SNOW POINT OF VIEW
Nakaupo ako sa maliit na mesa sa veranda ng kwarto, hawak ang isang tasa ng mainit na tsaa habang hinihintay si Davian na lumabas mula sa banyo. Tahimik ang paligid—masyadong tahimik. Para bang ang buong mundo ay may hinihintay na hindi ko mawari.
Hanggang sa...
KRAAAAK!
Napatalon ako sa gulat sa biglang pag-ugong ng kulog, kasabay ng mabilis na pagdilim ng langit. Mula sa maliwanag at kalmadong hapon, ngayon ay tila may paparating na bagyo. Wala pang isang minuto, bumuhos ang ulan—malakas, mabigat, at parang galit.
“Ang bilis naman,” bulong ko sa sarili habang pinanood ang pagbagsak ng ulan.
Bigla kong narinig ang pagbukas ng pinto sa likod ko. Lumingon ako... at agad na napalingon ulit paharap, kasabay ng pamumula ng buong mukha ko.
“D-Davian!” sigaw ko, halos
