Getting Even R-18

Chapter 4

Today is Saturday. The last day of the week. Of my week. Since I can have my day off tomorrow, finally. After a long tiring week pwedeng pwede na akong gumising nang alas onse nang umaga bukas para bawiin ang mga kulang kung tulog sa linggong ito. Simula ata ng magtrabaho ako kay Evil Prince ay nakalimutan ko na ang salitang “night life”. Anim na araw sa isang linggo ang pasok, kahit ayos naman ang pa sahod ay halos hindi naman ako makapag liwaliw sa buhay may sariling sweldo. Office worker ako.

Of course… Imbes na mag gagala ako sa isang araw kong day off ay mas pipiliin ko pa yatang matulog na lang at mag pahinga. I didn’t even have the chance to see Pia for a while now. I wonder kamusta na kayang ang babaeng iyon? My one and only best friend.

Nang mailapag ko ang aking handbag sa table, ay agad naman akong pumasok sa loob ng opisina ni Ezekiel para echeck ito. Kumuha na din ako nang feather duster at walis, this is my daily routine everyday bago dumating ang aking boss, except from arranging his table ay naglilinis din ako ng konti sa opisina niya bago ko asikasuhin ang kanyang schedule. The very reason why I arrive one hour early before he arrives. Pwedeng pwede na talaga akong manominate na best in effort at most outstanding secretary dahil sa pinaggagawa ko.

But somehow, I guess I enjoy this job, masaya din pala ang magtrabaho, maliban sa malaki ang sweldo, you are learning something every day. It’s been three months since I’ve started working as Ezekiel secretary. Since then I’ve realized that he’s not that bad as a person. The reason why everyday, I keep on reminding myself not to forget the real reason why I applied for this position. While I am busy typing in front of my computer. The telephone on my right side rang. I slowly pick it up and talk to the one who’s calling.

“Hello Good morning. Executive Department. How May I help you?”

“Good Morning Ms. Krys, Ma’am may food delivery daw po si Mr. Delos Santos, pa confirm na lang po kung ere-receive namin?”

“Okay I’ll ask him, wait for a minute.”

Food delivery again mag-iisang buwan na yata araw-araw nagpapadeliver itong si Ezekiel nang pagkain. I got up and walk towards his door, I knock twice before I open it.

“Sir Food Delivery daw po?”

He smiles genuinely upon hearing my voice.

“Ah Yes! Ipahatid mo na lang dito. Then prepare the food para sabay na tayong mag lunch Eve.”

“Noted Sir!”

My eyebrow automatically frowned after I closed his door. Para paraan din itong isang ito eh nung nakaraan pa ito sumasabay sa akin sa pagkain. Ilang beses ko ng tinanggihan pero mapilit talaga. Kinikilabutan kasi talaga ako kapag mag-a-eye to eye contact kaming dalawa. His “Creepy and Evil” Ayokong mahawa sa kanya.

“Hello Ms. Jane. Yes, please paki receive na lang, tapos paki pahatid na lang din dito Ms. Jane, as Mr. Delos Santos request thank you.”

“Noted Ms. Krystaleen!”

Pagka baba ko ng telepono ay nakabuga ako nang isang malakas na hangin. Buti na lang at hindi ko kita si Ezekiel mula dito sa labas. His stressing me out. Masyado siyang mabait at ayokong masira ang plano ko dahil sa konsensya ko.

I prepare the food at the office pantry, saktong pagkatapos kong mag-ayos nang lamesa ay papasok na si Ezekiel sa loob nang pantry, kaya imbes na tatawagin ko siya ay hindi ko na nagawa.

“So let’s eat?” He said using his low sexy voice

Hindi ko alam kung sinasadya niya ba talaga na ganun ang gamiting boses o sadyang mahalay lang talaga ang utak ko. I think I should talk to Pia, mukhang may tuktuk na ang utak ko, nahawa na ata ko dahil sa araw-araw naming pagkikita at pag-uusap nitong si Ezekiel.

“I think Mr. Alvero likes you.” He said while he was putting some food on my plate.

Taka naman akong napasulyap sa kanya habang siya ay focus na focus pa rin sa paglagay nang pagkain sa plato ko.

“What? Sir ano po ba ang pinagsasabi niyo?” kunot noo kung usal sa kanya.

Mabilis naman nagbalik tanaw yung utak ko kung sino iyong Mr. Alvero na sinasabi niya.

Ohh! There I remember! Mr. Joaquin Paolo Alvero. Iyong kaibigan niyang flirt na nakasabay naming sa isang meeting.

“You know ilang beses ka na niyang tinatanong sa akin?”

Sambit niya habang pakumpas kumpas pa ang daliri niya sa ere bago isubo ang fish fillet niya sa kanyang bibig. Habang ngumunguya naman siya ay tila nag slow mo ang paligid ko, ang kasabay nang kanyang paglunok ay ang pag-alon din nang aking lalamunan. Napakurap ako nang bigla siyang lumingon sa gawi ko.

“Hindi lang isa, dalawa o tatlo! Kundi marami! Maraming beses. Eve! Do I look like a bridge?”

Pasimple akong sumubo ng pagkain upang maibaling sa iba ang aking atensyon. Tangina mo naman Krystaleen Eve! Umayos ka nga sa harapan niyang Evil Prince mo baka sa susunod na tanghalian ay ikaw na ang dessert nang lalaking iyang!

“Sir Paano naman po magkakagusto sa akin iyong kaibigan niyong iyon? Eh halos hindi nga sumulyap sa akin iyon noong nag meeting tayo.”

“Or maybe you’re the one who didn’t give him a glance that day.”

“Eh bakit ko naman ho siya titingnan? Busy ako kaka-take note noon. Nagtatrabaho ako wala akong time sa mga ganyan.”

“See. Araw-araw ka niyang tinatanong sa akin! Na ririndi na nga ako sa kanya. Plano ko na nga na ibigay number mo doon para hindi na ako ang guluhin niya.”

“Naku Sir wag! Baka kalandian ang gusto nun, hindi kasintahan! Busy ako Sir wala akong oras para sa mga ganyan. Pero sayo meron.”

He immediately glances at my direction. Our eyes met. It was me who quickly averted my gaze to the other direction, before I drowned in his eyes.

Pasmado na bibig mo Krystaleen Eve!untag nang utak ko.

“Syempre po araw-araw nasaiyo ang oras ko boss kita eh, and I’m your secretary.”

Sambit ko bago tuluyang napainom nang tubig. Baka kasi mabilaukan nanaman ako dahil sa mga sinasabi ko.

I heard him “tsk” before he brought his plate to the sink.

“Hello guys! How are you my friend Zeke!”

Sabay kaming napa tingin ni Ezekiel sa hamba ng pinto dahil sa nagsalita. Kita ko pa ang bahagyang pagbabago ng ekspresyon sa mukha nang boss ko bago nagsalita.

“Oh Hi Ms. Sarmiento!”

“Hello Mr. Alvero.” Pormal kong sagot sa pagbati niya.

“What are you doing here Jp?”

Base sa pagkaka dinig ko ay masyado naman atang bastos ang approach ni Ezekiel sa kaibigan niya.

“I’m just you know here, para sana ayain si Ms. Sarmiento maglunch kaso kumakain na pala kayo. Since when did you start eating here Bro? I thought…”

“Were so busy today kaya dito na lang kami kumain ni Eve.”putol ni Zeke sa sasabihin ng kaibigan.

Now, Paolo has a playful expression on his face, whereas Ezekiel's is gradually becoming cold and gloomy.

“Oh kaya pala. Well Ms. Sarmiento can I join you here na lang or…”

“I guess that wasn't a good timing for that Jp, you see tapos na kami kumain at mag-liligpit na rin, we also have a lot of things to do today, especially my secretary. So it’s better if you leave now so we can continue with our task.”

“Ok. I’ll just come back here some other time Ms. Sarmiento. Goodbye then.”

Paolo said with a smirk in his face he looked at me then looked at Ezekiel before he turned his back on us and walked away.

Lumingon pa ako sa gawi ng boss ko matapos mawala si Mr. Alvero sa harap naming dalawa, ngunit likod na lamang ni Ezekiel ang naabutan ko. Before entering his office, Ezekiel mumbles something. which, I did not hear. Then a loud slum on the door followed.

“It’s better if you won’t come back though.”

~JeMaria