CHAPTER 129

1506 Words

EVELYN Ang buong akala ko ay nakalimutan lang nila na buksan ang mga ilaw pero nagulat ako ng bigla na lang bumukas ang main door. Bigla ring bumukas ang mga ilaw. “Congratulations!” sigaw nila kasabay ng pagliwanag ng buong paligid. “Anong meron?” pabulong na tanong ko sa asawa ko pero nagkibit balikat lang siya na para bang hindi niya rin alam na may ganitong ihinanda sila mama. “Mama, ano po ang meron?” tanong ko sa kanya. “Nakalimutan kasi nating i–celebrate ang pagbubuntis mo. Kaya ngayon na lang natin i-celebrate,” nakangiti na sagot niya sa akin. “Po? Mama, hindi naman po kailangan.” sabi ko sa kanya. “Dahil sa sakit ko kaya nakalimutan na natin.” sabi niya. “Pero, mama—” “Huwag ka ng kumontra. Masaya kami dahil magkakaroon na kami ng pamangkin kay William. Hayaan mo na dah

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD