Flower Fairy

Mysterious Forest

In the middle of walking in the dark and very quiet forest, Caelum tries to calm himself. He tries not to scare himself.

Anyone maybe will be scared of this jungle. Especially since they had just met giants and goblins. Who won't?

"Caelum..."

"Hmm?"

"Halika dito, bakit ka nandiyan" hinila ni Drystan ang kamay ni Caelum, sa sobrang hila ay nasubsob na si Caelum sa braso nito.

"Aray naman, Drystan!"

"Huwag ka kasi lalayo, dito ka lang. Kaya ka lalong natatakot eh" Drystan held Caelum's wrist.

Caelum and Drystan continued to walk while they're holding hands.

Hindi mapigilan ni Caelum higpitan ang hawak kay Drystan, wala na halos siya makita sa gubat sa sobrang dilim. Sa sobrang tahimik ay parang pati t***k ng puso niya ay rinig na rinig niya na.

Nagdadasal na siya ngayon at pinipigilang matakot. Kahit kasama niya si Drystan ay kinakain parin siya ng takot.

"You shouldn't be scared"

"Sinong hindi matatakot dito ha?"

"Tss. Paano nalang kung magka girlfriend ka? Imbis na siya ang protektahan mo ikaw pa ang po-protektahan niya?" Napa lunok si Caelum.

"Bakit naman siya ang poprotekta saakin? Akala ko ba ikaw?"

"Siyempre— ah bahala ka diyan!" Bumilis ang paglakad ni Drystan. "Tsaka wala na akong balak mag girlfriend. Naka-ilang try na ako pero lahat fail."

"Huwag ka mag-salita ng tapos.."

"Ikaw ba? May girlfriend kana ba?" napaisip si Drystan. "I'm still waiting.." napakunot noo si Caelum.

Waiting? Is he waiting for someone? hindi na tinanong ni Caelum kung ano ang hinihintay ni Drystan. 

"It's twelve am in the midnight," Caelum said. "Paano mo naman nalaman 'yan?" Drystan asked.

Ipinakita ni Caelum ang orasan niya. "How is that working? How did you know it's twelve am?"

"There are two arrows, right? Both of them pointed at the 12. That's why it's twelve am in the morning. We've been walking for more than an hour"

"Oh, we did?"

"Yeah"

"Paano ka naman nakakasigurong tama ang orasan mo? Saan 'yan naka depende?" tanong ni Drystan.

"Uh— I.. don't know"

"That proves no one knows what's the real-time is, actually to us... fairies, there's no time. We only have day and night. Sunrise and sunset" Sabi ni Drystan.

"Ah, okay.. aware ba kayong mga fairy sa nangyayari sa aming mga tao?" tanong ni Caelum. "Before, yes. But now, there's many buildings and pollution in your city so we don't have choice. We have to stay in the forest for healthy life, noon kasi wala pa masiyadong polusyon ang syudad. Kaya nakakapunta pa kami kahit saan namin gustuhin. Pero ngayon delikado na, lalo't mas sakim ang mga tao ngayon" Caelum nodded.

"Yeah, marami parin namang mabubuting tao pero para silang nagtatago. I hope many people bacome open minded and kind"

"Instead of wishing for more, why don't you become like them? Well, it's better to be the one when there's no one.." Caelum gulped.

"Lalim ha, but right. I wanna be simple and kind. You? what do you wanna be?" tanong ni Caelum.

"Me? Simple.. I want to live" Caelum sighed.

He's guilty, he want Drystan to get back to the life he used to live. He's guilty that instead of living a wonderful life, he's here.. protecting Caelum.

He shouldn't have. But before, this is what Caelum's wish..

To have somebody besides him. But not like this, hindi yung mga taong napipilitan lang na manatili sa kaniyang tabi.

Hindi ganoon ang gusto niya. "Pabayaan mo nalang kaya ako?"

"What?"

"I'll be more careful, para hindi ako mapahamak. In that case, pareho tayong mamumuhay ng payapa. Ikaw i-enjoy mo ang buhay mo dito sa gubat, so I." Drystan's eyebrows rose.

"Kapag nangyari 'yan, ako lang ang sasaya. Ikaw, mamumuhay ka nanaman sa dilim. I can feel your emotion, yeah? And I don't want to be irresponsible" Caelum sighed.

"Hindi naman gano'n eh, you promise to protect me. So come if your heart hurts, you don't have to stay with me. Live a great life, okay? Alam 'ko naman 'yun ang gusto mo." Caelum smiled.

"Gusto mo talaga akong iwanan ka nalang?"

"Not like that—"

"Pero gusto mo ring kasama ako?"

"Listen, little fairy—"

"Stop calling me that, yan din tawag ng magulang mo saakin!" Caelum chukled. "Don't change the topic, I was saying.. you don't have to stay with me everytime."

"I have to"

"You don't, I'll be extra careful." He smiled again, with a sadness in his eyes.

Caelum doesn't want anyone to stay with him, especially kung napipilitan lang. He has guilt and sadness.

"You really want me to leave you?"

"Oo at—Mmmmm!!"

Hindi nakapagsalita ang dalawa nang may nagtakip ng kanilang bibig.

Si Drystan ay sinubukan pang lumaban ngunit pareho silang nawalan nang malay ni Caelum.

Before Drystan fell asleep, he think of Caelum first. He can't sleep, he needs to protect Caelum. He's worried but can't do anything as his eyes shut.

"Drystan.."

MORNING,

A human and a fairy woke up, tied to a tree with a thick rope.

Caelum looks so confused, he tries to remember everything. He can't open his eyes properly.

While Drystan's shock, "What the fvck.."

Tinignan ni Drystan ang buong lugar, hindi ito ang huling naalala niya na pinuntahan nila kagabi. Hindi sila dito nahimatay.

Kahit nahihirapan gumalaw ay pinalutang niya ang bato at ginamit upang matanggal ang lubid.

"Fvck this rope isn't even real!" Sabi ni Drystan at tinunaw ang lubid.

Nagulat naman si Caelum sa nakita. Nakita niya na si Drystan na gumamit ng kapangyarihan niya ngunit paulit ulit na namamangha si Caelum.

Lagi siyang hindi makapaniwala.

Pinuntahan kaagad ni Drystan si Caelum. "Ang bobo ng nag tali satin dito" sabi nito tsaka tinunaw rin ang lubid na nakatali kay Caelum.

Hinawakan ni Drystan ang braso ni Caelum at pinalapit sa kaniya. "Nasaan tayo?"

"Nasa dorm mo." Sarkastiko na sabi ni Drystan. "Obvious naman sigurong nasa gubat tayo diba?"

"Tss" bulong ni Caelum. "Alam mo ba ang lugar na ito?"

"Hindi, pero alam 'ko na 'to. It's a forest with magic."

"Sinabi mo nga, kagabi."

"Kakaiba diba?" Tanong ni Drystan. "What do you mean?"

"Sabi 'ko kanina hindi totoo ang lubid hindi ba? Sa tingin mo, anong meron sa lugar na ito?"

Caelum gulped. "Hindi rin ito totoo?"

"Maybe, if there's a fairy for natures.. there's also a god for natures"

"Parang mga kuwento noon like greek mythology? The god of sea, land, or nature like that?"

"Absolutely.." Caelum can't understand but he's getting it.

"Your point is?"

"There's a god for nature, and I'm sure even back then that they have places that no one knows. It's like Jesus and its angels. The god of nature is Jesus and angels are the fairies, us. Now to think, this place is strange or not even real. There's a magic in this place and surely, it's not easy to get out" tahimik ang dalawa matapos mag salita si Drsytan.

Pinagmasdan nila ang paligid. "Are you saying, the god put us here?"

"Maybe?"

"Pero may nagpatulog saatin kagabi, may tumakip ng bibig natin. Tapos itinali pa tayo. Could it be a elements or god?" Drystan think, that made him realize.

It's not the god, playing with them.

Sino naman iyon? "You're right, Drystan.. kakaiba nga ang lugar na ito"

"How come?" Tinignan ni Caelum si Drystan. "I mean yeah, I can say it's strange but what's your reason?"

"There's no insects here, even a birds. Sobrang tahimik, walang pag ku-kuwentuhan ng ibon gaya ng gubat na tirahan niyo. Also I noticed that-"

Tinuro ni Caelum ang kanan nila. "And that" turo nito sa kaliwa nila.

Parang parehas lang sila ng iniisip ni Drystan.

"It's the same" sabay nilang sabi. "You think too?" Tanong ni Caelum. "Oo, hindi naman ako mangmang para hindi mapansin."

"What do you think?"

"Kung maglalakad tayo at hahanapin ang daan pauwi.. para lang tayong naglalakad sa isang bilog" sabi ni Drystan.

Agad naintindihan ni Caelum 'yun. "Nag lalakad sa isang bilog? Ibig sabihin kapag naglakad tayo patungo sa kanan, lalabas tayo dito sa kabila?"

"Mismo, ayoko naman ma-experience 'yung salita niyong 'parang nadaanan na natin 'to' duh."

"If that so, kapag tinahak din natin ang daan na 'to.." turo ni Caelum sa harap nila "Babalik din tayo sa puwesto naito, galing naman dito sa likod?"

"Yeah" sagot ni Drystan.

"How is that? There's a portal pabalik sa mga lugar? Nakakalito" sabi ni Caelum.

"I know, someone's playing with us" Caelum frowned.

"At kalmado ka pa?"

"What do you want me to do? Freak out? Panic? Like what humans used to do when they're trapped?"

"Pero ano ngang gagawin natin?"

"Aba malay 'ko, hindi naman ako matalino para mag isip ng plano" sabi ni Drystan at tumalon papunta sa sanga ng puno.

"Hoy!"

"Oh, I see.." tinignan ni Drystan si Caelum at tumalon pababa. "C'mon" Drystan held Caelum's waist and jump again.

Nakatayo na sila ngayon sa sanga ng puno, sa una ay natakot at kinabahan pa si Caelum.

He almost forgot that this man in front of him isn't a human.

"Look where we are.." tinignan nila ang buong gubag mula sa tuktok ng puno.

Natulala naman si Caelum. "Wah.." nakita niya ang napaka lawak na gubat. Puro puno lamang ang nakikita niya.

"Nasa pusod tayo ng gubat, but as we said... This place isn't real"

Hindi na nakapagsalita si Caelum. "Mawawala at maliligaw tayo sa gubat na ito. Totoo man o hindi, parang hindi tayo makakalabas dito"

"Yeah.."

"Hindi 'ko alam kung gagana 'to, pero.." Caelum looked at Drystan. "Alam mo ba ang mga pamahiin ng mga matatanda?"

"Of course not? I'm a fairy"

"May pamahiin na kapag nawala ka sa isang gubat, mag ingay ka raw."  Drystan frowned.

"Anong klaseng pamahiin 'yan? Do you know that fairies and spirits don't like loud sounds? We're irritated"

"Mismo."

"Ha?" Caelum chukled. "Kung sakaling pinaglalaruan ka ng kakaibang nilalang, mag ingay ka daw. So they can surrender and just bring you back to your home."

"Imposible, baka mas lalo ka lang patayin ng mga engkanto sa sobrang ingay mo"

"I don't know too, but that's what oldies said. Why can't we try? Hindi ka rin naman tao diba?" Drystan rolled his eyes.

"Tss, if that didn't work then what?"

"Hindi 'ko alam. Ngayon bumaba na tayo" Drystan sighed. "Fine fine"

Tumalon ito pababa ng walang kahirap-hirap. Napaka-taas ng puno, kaya namamangha si Caelum kay Drystan.

"Uh- hello? Paano naman ako?"

"Talon? Tumalon ka?"

"Gusto mo ba mabali ang buto 'ko, engkanto? Tao ako!" Sabi ni Caelum. "Oo nga pala, mahihina pala kayong mga tao"

"Kapal ng mukha, ibaba mo na ako dito!"

"Just jump! I'll catch you!"

"Wala akong tiwala sayo, baka hindi mo ako saluhin." Umirap si Drystan. "Edi bahala ka diyan. Iwan kita e"

"Oh, talaga? Kaya mo?" Caelum rose his eyebrows. "I can"

"Talaga?"

"Tumalon kana lang kasi! Kalalaking tao napaka duwag—"

Napatigil si Drystan nang biglang tumalon si Caelum at nadaganan siya. He didn't expect Caelum to jump right away.

Caelum bumped his head in Drystan shoulder. Hindi nakontrol ni Drystan ang katawan niya kaya sabay silang natumba. 

Pakiramdam ni Caelum ay may nabali sa mga buto niya. "C-Cae.."

Hindi magawang gumalaw ni Caelum dahil parang namanhid ang katawan niya. "Ah-" nasasaktan nitong sabi.

Nawala ang pagtutuon pansin niya sa sakit ng katawan nang makitang nakatitig si Drystan sa kaniya. "O-oh? Bakit?"

"Look at our fvcking position." Napatingin si Caelum sa posisyon nilang dalawa at parang nawalan ng hininga.

"Tangina.." agad siyang tumayo at tumalikod. Pinagpagan ang sarili at huminga ng malalim.

Ganoon din ang ginawa ni Drystan na pailing-ilim. Ang akward ng nangyari sa kanila kanina, para kay Drystan.

"Ano.. ah.. saan na tayo pupunta?" Tanong ni Caelum. "Let's look for foods first, I'm hungry"

"Ako rin, pero paano kung walang pagkain dito?"

Napatingin si Caelum sa kasama niyang fairy. "Nakakaiyak naman no'n"

"Ano?"

"Wala, gawin nalang natin yung sinabi mo." Caelum nodded. "Yeah, mag ingay tayo"

Nagpatuloy sa paglalakad si Drystan habang gulong gulo si Caelum at sinundan siya.

"OHHHH!" sigaw ni Caelum. Nagulat naman si Caelum nang mag ingay si Drystan. "AHHHHH WOOOO HAHIIIII WOOO"

"Pucha nakakagulat ka!"

"Ikaw ata engkantado sating dalawa eh" Caelum rolled his eyes.

"Oh bakit sabi mo mag ingay eh, oh diba ramdam mo yung nararamdaman namin pag may maingay?"

"Tss that's not like that— agh"

Hindi nalang nag salita si Caelum kahit naguguluhan, baka ma-badtrip si Drystan sa kaniya eh.

O baka siya ang ma-badtrip dahil kay Drystan.

"Can you stop making noise?"

"What? Umaapak ako ng dahon eh, malamang may ingay doon" sabi ni Caelum. "Pero dinadagdagan mo ang ingay"

"Hindi kaya! Arte arte"

"Hindi ako maarte wag kang ano dyan" sabi ni Drystan. "Inaano ba kita dyan, sungit mo."

"Hindi naman ako masungit"

"Kuwento mo sa pating"

Drystan doesn't know if he's the one who has a problem or Caelum, we can see.. they argue for nothing. They don't look like a man.

Drystan sighed and continue to walk. They're walking for thirty minutes now.

They found nothing, only trees.

"Paikot ikot lang tayo Drystan eh, nadaanan na kaya natin 'to" sabi ni Caelum na napaupo sa lupa sa pagod.

"I know"

"Alam mo pala pero hindi parin tayo tumitigil" hinihingal na sabi ni Caelum. "Para hindi rin siya tumigil"

"Ano? Sinong—"

Hindi na natapos ni Caelum ang sasabihin nang hilain siya ni Drystan ng biglaan.

Napatayo siya nang wala sa oras, nakita niya nalang ang isang tao na balot na balot ng kulay itim na tela.

"S-sino—"

Nagulat si Caelum nang may lumutang na bato at tumama sa lalaking iyon. Agad na gumanti ang lalaki kay Drystan at ginamit ang bilis para masapak ito.

Huminto panandalian si Drystan na parang may napag-tanto.

"Nice.." bulong nito at linapitan ang lalaking iyon. "Walang totoo dito" sabi ni Drystan at pinalutang ang mga dahon mula sa puno at inatake ang lalaki.

"Walang totoo.. hindi totoo ang lalaking 'yan?"

"Basically, he's a spirit. C'mon, Cae" hinila ni Drystan si Caelum at tumakbo.

Mabilis tumakbo sila Drystan at Caelum palayo sa lalaking kaluluwa na iyon. Ngunit hinabol parin sila.

"Bakit hinahabol niya tayo kung spirit naman pala siya?" Tanong ni Caelum habang tumatakbo. "To scare us"

"What the hell?!"

Iniwan panandalian ni Drystan si Caelum sa isang puno, tila'y hinihintay ni Drystan ang kakaibang nilalang na iyon. Ilang minuto rin ay lumabas ang kakaibang nilalang na iyon. Doon ay bumilis ang takbo ni Drystan at umikot ikot sa kaluluwang lalaki.

Napakapit si Caelum sa nakikita. Now he realized, Drsytan isn't just a normal Fairy.

He is the leader of nature faries, the commander of them. The powerful flower fairy.

Hindi niya alam kung paano niya gagawin ang sinasabi ni Drystan. But he noticed something.

The man's spirit felt dizzy as Drystan doesn't stop running fast. Also, that spirit can feel Drystan magic.

The nature that Drystan's protect.

"Hindi siya nakatira sa gubat, hindi niya nakikilala ang kapangyarihan ni Drystan"

Caelum's not sure about that.

Drystan stopped and pushed that man by the wind.

Tumakbo si Caelum papunta kay Drystan. "I think you're wrong, he's not just spirit"

"What do you mean?" Tanong ni Drystan. "Kung kaluluwa lang talaga siya, hindi siya mahihilo at madadala sa kapangyarihan mo. As far as I know, spirits is part of the wind now. No matter where they are, they won't feel physical nor emotional pain anymore"

"Saan mo nakuha 'yan?"

"Kuwentong bayan? Pamahiin? Mga kuwento sa libro? Bakit? Mali ba?" Drystan shook his head. "Minsan, tama rin pala ang mag tao."

"Yeah, and I'm pointing to his reactions. Parang naninibago siya o first time niyang makakita ng ganoon. Yung kapangyarihan mo" Drystan nodded. 

He wasn't mistaken, Caelum really got the intelligence of his parents.  "I see.."

"Drystan, puwede ba magtanong?" tumaas ang kilay ni Drystan. "Nagtatanong kana?"

"Tss" Drystan chuckled and walk. "Ano ba 'yun?"

"Fairy ka nga ba?" Drystan stop and look at Caelum. "What?"

"Ang lakas mo lang kasi.. akala 'ko ang mga fairy pinoprotektahan lang nila ang isang bagay. Hindi 'ko inaasahan na malakas pala talaga kayo." Drystan smiled and held out his hand.

Tinignan muna ito ni Caelum bago kinuha at humakbang palapit sa kaniya. "Kaya nga.. hindi niyo dapat kami minamaliit. No matter how many advanced technology humans has, kapag ginambala niyo kami.. mapapaluhod talaga kayo ng wala sa oras" 

Napangiwi si Caelum. Naglakad sila papalapit sa lalaking ispiriu.

"I still can't believe you're real, fairies are real" They chuckled and looked at the man. 

"Get up bro, you need to help us"

Tinignan lang siya ng lalaki. "Sino kayo?"

"Kami dapat ang magtatanong sayo niyan, pero sige. Drystan, I'm a flower fairy. This is Caelum. A human"

"Tao? paanong.."

"Tumayo ka nalang diyan, ang daming sinasabi. Marami pa kaming itatanong sayo." 

DRYSTAN WAS LEADING ON THE TREE, 

While Caelum's sitting on a broken tree and the spirit man looking at them.

"Are you really a spirit or not?" Tanong ni Drystan. "Uhm.. long story but I can say yes"

"Sabi sa'yo eh" sabi ni Drystan kay Caelum. "Malay 'ko ba"

"Paano ka napunta dito?" Tanong ni Caelum. "Do you really, uh— want me to tell you the story?"

"Well yeah, maybe that can help us to get out of here"

"Oh— Gael by the way" the man smiled.

"May katawan ako, dati 'kong pinangangalagaan ang puno katabi ng kalsada. Sa Callisto lang din."

Nakikinig lang si Caelum at Drystan sa kuwento ni gael. "Pinoprotektahan 'ko ang dalawang daang taong puno na iyon pero may biglang umatake saakin. Hindi tao, pakiramdam 'ko ay mga engkantado rin. Marami sila, hindi 'ko alam ang pakay nila saakin pero kinuha nila ako. May itim na ipinasok sa bibig 'ko tsaka naramdaman 'ko nalang na nanghihina ako. Doon 'ko nakita ang katawan 'ko, may pumasok na usok sa katawan 'ko.. hindi 'ko alam ang tawag doon. Pero ganun ang nangyari saakin, sa kasalukuyan may gumagamit ng katawan 'ko kaya ispiritu ako ngayon. Buwan palang ang nakakalipas simula nang mapunta ako dito"

"Somehow, tama ka rin pala" Sabi ni Drystan kay Caelum.

"Parang sapi ba ang nangyari sayo?"  Tanong ni Caelum. "Sapi?"

"Sa mga tao, puwede ang ganiyan. Multo nga lang, puwede ka sapian ng multo. Hindi ako sigurado dahil hindi 'ko pa naman nararanasan, pero sabi naman ng iba.. Kapag sasapian ka ng isang nilalang, it's either makukulong ka sa sarili mong katawan o lalabas ka."

"Engkanto na sinapian ng engkanto? Pft" natawa si Drystan. "Posible ba 'yun?" Tanong ni Caelum.

"Hindi 'ko alam, 'yung mga kumuha ng katawan 'ko ay puro itim. Marami sila at parang may orasyon na ginawa sakin. Hindi 'ko maintindihan ang nangyari saakin noong kinukuha ang katawan 'ko" sabi ni Gael.

"Posible kayang.." bulong ni Caelum "Posibleng ano?"

"Ah.. wag niyo ako i judge ah? Di ako sure pero as a human, may mga nakukwento kuwento noon na may grupo ng mambabarang o mangkukulam noong dating panahon. Siguro late 90's. May mga albularyo na kayang kausapin ang mga nangkulam sa isang tao sa katawan ng tao na 'yun. Posible bang makasapi ang isang mangkukulam sa katawan ng kinulam niya?"

Napatahimik si Drystan at Gael. "May mga taong ganoon?" Tanong ni Gael. "Hindi niyo alam?"

"Nope."

"Meron talagang ganoon mga mangkukulam, mas malakas ang mambabarang. Ang mga tao naman na 'yun ay ibinigay na ang kaluluwa sa demonyo kapalit ng itim na mahika. Sabi ng matatanda, hindi 'ko alam"

Drystan looked at Gael. They don't have any idea what's going on.

Gael body's taken away from him, then Drystan and Caelum chased by giants and goblins now they're here in unidentified forest.

Drystan explained everything about him and Caelum. Gael can't believe that they're connected.

Gael told them about how did he managed to live in this forest. "May alam ka bang pwede naming kuhaan ng pagkain? This human probably hungry right now"

"Ah.. yes, that's right" ngumiti ng pilit si Caelum. "Walang kahit ano dito sa gubat na ito."

"Eh?"

"Pero may pagkain dito, sumunod kayo saakin" gaya ng sinabi ni Gael ay sumunod si Drystan at Caelum.

Hindi nila alam kung saan sila dadalhin ni Gael. Drystan can't trust anyone even Gael isn't a human too. But he doesn't have any choice. They don't know what to do.

Huminto sila sa isang malaking bato na hanggang bewang nila. May mga dahon ng saging doon. Nakalahad ang itim na bagay.

"Ano yan?"

Nagtinginan ang dalawang engkanto. Itinuro ni Drystan si Caelum. "We're not looking for that"

"That's for you"

"I can handle hunger, but not this human."

Kumunot ang noo ni Caelum. "Ha? Hindi ako maka-relate sa pinag uusapan niyo."

"Siguro naman nakagawa na ng kuwento ang mga tao about sa pagkain'g itim?"

Kumunot ang noo ni Caelum at napaisip. "Pagkain'g itim.. 'yung sinasabing kapag nawala ka daw tapos may nagbigay sayong pagkaing itim 'wag daw kakainin kasi di ka na makakabalik or magiging ka-isa kana ng mga nilalang na 'yun? Oh—"

"Oo, masasamang engkanto lang naman gumagawa no'n"

"'Yan ipapakain niyo saakin? N-no thanks" huminga ng malalim si Caelum at nag paypay.

"Ako lang ang puwedeng kumain niyan, what about Caelum?" Tanong ni Drystan. "Hindi 'ko alam, bro."

"Hindi, ayos lang. Kumain kana lang muna Drystan, ikaw nangangailangan ng energy saating dalawa. Tutal ikaw naman po-protekta sakin kapag may sumugod na kung ano dito"

"What about you?"

"Sanay ako sa gutom don't worry, tatlong araw akong di kumain noong thirteen years old ako. Buhay pa naman ako diba? 'Wag kana mag alala. Eat well"

Drystan frowned. How can I eat well if he's not eating?

"You experience that?"

"Yeah, human life you know. Sige na kumain kana" Caelum smiled and sat in the rock.

Walang nagawa si Drystan kung hindi kainin ang itim na pagkain na pagkain nilang engkanto noong sinaunang panahon. Eto rin ang pagkain ng mga engkantong masasama o engkantadong taga probinsya.

Nakatingin lang si Caelum kay Drystan. "Masarap?"

"Wanna taste it?"

"Hindi na salamat, gusto 'ko pa magka-anak sa future" Drystan chukled and finish his food. "Weird"

Pagkatapos kumain ni Drystan ay pumunta sila sa isang sapa na tinuro ni Gael at uminom ng tubig. Doon nalang din uminom ng tubig si Caelum.

Hindi pa naman talaga siya nagugutom.

"Bakit hindi namin napuntahan ang sapa na 'to sa pag-iikot kanina?" Tanong ni Caelum.

"Hindi 'ko alam, misteryoso ang gubat na ito."

Nagtinginan ang dalawang engkantado. "Bakit?" Tanong ni Caelum.

"May nakikita ba kayong hindi 'ko nakikita?" Tanong ni Caelum muli. Tinakpan ni Gael ang dalawa.

Hinawakan naman ni Drystan ang kamay ni Caelum, lalong nagpa-kaba ito kay Caelum.

Hindi niya nalang tinanong ulit kung anong nangyayari, baka maka-distract ito.

"Drystan.." nanginginig na bulong ni Caelum. "Shh, don't panick it's just a—"

May hinablot si Gael na itim na ibon at tinapon kay Drystan na agad inatake ni Drystan.

Nasa lupa na ngayon ang itim na ibon. "A-ano yan.."

Dahan-dahang inapakan ni Drystan ang ibon. "I knew it" sabi nito tsaka binitawan si Caelum.

Lumapit si Gael kay Caelum. "Anong.. anong nangyayari? What the—" tinangay nalang ng hangin si Gael at Caelum dahil sa kapangyarihan ni Drystan.

"ANONG NANGYAYARI?!"

"Trust him" sabi ni Gael at pinigilan ang pagtalsik nila.

"Drystan!"

"Let him fight! Kaya niya na iyan, kailangan nating makatakas"

" Hindi tayo makakatakas, may mahika ang gubat na ito diba? Masusundan tayo! Isip naman!" Sabi ni Caelum tsaka tumakbo papunta kay Drystan.

"Tao! Hoy! Hay depota" bulong ni Gael tsaka sinundan ang kasama nilang tao.

"Drystan!" Nakita niya si Drystan na inilalabas ang kapangyarihan niya, parang nakikipag laban sa hangin.

Alam niyang may nakikita sila na hindi niya nakikita. Tao lang siya.

Nakita niya si Drystan na may binatong sanga ng puno at may umikot ikot doon na bulaklak.

Sunod sunod ang pagpapa-labas ni Drystan ng kapangyarihan.

Napatingin si Drystan sa kaniya tsaka tumakbo ng mabilis. Kasabay na nila si Gael.

Parang mapapatid si Caelum sa sobrang bilis tumakbo ni Drystan at Gael.

Nagpalabas nanaman ng kapangyarihan si Drystan na parang may kinakalaban.

Habang tumatakbo at nakikipaglaban sa hangin si Drystan, biglang napatid si Caelum ng isang ugat ng puno.

Aksidente itong napahawak kay Drystan, may lumabas na ilaw sa palad ni Drystan na para sana sa kinakalaban niya ngunit na punta ito kay Caelum.

Parang pumasok sa mata ni Caelum ang kapangyarihan ni Drystan.

Parang huminto ang paligid nang matumba na si Caelum at mauntog sa puno. Napatigil si Drystan at Gael nang makitang dumudugo ang ulo ni Caelum.

"CAE!!"

Agad linapitan ni Drystan si Caelum at hinawakan ang ulo.

Nakapikit si Caelum at tila nawalan ng malay. "Caelum, gumising ka.. Cae.."

Yinugyog ni Drystan si Caelum pero hindi parin ito nagising. Sa oras na iyon, hindi inaasahan ni Gael na makokontrol ni Drystan ang gubat.

"D-drystan.." bulong ni Gael. "Ano ba kasi kailangan ng mga hayop na 'yan!"

Nanginig ang lupa at nagkagulo ang mga dahon at puno.

"Fairy ka lang ba talaga?" Bulong ni Gael.

PAGKAMULAT NI CAELUM,

Tumambad sa kaniya ang dalawang engkantado. Si Drystan at si Gael.

"Cae.." Drystan held the younger's hand.

Caelum frowned as he looked at where they are. "Sorry, hindi 'ko sinasadya matama sayo ang kapangyarihan 'ko"

"Natamaan ako ng kapangyarihan mo?" Dahan dahang umupo si Caelum at hinawakan ang kanina'y nagdudugong ulo.

"Yeah.."

"Ah— tangina ang sakit ng ulo 'ko.." Drystan bit his lips. "Yeah, sorry.."

"Ano ba nangyari?"

"Someone attacked us, I tried to protect you.. and Gael" Caelum nodded. "Sorry napatid kasi ako, tapos.. aghh.."

"Yeah I know.."

"Sino ba 'yan?" Tanong ni Caelum. "What?"

Drystan and Gael looked at each other. "'Yang babae na 'yan, sino siya?"

Turo ni Caelum sa isang itim na babae na may pakpak.

"Wait.. you.. can see her?" Tanong ni Gael. "Wait din" sabi ni Caelum at kumurap kurap.

"Hindi ba dapat?"

"Well you're a human, you shouldn't" napatahimik si Caelum. "Paanong—"

"How is that even possible?" tanong ni Gael. "Ipinapakita mo ba ang sarili mo?"

"Hindi, diba nga sinumpa ako na walang tao ang makakakita saakin?" sabi ng babae.

"Baka dahil iyon sa pagkakabagsak mo, munting tao. At sa kapangyarihan ni Drystan.." sabi ng isang babae na ikinatakot ni Caelum.

"Engkanto rin siya?"

"Oo, they are the black bird earlier. They can shape-shift" nakatulala lang si Caelum.

"Si Rama"

"Nakakakita ako ng engkanto.. what the fvck, how.. how is that even possible?!"

"Kung nakikita mo ang engkantada, marahil makikita mo narin ang iba pang kakaibang nilalang." Sabi ni Gael. "What?"

"Sinumpa si Rama na walang tao ang makakakita sakaniya dahil noon ay umibig siya sa tao. 'Yan ang sumpa sa kaniya. Ngunit ngayon, nakikita mo na rin siya.. isang tao" sabi ni Gael.

"Marahil tama si Gael, makakakita kana ng ibat ibang nilalang dahil sa aksidenteng nangyari kanina."

"P-pati multo?"

"Yeah" sagot ni Drystan. "What the hell?! Nabukas ang third eyes 'ko?!"

"Third eye?"

"Third eye! 'Yung ang tawag ng mga tao sa pangatlong mata namin na may kakayahang makakita ng mga unidentified like multo o engkanto. At sinasabi niyong bukas ang third eye 'ko ngayon?"

Tumango ang limang fairy.

"Fvck.."

This is scary, I will and I can see strange elements now.. Including.. g-ghost.