Pistanthrophobia (ON-GOING)

nine

IX.

Ngayong araw na ang midterm exam. Everyone's so busy! Nagulat ako na kokonti lang ang mga estudyante na nakikita kong hindi nagre-review.

Kahit 'yung mga mean girls ay tahimik din ngayon, nakakatuwa lang tignan dahil kahit ang mga estudyante na puro kabalastugan lang ang ginagawa ay seryoso ngayong araw.

Balita ko ay mahigpit daw ang mga prof pagdating sa exams. Right minus wrong, for example--out of 100 questions, you have 75 correct answers. Thus, you have 25 mistakes. Your 25 mistakes will be deducted to your score. So out of 100, your score is 50.

It's pretty hard. Kung may mali akong isa ay magiging dalawa na. Todo review ako magdamag nang malaman ko iyon, ganito na talaga ako. My goal every exam is a perfect score. Nai-stress na agad ako kapag tumataas ng tatlo ang mali ko, nagre-review ako hindi para makapasa kundi para makakuha ng perfect score.

Anyway, ten minutes before exam kaya nagpapasukan na ang lahat. Halos wala na rin tao sa labas ng mga rooms.

"I almost memorized every single thing. I need to pass these exam, girl! If not, i won't get my monthly allowance for like six months."

"Same here. I'll be grounded for months kapag hindi ko naipasa lahat."

"Well, goodluck to us."

Napatingin ako sa tatlong alipores ni Daphne na nag-uusap sa malapit sa'kin. Hindi ko maiwasang mapangiti dahil nagpahinga sila sa pangbubully sa'kin ngayong araw. Talagang nag-review sila ng husto. Sino ba naman ang gusto na mawalan ng monthly allowance?

Nabaling ang tingin ko sa pinto ng room nang pumasok si Kyle Vergara. Ito ang hindi ko nakita simula kanina, may nakapasak na earphone sa tenga niya habang nakalagay ang isa niyang kamay sa bulsa niya. Naglalakad papunta sa upuan niya.

Kahit hindi na bago sa paningin ng iba na halos araw-araw ay may pumapasok na mga gwapong lalake sa room na ito ay hindi pa rin maiwasan ng iba na sundan siya ng tingin.

Tulad nung pumasok kanina sila King at Rigo, ang halos lahat ng mata ay nakatuon sa kanila. King is cold and Rigo is approachable, opposite sila at hindi ko alam kung paano sila nagkakasundo na dalawa.

Nandito rin ang kapatid ko na si Chloe, hindi biro ang kanyang presensya. Wala naman siyang ginagawa pero para ka niyang sinasaksak kapag tinignan ka niya, isa siya sa mga babae dito sa school na ito na kinatatakutan ng mga estudyante. Maraming galit sa kanya dahil sa ugali niya pero walang makalapit sa kanya.

Nilingon ko si Monique na tawa ng tawa habang kausap si Rigo, close na close na talaga sila.

"Goodmorning, class."

Napaayos ng upo ang lahat nang marinig ang boses ni Mr. Valdez, may hawak siyang makakapal na papel na sa tingin ko ay ang mga exam papers.

Nag-ikot siya habang may hawak na isang box para ilagay doon ang lahat ng gadgets na meron kami. Wala naman nagreklamo dahil mukhang sanay na sila na ganito tuwing exam. Wala din dapat nakalagay sa table namin kundi isang ballpen. At ang ibibigay niyang questionnaire and answer sheet.

Ngayon ay naiintindihan ko na kung bakit nape-pressure ang lahat. Nararamdaman ko nang nagpapawis ang kamay ko dahil sa kaba at excitement na nararamdaman.

"I'm giving you two hours to answer the 100 hundred questions. As usual, there will be no multiple choices." Mr. Valdez explaines. "As always, the scoring will be right minus wrong. No answer will be considered wrong so make sure to answer all of it. And one last thing, i hate cheating, right?" Everyone nods. "You may start now."

Napangiti ako nang makita ang questionnaires, this is what i just reviewed!

Nag-angat ako ng tingin para tignan sila Jona na nakaupo sa isang row sa tapat ko. Hindi nila nililingon ang isa't isa pero bumubulong-bulong sila. Kumunot ang aking noo, akala ko ay nagreview sila pero nagrereklamo sila sa exam na ito.

"Where are you looking at, Ms. Castro?" Tanong ni Mr. Valdez na pinagmamasdan na pala ako dahilan para mapayuko ako.

"Sorry, sir."

Nagsimula na akong magsagot at halos maning-mani ko ang exam. Ang bait lang ni Ms. Perez dahil halos binigay niya na sa'min ang sagot sa exam na ito dahil kung ano 'yung nakalagay sa reviewer ay ayun ang nandito. Nakadepende na sa'min kung kakabisaduhin namin at ganoon nga ang ginawa ko.

Lumipas ang dalawang oras at natapos ang lahat, ngayon lang umingay at sari-sarili ng tanong ang lahat kung anong sagot ng kaibigan nila sa number na hindi sila sigurado kung anong sagot nila. Mukhang kuntento naman ang lahat sa naging exam pwera lang sa tatlong babaeng nakaupo sa unahan ko.

"What the hell was that? Halos wala akong nasagutan." Ani Jona.

"Sobrang different ng ni-review kaysa sa in-exam." Nakangiwi na sabi naman ni Wena.

"It was easy, right?" Nakangiting tanong ni Mr. Valdez habang inaayos 'yung mga papers.

"Easy? This old man must be kidding." Si Gladys naman ang nagsalita.

Ngumuso ako. Nag-review ba talaga sila? Sa pag uusap pa lang nila ay nasisiguro ko nang hindi maganda ang nagawa nila sa exam.

We checked the paper at ang taas din ng nakuha ng chineckan ko. She got six mistakes so 94 minus six is equal to 88. Not bad.

"Wow, someone's got a perfect score." Bilib na sabi ni Mr. Valdez habang nakatingin sa isang papel. Bigla niyang nilipat ang tingin sa'kin at ngumiti. "Congratulations, Miss Castro."

Nanlaki ang mata ko. "Thank you, sir!"

"Woah. Dalawa pala kaming genius dito?" Halakhak ni Rigo mula sa likod.

"Feeler ka na naman!" Pinalo siya ni Monique sa balikat kaya hinimas niya ang pinalo nito.

Monique got 3 mistakes so 94 ang score niya. King got 92 and Rigo is 90, si Chloe ay 94 also. And Kyle who got 2 mistake, so his score is 96. This squad over here is so clever as hell.

Sila Jona naman na nakakuha ng mga bagsak at pinakamababang score. Yung isa na 30 ang score, may 22 at may 34. Gosh, was that score really possible?

Umiling-iling si Mr. Valdez habang nakatingin sa papel nilang tatlo. "How come you managed to fail this exam? Everyone got a line of 8 and 9. Wha--"

"Sir, i don't know! Nagreview naman kami." Paliwanag ni Gladys kaya napahinga ng malalim si Mr. Valdez.

"So, bakit mababa ang score niyo?"

"S-something's wrong with the reviewer.." Ani Wena at kinuha 'yung bag niya para kuhanin ang mga papel do'n na mukha ngang reviewer. "See? Halos hindi connected 'yung reviewer na ito sa exam namin!"

"What are you talking about?" Kunot-noo na kinuha ni Mr. Valdez 'yung reviewer at mas lalong nagtaka ang itsura nang mabasa iyon. "This is not supposed to be your reviewer, gumagawa ka lang ba ng reason para pagtakpan ang pagkakabagsak mo sa exam?"

Kinuha rin nung dalawa 'yung reviewer sa mga bag nila para ipakita iyon kay Mr. Valdez. Magkakapareho ang pinakita nilang reviewer na obviously ay iiba sa'min lahat.

"Who distributed the reviewers?" Tanong ni Mr. Valdez kaya nanlaki ang mata ko.

Kaming dalawa ni Kyle ang nag-distribute! Kami ang nagbigay at nag-photo copy ng lahat.

"Those two." Sabi ng isa namin kaklase habang tinuturo kami ni Kyle.

Napakagat ako sa labi. Lumingon ako kay Kyle na tahimik lang, sobrang chill. Walang pakialam kung nadadamay na kami o hindi.

"S-sir, that is nothing to do with us. We just photocopied everything and gave it to everyone.." Paliwanag ko kaya inis na lumingon sa'kin sila Wena.

"You, b***h. Sinadya mo 'to, noh?! Iba ang binigay mo samin na reviewer para bumagsak kami!" Sigaw niya kaya napatayo ako.

"What the hell are you saying?" Hindi makapaniwalang tanong ko.

"Stop." Awat ni Mr. Valdez at tumingin kay Kyle na walang reaksyon. "What just happened, Vergara? Bakit iba ang naibigay na reviewer sa kanilang tatlo?"

Nagkibit balikat si Kyle at ngumuso. "Let's just inspect their belongings, that will be a lot easier.."

Tumango si Mr. Valdez at tumingin sa tatlo na hindi maipinta ang mukha. Hindi ako mapakali, paano kung hindi makita sa bag nila ang totoong reviewer? Nagkamali talaga kami ng bigay?

"I swear to God, we're not lying!" Sigaw ni Jona kaya tinignan siya ng masama ni Mr. Valdez dahilan para matahimik siya.

"What if wala kayong makita? Idedemanda namin kayo, this is bullying!" Pag-aalburoto ni Wena, hindi pinapansin ang masamang tingin ni Mr. Valdez.

They're literally freaking the hell out.

Kagat ang labi ko habang pinapanood ng lahat si Mr. Valdez na tignan ang loob ng bag ng tatlo. But everyone's drown into silence nang isa-isang makita ni Mr. Valdez 'yung real reviewer na pinamigay namin ni Kyle sa bag nilang tatlo. Merong nakaipit sa notebook, merong nasa book at sa bulsa ng isang bag. Nakita! Nakita ang totoong reviewer.

Halos nagtutubig na ang mata nung tatlo habang nakatingin sa reviewers na nasa kamay ni Mr. Valdez. Hindi makapaniwala. Bakit? Bakit mukhang hindi lang sila umaakto? Bakit parang nagsasabi sila ng totoong tatlo? Victim ba talaga sila dito?

"I can't tolerate this." Naiiling na sabi ni Mr. Valdez habang naglalakad papunta sa unahan. "You three got 60 grade for midterm this semester."

"W-what?!" Hindi makapaniwalang sigaw nung tatlo.

"Class dismissed." That was the last thing he said before he went out with his angry face. Nag-labasan na rin 'yung iba kasama sila Monique kaya konti na lang ang natira dito.

Napabuntong-hininga na lang ako at inayos 'yung gamit ko. Pero bigla na lang akong napahawak sa ulo ko nang mauntog ako sa sahig dahil may nagbaliktad ng table ko kaya napasama ako.

"Y-YOU f*****g b***h! WHY DID YOU DO THIS, HUH?!" Galit na galit, as in naghi-hysterical na sigaw ni Wena.

Sinigurado ko na maayos 'yung wig at glasses ko bago ako humawak sa upuan para tumayo. Pero sinipa ni Gladys ang balikat ko kaya natumba ulit ako.

Sinampal naman ako ni Jona kaya buong lakas ko silang tinulak. Mabilis akong tumayo at umatras. Damn it, kapag hindi ako nakapagpigil ay mabubuko ako nito.

Calm down, Vanna. Wag mong patulan.

Hawak ko 'yung ulo ko para masigurado na hindi nila ako masasabunutan. Kapag lumalapit sila ay umaatras ako. May mga nakapalibot sa'min pero hindi umaawat, ganito sila. Mas gusto nilang manood na lang kesa ang umawat. Mas masaya sila kapag ganito.

"STOP ACTING THAT YOU'RE INNOCENT, b***h! UMAAKTO KA NA HINDI PUMAPATOL PERO GUMAGANTI KA NG PATALIKOD!" Sigaw ni Wena at kinuha 'yung bag ko at kinalat lahat ng gamit sa loob. Binato niya sakin 'yung bag habang sinisipa-sipa 'yung mga gamit ko sa sahig.

Halos nagtutubig na 'yung mata ko. This is too much. Gustong-gusto ko nang gumanti pero pinipigilan ko. Ang lakas na ng t***k ng puso ko dahil sa sobrang galit.

Hinawakan ako nung isa sa may kwelyo kaya malakas ko siyang itinulak palayo. Nanlaki ang mata ko nang matanggal ang mga butones ng blouse ko, exposing my bra. Mabilis kong tinakpan ang sarili ko habang tumitingin sa paligid, nakatingin lang silang lahat. Pati ang mga hindi namin kaklase ay pumasok dito para manood lang.

Kung nakikita lang ito nila King at Billy ay hindi nila hahayaan na mangyari 'to.

Nag-igting ang aking paa, tumutulo ang luha mula sa mata ko. I've never been this humiliated in my whole life. Hindi ko na kayang tiisin 'to. Wala na akong pakialam kahit mahuli ako.

Binaling ko ang tingin sa upuan sa gilid ko. Hinawakan ko ito ng mahigpit para ipalo sa tatlo pero ni hindi ko ito nai-angat nang may isa pang kamay na pumigil. Kinagat ko ang aking labi, kahit hindi ko tignan ay alam kong si Kyle Vergara ito. Anong ginagawa niya?

Mas hinigpitan ko 'yung pagkakahawak sa upuan para maagaw sa kanya iyon pero bigla na lang niya ito inangat at pinalo sa sahig kaya napapikit ako. Naghiwa-hiwalay 'yung upuan kaya napalayo 'yung iba, kumalat ang iba't ibang parte sa sahig.

"Still not entertained?" Tanong niya sa lahat, sapat ang lakas para marinig na ng lahat.

Humugot ako ng lakas ng loob para tignan siya, ang mata niyang normal nang madilim ay mas madilim ngayon. Ang malamig niyang presensya ay mas malamig kesa sa nakasanayan, kitang-kita ko ang pag-galaw ng kanyang panga.

"K-kyle, we're just--"

"Shut the f**k up." Malamig ang boses niya. Yumuko ako at pinagsalop ang mga daliri ko.

"P-pero, Kyle! This serves her right! Impossible na ikaw ang gumawa no'n sa'min, right? Ang babae na iyan ang dahilan kung bakit kami bumagsak!"

Pumikit ako ng mariin. Bakit ba ako ang pinipilit niya? Bakit sinisisi niya sa'kin ang pagiging palpak niya?

"I'm not really interested." Napaigtad ako nang hawakan ni Kyle ang aking palapulsuhan, tinaas niya ito na parang pinapakita niya ito sa lahat. "This lady over here.."

He paused for a second. "Touch her. I dare you."

Halos mabingi ako sa sinabi niya.

ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ

ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ

ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ

ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ

ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ

ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ

ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ

ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ ㅤㅤㅤㅤ ㅤㅤ