Rumir’s POV
Gusto kong magpaliwag at kausapin si Rain.
Halos kaladkarin ko na nga ang katawan ko para makausap siya pero mali naman ako ng timing dahil ang lolo dad niya ang mas iniisip niya sa pagkakataong ito kaya ayoko na muna dumagdag pa.
Galit ako kay Rain, dahil nakipagrelasyon siya sa lalaki na ‘yon, kahit mayroon pang kami. Namuhay ako sa matinding galit, sa mahabong panahon. Pero aaminin ko. Mahal, mahal na mahal ko pa rin siya.
Mula noon -- hanggang ngayon.
Hindi nagbago ang puso ko para sa kaniya.
Pero noong narinig ko ang sinabi ni Noah, nalinawan na ako at mas umasa pang mapapasa akin siya muli. Lalo ngayon, na naglapit na naman ang mundo naming dalawa.
“Anak kumusta ka na?”
“Okay naman -- ako mom.”
“Sigurado ka ba? Ang lalim naman ata ng iniisip mo?” nakatanaw pa
