Caroline's Point Of View!
Day and day have passed. He's still in a hospital bed. Walang malay-tao at para bang ayaw na niyang gumising pa. Nalalapit na rin ang kasal ko kay Lucas . Ilang araw na lang ang hihintayin ko pero heto siya at nakaratay pa rin sa kanyang higaan. Minsan nga ay iniisip kong sinasadya niyang hindi na lang imulat ang mata. Siguro ay ayaw na niya akong makita.
"Daxen? Naririnig mo ba ako? Please, gumising ka naman na, oh? Hindi ka ba nangangalay? Ang tagal-tagal mo na kayang nakahiga. Hindi ba sumasakit ang likuran mo? Hindi ba nangangalay ang mga mata mo? O baka naman ayaw mo na kaming makita?"
Hawak ko ang kanyang kamay na may nakatusok na mga karayom. Hanggang ngayon ay may nakakabit pa rin sa kanyang mga apparatu na sumusuporta sa kanyang buhay. Ang sabi ng do
