He left.
Samar’s POV
Pababa pa lang ako ng hagdan nang marinig ko ang malambing na tawa ni Stefani, napahinto ako sa gitna ng hagdan at sinilip sila ng konti. Nadatnan ko si Eliaz na nagluluto habang nakaupo si Stefani at pinapanuod ang asawa ko.
“Kay Samar na lang yan, luluto na lang ako ng bago, ano bang gusto mo?” tipid na ngumiti si Eliaz nang balingan si Stefani na nag-iisip.
“Soup?” hindi siguradong sambit nito at tumawa ng marahan. “I’m sorry, hindi ko lang talaga gusto yung amoy, but I’m sure it’s tasty.”
“Talaga? Pano mo naman nasabi?”
Tinalikuran siya ni Eliaz at binuksan muli ang stove.
“When we were together, before you lost your memory, you always cook something for me,” Stefani said casually.
Saglit na natigilan si Eliaz at nahapawak sa edge ng granite counterto
