Flower Fairy

Living Together

He's confused about everything, He thought humans are the only ones born confused. Drystan too.

 "Eh eto ano 'to?" "Huwag mo na pake alaman 'yan, sa tinapay 'yan" Caelum said reffering to bread toaster. "Eh ito?"

"Oven 'yan, huwag kana masiyado mangealam diyan pag ako umuwi na magulo ang bahay tignan mo talaga Drystan" Caelum threatened. They came home earlier from the forest where Drystan and Caelum's real parents used to live. 

"Paano ako mabubuhay dito?"

"I don't know! Basta bahala kana diyan a-alis na ako, late na ako!" parang iiwanan ni Caelum ang laga nitong aso. Nang maka alis si Caelum ay kumunot ang noo ni Drystan,.

He didn't know what to do all day as he was just inside Caelum's dorm. So he just thought of checking the whole house. First, he entered Caelum's room and looked at its desk. Lots of notebooks there, lots of written papers. Caelum also has a lot of books under the table but because Drystan doesn't like books, he just ignores them.

Next, he looked at Caelum's clothes and was amazed at the number of clothes. Well, Drystan doesn’t have a lot of clothes. He only changes once a decade. Kidding...

Sinukat ni Drystan lahat ng damit ni Caelum. Pabalik balik siya sa salamin at feeling model. Naging waiter siya, rockstar, cowboy at iba pa. Ngayon, kalat kalat na ang damit ni Caelum sa lapag.

Tinignan ni Drystan ang sahig.. kibit balikat lang ito at sumipol. 

Next target, kitchen.

"Sa tinapay daw 'to, try 'ko nga" kumuha si Drystan ng tinapay at linagay ito sa loob ng bread toaster. Naghintay ito ng mahigit limang minuto pero wala itong napala. "Sira na ata 'to eh!"

Kaya pumunta nalang ito sa ref. "Ano 'to banyo? Bakit may pinto dito?"

Excited Drystan opened the refrigerator and marveled inside it. "Ang lamig!" tumawa ito. "UY GATAS!"

He took a bottle of Caelum's stock milk and drank while the refrigerator was still open. Inubos ni Drystan lahat ng gatas. 

When he finished drinking, he put the bottle on the table and looked again at Ref. "It's like a portal on the way to the place of food. Ang galing"

Drystan spent the day exploring Caelum's dorm. He looks like a child who has seen people's things for the first time. He didn't leave the refrigerator because it was amazing for him.

Kapag may dumadaang insekto o hayop sa bintana ni Caelum ay inaaway ni Drystan. Hanggang sa mag gabi ay wala siyang ginagawa kung hindi ay mag explore sa bahay ni Caelum,

Kasalukuyan siyang naka higa sa ibabaw ng lamesa at nakikipag contest ng titigan sa butiki sa kisame. "Kailan ba kasi uuwi si Caelum."

Drystan sighed. "Tik tok tik tok tik tok- Caelum?? CAE!!" Masayang pumunta si Drystan sa pinto. Nabuhayan ang loob niya nang bumukas ang pinto at makita si Caelum. 

Babatiin sana ni Caelum si Drystan pero nalaglag ang panga niya nang makita ang bahay niya na parang tinamaan ng bagyo. Habang ang may kagagawan ay ngiting aso habang naka tingin sa kaniya.

"Drystan anong ginawa mo??" Parang nabagsakan ng lupa ang mukha ni Caelum. "Ha? wala. Nakaka bored naman kasi dito sa bahay mo.."

"Hehe"

Huminga ng malalim si Caelum at nanatiling mahinahon kahit kanina niya pa gusto manakit. Para siyang nag iwan ng bata sa bahay niya. "Sabi 'ko sayo diba huwag kang mangenge-alam dito? Tignan mo ang gulo gulo!"

Tinignan naman ni Drystan ang bahay tsaka niya lang narealize. "Oo nga noh?"

"Hay nako Drystan! Layuan niyo'ko Satanas!" sigaw ni Caelum at linapag ang bag tsaka inayos ang sofa nito. "Dapat pala hindi kita iniwan dito eh!" sabi nito tsaka inayos ang carpet at pumunta sa kitchen. 

Huminga muli siya ng malalim at tinuloy ang paglinis. "Hehe, sorry.." 

Habang nag lilinis si Caelum ay may nakita siyang balahibo ng pusa. Kinuha niya ito at ipinakita kay Drystan.

"Kanina kase ano.. hehe.." napailing nalang si Caelum. "Nakipag sparring ka sa pusa noh?"

"Hindi ha, tanghalian lang-"

"PUCHA??????" Tumawa ulit si Drystan. 

"Biro lang! Ikaw naman, tulungan na kita sa pag linis nahihiya naman kasi ako. Nakikitira na nga lang ako nag kakalat pa ako, eh kung palayasin mo kaya ako? Siyempre hindi mo gagawin dahil magiging mag isa ka nanaman pero kahit na nakakairita parin ako. Nakaka inis kasi pagod na pagod ka galing trabaho tapos uuwi kang madungis ang bahay tapos kailangan mag linis. Edi dagdag trabaho. Nakakainis diba? Nangenge-alam pa ako. Sino ba ako-"

"Tumigil kana nga!" Napailing iling si Caelum tsaka tinapos ang paglilinis sa kusina. Sinunod ang kuwarto niya. 

Ilang minuto itong nag linis at nag punas sa bahay niya na ginulo ni Drystan. "Uh- Cae.. Sorry talaga ha? Eh kasi hindi 'ko naman alam gagawin 'ko sa bahay mo.. ayoko rin namang lumabas" Tumayo si Caelum at lininisan ang mga bote at plato na ginamit ni Drystan.

"Ah.. sorry kasi panay bukas sarado ako sa pinto na 'yun ha? Hindi naman kasi ako sanay sa-" 

Hindi na natapos si Drystan dahil hinawakan na ni Caelum ang pulsuhan nito at pumunta sa pintuan at lumabas. "Saan tayo pupunta?"

"Kakain, gutom na'ko" kumunot ang noo ni Drystan.

After Drystan messes up the whole house and makes Caelum work hard to clean .. that's all Caelum will do? Take him somewhere to eat? Woah.

Drystan could never. "Pero gabi na.."

"Eh ano naman?" kumunot ang noo ni Drystan. "Hindi ka ba galit sa ginawa 'ko sa bahay mo?"

Huminto sila sa isang karinderya. "Ano gusto mo?"

Drystan still can't believe it, how can Caelum move on from what Drystan did? If it's Drystan, he would slap non-stop those people who will mess his home up.  

"Kahit ano"

"May pagkain ba kayong kahit ano kuya? wala? oh wala daw. Pili ka nalang" tinignan ni Drystan ang mga ulam. "Kawawa naman 'yung mga hayop"

Napangiwi si Caelum. "Huy.."

"Eto nalang, naaawa ako kaso mukhang masarap" sabi ni Drystan, turo sa fried chicken.

Umupo sila sa mesa. "Drystan, sa susunod huwag mo na guguluhin ang bahay 'ko. Kung guguluhin mo, dapat marunong kang mag linis"

He's intimidating, oh ghad Drystan said on his mind. "Mmm.."

"At una sa lahat, huwag mong panay bukas sarado ang ref naiintindihan mo?" Caelum sighed. "At huwag mo na sukatin ang mga damit 'ko"

Tango lang ng tango si Drystan. "Yeah yeah, sorry na nga eh"

"Tss.." huminga ng malalim si Drystan "'Yun lang sasabihin mo saakin? Hindi mo ba ako bubugbugin? Kung ako 'yun tapos ginulo 'yung bahay 'ko? Baka hanggang kamatayan sinusumpa 'ko 'yung nanggulo sa bahay 'ko. Baka lumpo na 'yun kung ako ginanoon"

"Bakit hindi mo naisip 'yan bago ka nagkalat sa bahay?" Napatahimik si Drystan. Natatakot sya sa presensya ni Caelum, parang kakainin siya ng buhay. "Sorry.. Don't worry mas dadamihan 'ko pa ang kalat-"

Nagulat si Drystan nang tumalim ito at parang gusto na siya patayin. "Joke lang! Joke lang talaga promise! Tama na huwag mo na ako tignan ng ganiyan" Nang mawala na ang tingin na iyon ni Caelum ay huminga ng malalim si Drystan,

'Para siyang demonyo'

Nang dumating na ang pagkain ay naging tahimik. Marahil pareho silang gutom. "Hindi ka ba kumakain sa café na tina-trabahuan mo?"

"Kumakain pero maraming tao ngayon, sobrang busy at wala ng time para makapag break. Kaya hindi pa ako kumain mula kaninang tanghalian" Drystan nodded.

"You should take care, starving can kill you" Caelum chuckled "Yeah.."

They finished their food and walked beside the road. "Caelum ano 'yan?"

"That's Ice cream, that's cold and sweet. Gusto mo ba?" tumango si Drystan kaya bumili ng dalawa si Caelum.

Dahil may malapit na parke doon ay huminto sila doon at umupo sa bench. "Masarap noh?

"Feeling 'ko, sa lahat ng pagkain niyong mga tao.. ito ang magiging paborito 'ko" They chuckled.

Caelum told Drystan everything they see as Drystan isn't used to be in City.

Pinaglaruan pa ni Drystan ang ilaw sa daan, gamit ang kapangyarihan ay pinatay sindi niya ito. Tumawa lang si Caelum.

Pagkauwi ay itinuro ni Caelum ang lahat kay Drystan dahil wala itong oras kaninang madaling-araw nang umuwi sila.

"Lahat 'yan kailangan mo isaksak, naiintindihan mo? at— the heck Drystan ano 'to?" linabas ni Caelum ang tinapay sa bread toaster.

"Sinubukan 'ko lang kanina.."

"Diyos'ko."

Caelum explained to Drystan again everything in the kitchen, he also explained those things in his room too.

Caelum doesn't want to scold Drystan for what he did, he doesn't want Drystan to think that he's intimidating or mean. But he can't let this happen again knowing it's wrong.

Especially Caelum's hiding his secret something in his room. Just what if Drystan touch it and told someone. Or someone enter his house and saw his secret something.

All people have a thing that they hide, which might be money, diaries, or personal things. They need privacy and Drystan needs to learn that.

He can't just touch something just because he's curious or bored. Small or big things, he needs to stay away from it.

It will be up to Caelum if he will tell or show it to Drystan, right? That's what Caelum's mad for.

Drystan touches his things, or maybe "secret" or "special" things.

Ayaw na ayaw niya ang pinakiki-alaman ang gamit niya.

Caelum told Drystan about that, and Drystan get it and apologize. Caelum's not trying or wanting to be mean to his fairy but he needs to remind him.

A student won't learn when no one's teaching.

They talk a lot in Caelum's room, Caelum asked what Drystan did the whole day. Drystan answered every question Caelum asked.

Caelum found it amusing, the fact that Drystan can turn into a clumsy and childish person and serious and full of wisdom person.

They decided to sleep, Caelum on the bed and Drystan on the couch outside. Caelum didn't like the idea of Drystan sleeping on the couch but Drystan want it as he said he will guard the dorm.

Caelum just let him do what he wanted, he let him sleep on the couch. Both of them can't sleep, thinking of each other.

Their eyes became blue as the strings of a promising light up without realizing. They both touch their heart.

"Drystan.."

"Caelum.."

MORNING CAME,

Caelum prepared their breakfast. He let Drystan have a bath before him.

While Drystan was having a bath, Vito came. He greeted Caelum and saw him writing something on a bottle.

"Para saan 'yan?"

"Para kay Drystan, para hindi siya malito kung saan ang asin o asukal" Drystan write the names of every things that his house has.

"Hindi niya ba alam 'yun? grabe ha" Caelum just chukled.

After Drystan took a bath, three of them have their breakfast. Nag taka pa si Drystan kung bakit nandito ang Vito na iyon pero hindi nalang nag salita. After that, Caelum went to the bathroom to take a bath and prepared himself.

"Drystan, huwag kana mag kakalat dito ha? Tapos kung na bo-bored ka lumabas labas ka kung gusto mo. Or kumausap ka ng kahit sino" He's referring to a creatures that human can't see but Drystan can.

"Sige! Bye!"

"Bye"

After closing the door, Vito looked at Caelum. "Kaano ano mo ba 'yun? Bakit kailangan paalalahanan?"

"I told you he's my friend, hindi mo na kailangan malaman bakit kailangan 'ko siya paalalahanan"

As usual, Caelum left the dormitory for work. And Drystan's alone the whole day again.

"Ugh, ganto pala feeling ni Caelum noong iniwan siya ng nga magulang niya. Ang lungkot naman, tss" Drystan looked at the ghost beside him.

"Ang pangit mo huwag kang nagpapakita saakin"

Caelum and Drystan stayed like that in one week. Caelum wakes up first for breakfast, leaving the house to Drystan. And Drystan was alone in the house, but sometimes he went out.

Kaibigan na nga ni Drystan ang guard ng dormitoryo eh.

They always fight as Drystan still not used in the human world. A lot of advanced technology that he can't understand...

Caelum's trying to explain everything to him but when Drystan really can't understand, Caelum's patient are getting short and being mad.

Little did he know, the little fairy wants it. He found it funny Caelum being mad and irritated.

Sometimes, playing dumb are cool.

Every night, Drystan and Caelum are talking. Suddenly, they understand each other attitude now.

Caelum is a long patient and serious, but when he's with Drystan he always laughs and is sometimes annoyed. He's a long patient man but when it comes to Drystan his patience are getting shorter and shorter. He always scold Drystan every mistake he did.

He's not wrong for that.

And Drystan being a silly flower fairy that always makes Caelum's head hurt, like every day. He likes to tease Caelum and mostly scaring him.

In the middle of the night, he's screaming that made Caelum shocked and scared. He also loves making Caelum mad.

They live together now and they have no problem with it. Even though there's a time that Drystan almost got arrested by police for walking in the night with drugs.

Well, he didn't know it. May mga tambay na nag bigay sa kaniya noon at hindi nya ito alam. Mabuti nalang ay na-explain ng mabuti ni Caelum sa police ang nangyari.

Silly flower fairy, ugh!

It's Sunday and Caelum went home. He saw Drystan sleeping beside the bathroom.

"Drystan.. gising, Drystan!"

"Mmm.."

"Gising na bakit ka diyan natulog, gumising kana!" minulat ni Drystan ang mata niya at umupo.

"Gabi na ba?"

"Hapon na.." Drystan eyes widened. "Oh, aga mo naman! Miss mo ba ako kaya maaga ka umuwi?"

"Asa ka, tara mag ayos ka. Aalis tayo" kumunot ang noo ni Drystan. "Huh? Saan?"

"Somewhere, sahod 'ko ngayon kaya mama-masyal tayo" Caelum looks so happy.

He never like going to the malls or market, he did that sometimes if he really need it.

Mas gusto ni Caelum mag ipon kesa pumunta sa mall o mamasyal.

But now he wants it, he wants to show Drystan the malls. "Bilis naman!"

"Eto na! Tara na!" Caelum chuckled and locked the door.

Pumunta sila sa isang parke dahil tinanong ni Caelum kung saan gusto pumunta ni Drystan. Ang sabi ni Drystan ay sa parke muna.

Hinayaan ni Caelum si Drystan na gumala doon, kumain silang Ice cream. Pero umalis kaagad sila dahil may spoiled kid na binato ng bola si Drystan.

Kung si Caelum ang binato ay ayos lang sa kaniya, eh si Drystan 'yun. Pumapatol 'yun kahit kanino kaya umalis nalang kaagad sila bago pa mag hamon ng away si Drystan.

"Panget ng ugali, mana sa nanay. Tss, nakakainis" Caelum chuckled. "Bata 'yun dapat hindi pinapatulan"

"Kung hindi papatulan paano matututo? Kaya spoiled eh. Grabe ang sama ng ugali"

"Bata pa sila, kaya hayaan mo nalang"

"Yung nga eh, habang bata pa dapat tinuturuan na ng leksyon. Wala sa katauhan mo ang magpapalabas ng kabaitan 'ko ha. Bata, matanda o kahit sino ka pa kung ugaling marumi ka hindi mo deserve ang kabaitan. Hindi marunong rumespeto? hindi mo deserve ng respeto. Naiinis talaga ako sa batang 'yun, walang modo. Noon naman, may mga bata pa akong nakakalaro. Iba na talaga ang panahon"

"'Tama ka pero wag mo na isipin, ganun talaga. Diba sabi mo, Human these days?"

"Tss.."

Caelum just chukled and they went to a fast-food so they can eat.

Akala ni Caelum ay ayos na ang lahat pero nang umakyat sila dahil nandoon ang table nila, biglang nawala si Drystan.

"Asan nanaman 'yun? Ano ba 'yan!" ibinaba niya muna ang pagkain sa table nila at hinanap ang anak niya— este si Drystan na 54 years old na at protector niya na flower fairy.

"Drystan? Drystan... shuta" nakita niya si Drystan na nag lalaro sa mini-play ground ng fastfood. May maliit na slide doon.

At nagulat siya nang nag slide si Drystan. "Putangina.. "

Laglag ang panga niya makita ang lalaking mas matanda pa sa kaniya na nakikipag agawan ng slide sa mga bata.

Ayaw pa niyang inuunahan siya. Pagkatapos ay sumabit siya sa slide at tinatakot ang mga bata. Hinaharang pa ang slide para di makapag laro.

"Napaka gago, jusko.." bulong nito at pinigilan si Drsytan. "Huy ano ka ba, ang lakas ng tama mo! Tumigil kana, kakain na tayo!"

"Ano? mamaya na! Once in a life time lang 'to!"

"Ano ka ba Drystan! Bitaw kana, bitaw!"

"AYOKO! DOON KANA!" Caelum sighed. "Pag pasensyahan niyo na ha? Hehe, special child po kasi itong kapatid 'ko.. hehe.. huy ano ka ba?? Tara na! ISA?! iiwan kita dito"

"Fine! Bye friends!" napailing si Caelum at dinala ito sa table nila.

Bye friends daw, konti nalang masasampal na ni Caelum itong kasama niya.

Matiwasay naman silang kumain pero hindi matago ang kahihiyan sa pinag gagawa ng taga protekta niya.

Iniisip niya nalang ng first time niya ito at nag eexplore palang sa buhay.

Pagkatapos nila kumakain ay pumunta sila sa mall para bilhan ng damit si Drsytan at para mamasyal.

Huminto sila sa isang timezone. "Drystan, hindi.."

"Once in a life time lang 'to." tumakbo na si Drystan papunta sa mga palaruan doon.

"Hay nako, ano ba 'to. Saan ba pinaglihi ng mga magulang ni Drystan si Drystan" umiling ito at sunundan nalang si Drystan.

"Caelum, pasensya kana ha? wala kasing ganito sa gubat kaya nakaka panibago" Caelum doesn't like it when Drystan's apologizing for being new in this city.

He doesn't want him to feel like it's wrong for being new.

That's why he's letting Drystan do what he wants. "Oo na, ano ba gusto mo laruin diyan?"

"Eto eto, yang bola. Ano tawag diyan? paano 'yan?" Caelum chukled. "Basketball 'yan, kailangan mo ma shoot ang bola para mag ka points tapos manalo."

Bumili ng token si Caelum at naglaro sila. "Kapag ako nanalo, babalik tayo doon kela Linigawan. Kapag ikaw nanalo isasama kita sa Café" sabi ni Caelum.

"Uy gusto 'ko sumama sa Café! Sige sige!" tumawa si Drystan.

"Go!"

Nag laro nga ang dalawa ng basketball. Nagulat si Caelum at magaling si Drystan sa basketball, nakaka ilang punto na ito. Samantalang siya ay nag tatalsikan ang ang mga bola.

Drystan laughed. Caelum looks so frustrated.

Hindi magaling si Caelum sa pag shoot ng bola at kanina pa ito naiinis.

Nakita ito ni Drystan at ngumiti "Cute.."

He approached Caelum and stood on Caelum's back. "I'll teach you"

"No thanks, Alam 'ko 'to"

Kahit ayaw ni Caelum ay hinawakan ni Drystan ang kamay niya at shinoot ang bolang hawak ni Caelum.

Na shoot ito at nagka-points. "Galing diba? tss. . hindi ka talaga marunong"

Gamit ang kamay ni Caelum nag laro si Drystan at hindi naalala ang kaniyang puwesto.

Para itong naka yakap kay Caelum ngayon.

Unti unti nang nananalo si Caelum dahil kay Drystan.

At one point, they will see who's the winner.

"Sabay tayo.." sabi ni Drystan.

Sabay nilang binato ang bola. Sinadya ni Drystan na sa gilid ibato ang bola imbis sa ring.

Si Caelum naman ay nashoot ang bola kaya, siya ang panalo.

Caelum eyes widened. "Kita mo 'yun?! sabi 'ko sayo magaling ako eh! Yabang mo ha! Oh ano? Babalik tayo doon sa mga goblins"

Drystan smiled.

"Sure, anytime you want. We'll go there, sayang hindi mo ako isasama sa café"

Tumawa si Caelum. "Bukas tayo punta? Wala kaming pasok hanggang Wednesday."

"Bakit ba gusto mo doon pumunta?" tanong ni Drystan. "Wala lang, ang cute ng limang goblins eh."

"Yeah, cute.."

Ilang oras silang nag laro sa timezone. They played fire team raven, Injustice league, social bowling and many more. They enjoy it all.

Hating gabi na nang maisipan nilang umuwi.

"How about that Ferris wheel?"

"Sa perya 'yan, mag papasko na kasi kaya nagbukasan na ang mga perya" Drystan nodded. "Kelan ang pasko?"

"December, ber months na ngayon kaya marami ng bukas na peryahan. Sa lugar na yan maraming rides"

"Na try mo na?" tanong ni Drystan na nagpabago ng mood ni Caelum. It's like he remembered something Tragic. "H-hindi pa"

"Why don't we try it?"

"Huh? Hindi ka pa ba pagod?"

"Duh? I'm a fairy." Drystan eyes rolled. "Sige na nga, isa lang ha! Uuwi na tayo"

"YOWN! LET'S GO!" Caelum laughed.

"Ano 'Yun? Gusto 'ko 'yun i-try"

Nag sign of the krus si Caelum. "D-drystan.. hehe.."

"Tara tara doon tayo!" Hinila ni Drystan si Caelum papunta sa ride na iyon.

Papunta sa octopus. "D-dalawa po ate.." kabado si Caelum.

Never niyang triny mag perya at sumakay sa Octopus.

"Tara!" masayang umupo magkatabi si Drystan at Caelum.

Naka ngiti si Caelum pero nag dadasal na ito. Halos magtayuan lahat ng buhok niya sa katawan nang gumalaw na ng dahan dahan ang ride.

"Whooo!"

"ETO NA!!"

"LET'S GO!!"

Bumilis na ang takbo ng Octopus. Enjoy na enjoy si Drystan, naka taas pa ang kamay. Tuwang tuwa.

Habang si Caelum kay nasa hita na ni Drystan ang isang kamay sa sobrang takot. Tahimik lang ito pero parang mahihimatay na.

"WHOOOOOOOO!!"

Tinignan ni Drystan si Caelum at nakitang tahimik ito at parang natatakot. Tumawa ito at hinawakan ang kamay. "WAAAAA! HAHAHA!"

Tinignan ni Caelum ang kamay nilang magkahawak. Drystan did that so Caelum won't be scared.

"Ang saya noh?" tanong ni Drsytan pagkalabas nila sa gate ng Octopus ride.

Ang kausap niya naman ay naduduling at parang lasing. "Anong... anong sabi mo?"

"Sabi 'ko ang saya!"

"Masaya 'yon?" Tumawa si Drystan. "Ano naman 'yun? Tara sakyan natin ang saya oh! Ang daming naka pila!"

Tumakbo si Drystan patungo sa pilahan ng ride na iyon.

Parang namutla si Caelum nang malaman kung saan pumunta si Drystan.

"Viking..."

Kabado siyang pumunta kay Drystan. "Alam mo Drystan, umuwi nalang tayo. Nag aaksaya lang tayo ng—"

"Dalawa kuya!" masayang sabi ni Drsytan. "Putangina.." bulong ni Caelum tsaka sapilitang nag labas ng pera.

"Sinasabi 'ko talaga sayo Drystan.." pinipilit isama ni Drystan si Caelum sa viking.

"Tara na mag s-start na"

"Itigil mo na 'yan engkanto, umalis na tayo" maluluha nang sabi ni Caelum. "Drystan—" huli na siya dahil malakas si Drystan at nahila na siya.

"Punyeta sa dulo pa, whoo.. Gabayan niyo sana ako sa tatahakin 'kong landas.." napatawa si Drystan sa katabi niya.

Inaayos na ngayon ang upuan nila Drystan. Maraming tao ang naka sakay sa Viking.

"Kuya ayusin niyo 'yan ha! Kapag ako nahulog, kuya tama ba 'yan bakit parang ang luwag? Kuya!"

"Sir maayos na po 'yan"

Napapikit si Caelum nang unti unti nang gumalaw ang viking. Ayaw niyang dumilat.

Narinig niya ang tilian ng nga kasama nila ni Drystan. "Masaya 'to.."

From being slow to fast. Caelum didn't know if he's still breathing.

"Ah, shuta.." bulong niya.

Hindi niya na kaya humawak sa bakal na nasa harap niya, parang mapipiga niya na ito.

"Sumigaw ka kasi, Caelum. Sige ka sa sobrang takot mo mahihimatay ka.." sabi ni Drystan.

Hinawakan ni Caelum ang braso ni Drystan at nag tago doon. Yakap niya na ang braso ni Drystan. "Ahh, itigil niyo na utang na loob. Itigil niyo na.."

Tumawa ng malakas si Drystan. Dahil nga fairy si Drystan, lagi ito lumilipad at sanay na ito sa matataas na lugar.

"Drys.." naramdaman na ni Drystan ang takot ni Caelum, naramdaman na ng puso niya ito.

Agad niyang yinakap si Caelum. "Huwag kana matakot"

Yakap na ni Caelum ang katawan ni Drystan. Naririnig ni Drystan si Caelum na nagdadasal.

Sa wakas ay natapos narin ang ride at bumaba na ang lahat. Pero si Caelum at Drystan ay nandoon parin.

"Tara na, tara na. Wala na, tapos na.. huwag kana matakot" bulong ni Drystan at inalalayan si Caelum na namumutla.

"Kung nakikita mo lang ang mukha mo" natatawang sabi ni Drystan. "Bastos na engkanto 'to"

Hilong hilong bumaba si Drystan at Caelum. Sandali silang nagpahinga sa isang bench.

"Naiwan pa kaluluwa 'ko sa itaas" bulong ni Caelum.

Tinatawanan lang siya ni Drystan. "Umuwi na tayo ha! Ayoko na dito mahihimatay ako. Tarages" tumawa si Drystan.

"Last nalang.."

"Ano nanaman, ayoko na. Papatayin mo ba ako?" Drystan chukled. "Doon lang oh"

Drystan pointed to the place where you need to shoot those doll in the middle to have a prize.

"Last na ha! Uuwi na tayo, nahihilo na ako" tumawa si Drystan at pumunta sa side na iyon at nag bayad na si Caelum.

Kinuha ni Drystan ang limang bola. Limang doll din ang papatumbahin niya.

"Kapag napatumba 'ko ang limang 'yan.. ano makukuha 'ko?" tanong niya, hindi ito naririnig ni Caelum dahil hilong hilo pa siya.

"Kapag lahat 'yan, puwede mo kunin kahit anong gusto mo dito. Isa nga lang" tumango si Drystan.

He picks up the first ball and throws it to the first doll.

One doll down.

Two dolls down.

"Gumagamit ka ba ng kapangyarihan?" tanong ni Caelum. "Hindi ha, sariling talento 'ko 'to"

"Talento? tsk"

Four dolls down.

"Ano sa tingin mo mapapanalunan 'ko?" tanong ni Drystan. "Hindi 'ko alam" sabi ni Caelum.

Drystan saw Caelum looking at the instax in a box with a word

"We keep this love in photograph"

Drystan smiled and throw the last ball.

They both watching the ball. "Panalo!" sigaw ng bantay.

"Galing 'ko talaga" sabi ni Drystan at tumawa. "Take one, sir" .

Tumingin si Drystan instax. "I'll get that"

Kinuha ng bantay ang camera  at ibinigay ito kay Drystan. "Thankyou for playing sir, sa susunod ulit"

Ngumiti si Drystan.

Drsytan looked at Caelum. "Here"

"Oh? bakit sakin mo binibigay?" He asked. "Pera mo naman gamit para makuha 'yan.. so kunin mo na. I know you want it"

"Kinuha mo ba 'yan para saakin?"

"Sino nag sabi sayo? Tss.. kinuha 'ko 'yan dahil ang ganda. Pero sayo nalang" Caelum rolled his eyes and took the instax

"Tara na?" Caelum nodded.

Staying at the same house, being together all the time. Drystan and Caelum became close as they are.

They can't feel any awkwardness when they're together and having fun. Maybe it's because they're both men.

They think...

Drystan want to fulfill his promise, promise to give Caelum a better life.

He suffer a lot. He wants to make his life better , he want Caelum to enjoy his life.

Even Drystan doesn't know how to make Caelum's life better, he's trying.

Other than protecting him from danger, Drystan's other job is to give Caelum a better future and life.

And he'll do his best to fulfill it. He thinks it will be easier now.

Now that they're living together.