CHAPTER 38

2382 Words

DAHLIA'S POV ❦❦❦ Nakatitig ako sa apoy habang yakap ang dalawang tuhod ko at iniintay maluto ang isda na nakatusok sa limang tangkay ng kahoy, napahikad ako at pilit na nilalabanan ang antok dahil hindi pa kami nakaka-kain ng hapunan. Hinipan ko rin ang dalawa kong palad para mawala ang lamig mula rito saka tinapat sa harap ng apoy upang maramdaman ko ang init nito, malakas at presko ang hangin dito sa tabi ng karagatan, rinig mo ang nakakaantok na tunog ng payapang tubig at ang kasamang ingay ng mga insekto sa katabing gubat nito. Lalo tuloy akong inaantok dahil sa komportableng pakiramdam sa lugar na ito. "Nilalamig ka?" tanong ni Troian saka binuksan ang malaki at maitim niyang pakpak, ibinalot niya ko sa loob ng makapal na balahibo ng kaniyang pakpak at pinasandal sa kaniyang bali

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD