahay na iyon. Naguguluhan ako sa kanyang sinabi, paglingon ko sa may gate isang lemo ang naka parada at may apat na lalaking nakasoot nang lahat kulay itim kahit ang mga salamin nitu ay pulos itim.

"Hailey ano ba!? " singhal sa akin nang taga bantay.

"O-oo.." natataranta kung tugon. Kahit sa totoo lang wala akong balak na tuminag. Natatakot ako sa kahihinatnan kapag lumabas ako nang bahay na eto. Pero tatakas ako.. Tatakasan ko sila.. Iyon ang nasa isip ko.

~to be continue

I