NANGHIHINANG napaupo si Aloha Cassandra sa may tiled floor ng banyo matapos niyang maisuka lahat ng mga kinain niya. Maluha-luhang hinaplos niya ang impis pa niyang tiyan habang nakapikit at nakasandal ang ulo niya sa pader ng banyo.
Ganito siya tuwing umaga. Minsan naman ay late na rin siyang nagigising. Pakiramdam kasi niya ay hapong-hapo siya at ayaw pa niyang bumangon at humilata na lang siya buong araw.
“Baby, kapit ka lang, okay? May gagawin lang si Mama tapos uuwi na tayo ng Davao,” mahinang kausap niya sa anak.
Nakapikit ang mga matang napangiti siya. Kahit dugo pa lang ang anak niya sa kaniyang sinapupunan ay gustung-gusto na niya itong kausapin nang kausapin.
Mahal na mahal na niya ito at hindi siya makapapayag na pati ang anak niya ay mawawala rin sa kanya.
Kaya kahit nahi
