Getting Even R-18

Chapter 1

Kakatapos ko lang mag-jogging at naglalakad na ako pabalik sa bahay.

Its 6:00 in the morning at nakalabas na ang sikat nang araw na tumatama sa kung saan-saan sa parte ng paligid. Habang naglalakad ay nakikinig lang ako ng music sa earpods ko nang bilang may notification na pumasok.

It’s a message from Pia.

Nang buksan ko ang mensahe ay nanlaki ang mga mata ko.

Urgent Hiring!!!

Executive Assistant

Interested Applicants may send their CV and Cover letter to the following emails:

David Nacario (davnacario)

Cover letter must be addressed to David Nacario, Chief Learning Officer, Delos Santos Group of Companies.

Qualification:

✓Preferably Male

✓Bachelor's degree in Any Business course

✓Must be effective in Time Management

✓Have excellent verbal and written communication skills

✓Organized and Able to Multi-task....

Marami pang nakasulat sa qualifications pero tila na blanko bigla ang pag-iisip ko. Paulit-ulit ko iyong binasa Kahit hindi na maintindihan ng utak ko ang aking binabasa. Isang malakas busina mula sa isang sasakyan ang gumising sa akin diwa. Napakurap ako at dahil doon nagbalik ang aking ulirat. Bigla akong napaatras bago pa man ako masagasaan ng isang itim na sasakyan. Napabuga pa ako nang hangin dahil sa kaba.

"Wew! Second Life!"

Bahagya kong sambit dahil sa nangyari.

"Stop messing around, clumsy lady."

A low baritone voice suddenly spoke. Kasabay noon ang dahan-dahang pagdaan ng kotseng muntik nang maka sagasa sa akin.

Tanging maliit na lang na parte ng kanyang mukha ang aking nasilayan, na base sa nakita ko ay nakasuot siya nang shades.

Napahawak ako sa aking sintido pilit ikinakalma ang aking sarili, nang makabawi ang pagkunot nang aking noo ay napa-litan nang maliit na ngisi ang aking labi.

"This is it! It’s showtime."

Mabilis akong naglakad pauwi ng bahay. Nang makapasok ako sa gate ay agad akong dumeretso sa back door nang bahay upang doon pumasok. I've been living with my dog in these house for years now. Simula kasi nang mawala si Mama ay sa ibang bansa na nag-trabaho si papa, ilang beses niya na akong pinipilit sumama sa kanya pero, ako ang ayaw sumama. Simula nang magtrabaho siya sa ibang bansa ay si Lola na ang kasama ko lagi dito sa bahay, but since there’s no permanent thing in this world, Lola died a year ago. Dahil doon mas malungkot na dito sa bahay, buti nalang at nandyan pa si Peter; my dog.

Pagpasok ko sa loob ay sinalubong agad ako nang kumakampay na buntot ni Peter, agad naglalambing ang Shih Poo ko kaya hinimas at nilaro laro ko muna ito bago ako tuluyang pumasok sa bahay. Dumiretso agad ako sa kwarto para makapag shower at makapag bihis. After wearing may pambahay outfit I immediately pick up my laptop and prepare my credentials. Since I already prepared this before, I just reviewed everything and search for errors. Error was inevitable this time, everything must be perfect for my plan to work. The moment I was done checking my CV, cover letter and other credentials I take three deep breaths before I click the send button.

Today is weekend, so I won't be going anywhere. I stand up and walk towards my bed. Pabagsak akong naupo doon bago tuluyang inilapat ang aking likod sa malambot na kama. I don’t know, but the feeling I have at this moment makes me wonder. Pitong taon kung hinintay ang araw na ito and right know hindi ko din alam ang gagawin, bahagyang nablanko ang utak ko, at hindi ko mawari kung dahil ba sa kaba o excitement na sa wakas ay may first step na ako para maiganti si mama.

Halos isang oras din akong nakatulala lang sa kisame ng kwarto ko. Ni hindi ko na ma bilang kung ilang beses akong napabuntong hininga. No! I should stop myself from feeling confused about this matter, totoo nga ata matagal nang nangyari iyon at hindi maganda ang maghiganti, pero hindi ko maitim na hindi gawin iyon para kay mama. I think about the day when my mama was suffering from all the pain they caused. She died carrying the pain in her heart. Tapos ngayon sasaya sila na parang wala silang sinagasaan tao noon?

No way! There's no way in hell I will allow that.

I shrugged my shoulder to let go of my thought, seconds later I grab my phone at the bedside table, I’m planning to order my stress reliever. A 32 oz. cup Dark Chocolate frappe. Ito lang ang makakapag pakalma sa sistema ko sa mga oras na ito. I was holding my phone when I stood up from the bed. I walk towards my study table to check my email. Wala pa namang reply ang companyang pinag applayan ko. Dahil sa bagot ay nakapag desisyon ako magpunta nalang sa kusina. Nangalkal ako sa ref at buti nalang at may natira pa akong isang box ng Mango cake. I’m always like this for the past years, once I’m stress, I’m stress eating.

Swerte ko lang dahil kahit anong mukbang ko nang kung ano-anong pagkain ay hindi ako gaanong tumataba gawa nang mabilis ang metabolism ko.

Hawak ko ang aking telepono ng maalala ang magpasalamat kay Pia dahil sa impormasyong ibinigay niya, nang maipadala ko ang mensahe ay inilapag ko ang aking telepono sa ibabaw nang dining table.

Seconds later, my phone suddenly rang. It must be, the delivery rider. I pick it up and answer the phone call, madali kong kinuha ang aking pitaka at nagderederetso na agad papunta sa front door nang bahay. Tanaw ko ang rider sa labas nang gate agad akong lumapit, inabot ang aking bayad at nagpasalamat.

"Thank you kuya!"

"Salamat din po maam!"

I close the gate. Mabilis na naglakad ako at pumasok sa loob nang bahay, dumaan muna ako sa kusina. I slice 1/4 of the cake size at agad inilipat iyon sa plato, matapos iyon ay bitbit ko na ang aking stress reliever bago dumeretso sa loob nang aking kwarto.

I busied myself researching about tips on how to impress my employer, or what to answer on my job interview, and even what are the questions they might ask during the interview. It was already evening when I decided to rest. Busog pa ako kaya wala akong balak maghapunan.

Lumabas lang ako ng kwarto para pakainin si Peter. And like what he did this morning she keeps on wiggling his tail while looking at me. Gusto niya laging makipaglaro na bobored na siguro siyang mag-isa. Hinimas himas ko muna ang katawan niya bago siya pinakain.

This day is so boring but draining. I was doing my skin care routine when my phone suddenly rang.

It's Pia who's calling.

"Yes?" I utter after I clicked the answer button.

"It should be, good evening! How rude!" She spat then I heard her chuckle on the other line.

"Nakapa sensitive mo namang bruha ka! Okay call back! Let me do it again." I ended the call after saying that. Then after one minute my phone rings again.

"Hello good evening! Sarmiento's Residence. How may I help you?"

"You're Hired!" she said on the other line

"Che! Gaga! Pinag hahawa mo ko sa mga kalokohan mo!"

I heard her laugh.

"I’m just kidding you know alam ko naman kasing wala ka naman magawa diyan sa bahay mo ngayon! So how was your application?"

"Whatever kung bored ka sa life mo wag mo sakin ubusin ang boredom mo! Mang haunting ka ng gwapo! Well about that, kanina ko pa na send. Pero wala pa naman akong nakukuhang reply.”

We talk more about nonsense things, na ubos ang oras ko kakakuda sa telepono. Alas otso na ng gabi ng patayin niya ang tawag. Ginutom ako dahil sa mga pakulo niya kaya bumaba ako sa kusina at nagtimpla ako nang gatas, plano kong inumin iyong bago matulog. Habang nagtitimpla ay sumagi na naman sa isipan ko ang itsura nang anak nang babaeng iyon.

"Ezekiel Dominique Delos Santos, bare yourself! Because the show is about to begin! And I'll make sure I'm not the one who’ll lose in this game."

-JeMaria