Episode 21.5
1048 Words
"Chill, wala naman akong balak ano. I will noy force you to do that. Knowing you and your stubbornness. Gusto lang naman kitang magpanggap na close fayo kahit one week lang," sabi ko s akanya na para bang simple lang ang hinihiling ko. Because iy is just really a simple request.
"And you think I will fall on your stupid trap? Hell no!" uminom na namna siya ng alak.
"Can yoj drink moderately? Magda-drive ka pa oh? Gusto mo bang maaksidente ka habang nagmamaneho?" Natahimik siya sa sinabi ko.
"Kung hindi ka naman takot sa request ko, bakit hindi ka na lang um-oo? Why? Are you actually scared on fallin in love with me?" I dare him.
"Huh! Never in a lifetime." So confident. Kahit naman dapat.
"You are not sure, I am telling you. Pero sige! Take the deal at subukat natin ang lakas ng loob mo."
"Okay."
He actually bite it.
KAYA naman kinabukasan ay maganda na namna ang mood ko. Sunday at muntil pa akong magsimba, nakalimutan ko nga palang halang ang kaluluwa ko.
Monday came so fast at hindi naman ako nabigo. Mukhang tumutupad namna sa usapna itong si Comford. Siya ang sumundo sa akin.
Jameson filed a vacation leave. I am upset about it, but I know he has a reasons. Maganda na rin iyon para kung sakali man na tinotopak pa siya, ayusin na mun aniya ang sarili niya.
Hindi na ako nag-breakfast, masyado kasing nagmamadali itong boyfriend ko. Hindi ko alam kung excited ba siya o ano.
"Can you move a little faster?" he said like he is so irritated. Bakit parang kasalanan ko oa ngayon?
By tge way, that line sounds so erotic.
"Wait lang! Baka naman matapilok ako, 'yung heels ko kase," maatte na sabi ko sa kanya. He hissed again. Wala naman siyang nagawa. Nahulog siya sa pang-uuto ko.
Napapailing na lang siya na nakasandal sa kanyang kotse. The same black sport's car.
"Hindi ko alam kung paano mo ako napapayag. Magpakasaya ka na, dahil hindi rin naman magtatagal ito."
I know Cromford. Akala ba niya ay hindi pa ako informed?
"Whatever. Just go, baka ma-late pa tayo."
Pumasok na ako sa kotse. Ako na ang nagbukas sa pinto ko. Nakakahiya naman sa kanya.
While he is driving ay nagbabasa lang ako ng notes ko. I am still a f*****g nerd, I know. Sadyang maganda lang ako.
"Hindi b lumalabo ang mata mo? You are reading while on the ride," tanong niya sa akin. Nagulat pa nga ako, he is not like this. He does not give ang fick on my existence. Mas masahol pa nga sa langaw ang tingin niya sa akin.
And now he sound like he care. I am happy, but I did not show it. It will ruined the whole mood.
"Okay pa naman ang mata ko. Medyo mataas na ang grado, but I can manage. '' Hindi na siya nagsalita. Naka-realized siguro na kung bakit niya ba ako kinakausap ngayon?
We arrive af the school at pinagtitinginan kami. Nagtataka siguro sila kung bakit ako kasama ni Cromford. I like how they painted their face like they saw a ghost or something.
"Go away, f**k! Nakita pa nila akong kasama ka," wika niya na para bang kinikilabutan sa pandidiri. The audacity!
"Whatever," sanay na sabi ko. I walk with confidence, but it was shattered because he is disgusted with my presence.
Masyado na naman atang lumalambot ang puso ko. That is bad, I know it.
PAGKAPASOK ko sa classroom ay agad akong pinuntahan ng dalawang babae. I know that gossip fly so fast, and it is impossible that this two bitches has no idea about what's going on.
"Anong effective na gayuma naman ang ginamit mo, ha?! Goodness gracious! You actually made him do it? Is that a damn black magic?" exag na sbai sa akin ni Tara.
"It is not black magic. More on a deal."
Mela took my arms and she saw my bandage bruises. "What's happened with this? Who did this? Kung sino man ang gumawa niti ay nagtago na siya. He or she will be hunted by your Taymom for sure!"
"And both of you will not blow the whistle!" bata ko sa kanila.
Pareho pa silang napanganga sa sinabi ko. I know na alam na nila kung ano iyon. There is nothing to deny. At saka wala namang ibang tao ang po protektahan ko ng ganito kung hindi siya lang.
"He physically hurt you!" ani Tara sa akin.
"Tone down your voice, b***h! Alam ko iyon, and I know that Taymom will kill him and never gavs mercy kapag nalaman niha ito. Pero girls naman! Dahil dito ay nakuha ko siyang i-blackmail, bait him to make a deal."
Napapailing na lang si Mela. "Ibang level na ang katangahan mo, girl! Umayos ka naman!"
"Just support me this once!"
Wala naman silang nagawa sa gusto ko e. Dito ako masaya.
I know that tjis happiness would never last for forever. Panandlaian lang ito. Hirap na sandali sabi nga nila.
I cannot think any other ways para maulit pa ang ganitong pagkakataon.
No matter how I think that I can hate him, malabo na talaga. I can't, I am too in love with him.
Kahit na upset ang dalawa ay alam kong tanggap nila. Sinabihan ko rin sila na kasama ko si Cromford na magta-take ng break. I am so happy!
Iyon nga lang ay ayaw niyang sa cafeteria pa kami. Lalabas daw kami. He is driving again. Medyo nag bityer ang mood ko.
"Ayaw kong may makakita na naman sa atin, kaya sa labas tayo kakain," sabi niya.
I pout my lips while looking at the window. Ano pa ba kasi ang aasahan ko sa kanya?
"Okay," sabi ko na lang.
"Okay?" naguguluhan na tanong niya.
"I said okay, bakit? May reklamo ka pa ba? E um-oo na nga ako sa iyo? Just drive, I am famished."
Ganoon na nga ang ginawa niya.
He choose a very far restaurant. Ewan ko lang kung aabot ako sa next subject namin pagbalik.
At least he choose a decent place to eat. Masarap ang pagkain at wala akong mapuna na masama. At least ay nabusog naman ako.
Medyo busog din naman ako sa sama ng loob. Pero keri na siguro.
Makakabawi rin ako.
- Writer
