CHAPTER 109

1717 Words

AHRON POV Nakakatampo na talaga ang gf ko. Napapansin ko na nawawalan na siya ng gana. Ang hirap ng ganito, bigla niya akong pinatayan ng tawag matapos ng pag uusap naming dalawa. Sa totoo lang, nabastusan ako sa ginawa niyang ito kaya nabadtrip tuloy ako. Mabuti na nga lang ngayon ay kumakain akong mag isa dito sa labas ng barracks. Ang dami namin naiuwi ni Karen na pagkain at mabuti na nga lang ay walang sumuway sa amin noong time na kumukuha kami ng pagkain. Mahihiya na sana ako ngunit nagawa ko pang maka diskarte ngayon. Mabuti na nga lang at wala akong kahit na isang kaibigan dito sa barracks kaya mag isa ko kakainin ang lahat ng ito. Ang mga kasama ko nga sa loob ay mga tulog na noong time na dumating ako dito sa loob kaya natitiyak ko na wala nang tao ang lalabas dito. At tsak

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD