Chapter four: Unusual feeling
"Somehow we feel something different. Something confusing, yet addictive."
***
I stopped from running, panting and fighting for air. Nagtago ako sa likod ng isang malaking puno habang hawak hawak ang aking dibdib, medyo madilim na rin kaya sigurado akong mahihirapan na silang hanapin ako.
My only hope for now is Rin, sana lang ay nakarating na siya sa kanilang bahay upang humingi ng tulong. Mas napatigil ako ng makarinig ng ilang kaluskos malapit sa kinatatayuan ko.
"akala mo ba matataguan mo ako, magandang binibini?"
Pigil hininga akong nakahawak sa aking bestida ng madako ang aking tingin sa mahaba kong buhok. Nakalabas ito at alam kong kitang kita ito ng lalaki kaya niya nalaman kung nasaan ako. Sumilip ako sa puno at nakita siyang nakatayo di
