Priscilla POV After ng unang class namin this morning, I didn’t even bother checking the time. Hindi na ako nakinig sa bell, sa announcements, kahit pa sa pagtawag ng prof ko. My head was spinning, my heart was racing, and all I could think about was that one message Joseph received. “If you’re reading this… it’s probably too late.” Tangina, ‘di ako mapakali. “Guys, sa rooftop na tayo. We need to talk. Now.” I told them after class. Wala nang tanong-tanong. Parang instinct naming lahat. Alam naming hindi na ito basta-basta. Hindi na ito drama ng buhay-estudyante. This was deeper. Scarier. And maybe... dangerous. Rooftop, BSBA Building – 10:32 AM Tahimik kami habang unti-unting nagkukumpulan sa harap ng rusting steel railings ng rooftop. Tumatama ang araw sa batok ko, pero kahit main

