Masaya kaming sinalubong ni Mommy at Daddy sa airport pagbalik namin sa Pilipinas ni Hunter. Isang taon lang kami sa Amerika at napagkasunduan namin na sa Pilipinas na lang magpakadalubhasa ng pagdo-doktor para makasama namin ang aming mga pamilya. Araw-araw na hindi ako nilulubayan ni Mommy na tawagan tuwing madaling araw dahil nami-miss niya ako. Hindi pa nga naman namin nasusulit ang panahong nagkasama kami, nagpakasal kami kaagad ni Hunter noon. Miss na miss ko na rin ang pamilya ko lalo na si Mommy.
"Ziya! I miss you so much, anak..." Naluluha pang yumakap si Mommy sa akin. Kahit si Dad ay nangingilid ang luha sa mata.
"Para namang hindi tayo magkausap gabi-gabi, Mommy."
"Iba ang nandito ka sa Pilipinas at nayayakap kita nang ganito. Puwede ka bang mahiram sa asawa mo nang
