The next morning, I woke up with a weird feeling. Pakiramdam ko kasi ay may nakatingin sa akin and to make it crazier, I’m here in hospital. I don’t want to scar myself but I can’t help it. I really do hate coming in hospital. Dahil bukod sa amoy chemical ay maraming buhay ang natatapos dito. Maraming kaluluwa ang gumagawa sa paligid.
Tahimik na lumunok ako bago unti-unting nagmulat ng mga mata. Bumungad sa akin ang kalmadong muka ni Cosmer. Hindi man lang ito natinag nang magsalubong ang mga paningin namin. Cosmer insisted to sleep with me. Pumayag naman ako sa gusto niya na tumabi sa akin kagabi dahil natatakot ako.
“Goodmorning, Hon.” Ngumiti ito pagkuwan.
Naistatwa naman ako kaya hindi ako agad nakapagsalita. Hindi ko alam kung parang may kakaiba sa pakiramdam ko. Dapat ban
