This is the final chapter. Epilogue up next. Thank you for reading this story until the end. Marry me Isang halik sa pisngi ang siyang nagpaalis ng mga mata ko sa labas ng hospital na kinaroroonan ko. Hindi ko namalayan na nakabalik na pala si Leighton mula sa pagkuha niya ng mga naiwan kong gamit sa Celestine. "How's your morning? We're leaving in an hour. Are you sure you're okay now?" sunod-sunod niyang tanong habang ang kamay ay humihimas sa tiyan kong impis pa rin. It's been two days since that night, but I still can't believe that I'm pregnant. Hindi maalis-alis ang takot sa akin na paano kung nawala siya sa amin? The doctors even told us that it's a miracle that our baby survived. I'm thinking that maybe this is His way to help me cope up from remembering what happened to me fi

