WARNING: Contains matured scenes that's not suitable for below 18 years old.
***
[RAFAELA'S POV]
Pagkarating ko sa room ni Lance dito sa hospital ay hindi ko mapigilang mapahagulgol nang makita ko siya. Nakahiga siya sa kama at walang malay.
"L-lance." naiiyak kong tawag sa kanya. Hinawakan ko ang kamay niya. "Wag mo akong iiwan please. H-hindi ko kayang mawala ka." sinsero at puno ng emosyon ang nararamdaman habang sinasabi ko iyon sa kanya.
"Magpagaling para sa akin. Parang awa mo na. Gumising ka na please kung naririnig mo man ako."
Napayuko ako at ipinatong ko ang mukha ko sa kamay niya habang umiiyak.
"Mahal na mahal kita Lance." ang huli kong nasabi at humagulgol na talaga ako sa pag-iyak. Hindi ko matanggap na nasa ganito siyang sitwasyon ngayon.
"Mahal na mahal din kita Raf
