Chapter 1:Meet HER
972 Words
"Lift your head baby dont be scared.
"of the things that could go wrong along the way
Lss na talaga siya sa kantong toh..yung parang yun yung kanta ng buhay niya as of the moment..
"you'll get by..with a smile...
Tama..ngiti lng dapat..kahit nasasaktan ka na..ngiti lang..kahit ang hapdi hapdi na ng mata mo sa kakaiyak..ngiti lang dapat..pucha...kahit siguro mamamatay knlng..ngiti padin..tsk.tsk...pero sanay na..sabi nga.."tawanan mo ang iyong problema"
"You cant win at everything but you can try...."
ngulat ako ng hindi ko na marinig yung mga sumunod na lyrics ng ost ng buhay ko..pero mas nagulat ako sa malakas na pagtama ng bola sa mukha ko..dahilan ng pagkakatanggal ng headphone ko...
heto nanaman tayo eh...sandaling minuto lang pumayapa ang buhay ko..buti pa ang lunchbreak umaabot ng 30mins...pero ako lintik...sa inaraw araw na lang...ano ba naman.....kelan ba nila ko titigilan...
"hindi ako Panget..sabi ng nanay ko... hindi din ako nerd dahil hindi naman ganun kataas grades ko..hindi ri ako warfreak..para pa ngang warzone ako..dahil kung asan ako..laging me gulo..hindi dahil ako nagpapasimuno ng gulo..kundi ako yung Ginugulo..Literal na ginugulo...
tulad ngayon...nanahimik ako sa isang bench dito sa Galakdangan University..hindi na nga ko kumain sa canteen at umiiwas ako sa maraming tao..dahil tiyak ako nanaman makikita nila..hindi pa din ako nakaiwas sa mga dumaan na varsity player.. yes po..dumaan lang sila..namamato pa ng bola..
"Nku pre...yari ka..maglalabasan na mga uod sa mukha mo mamaya..."naulinigan kong wika ng kaibigan ng bumato skin na bola..
"Talaga ba..kaya mong gawin yun?"tanong skin ng pinakamatangkad sa knila..
nakatingin lang ako sa knila....hindi ko kasi kayang sagutin..hindi naman pang 1million pesos question yun pero bakit ang hirap sagutin...
"see?ilang ulit na yun ginagawa sa kanya..wala naman nangyayari.."my pagmamayabang pa na sabi nito bago tuluyang lumakad palayo
sa pagiisip ng sagot sa paulit ulit nilang tanong..napadpad ako sa pinakatagong bahagi ng campus...hindi puntahan ng mga typical n studyante..lugar kung saan kahit sumigaw ka ngpagkalakas lakas eh walang makakarinig sayo...kundi yung mga d**o na nagsisimula ng lumago dahil hindi naman kasi napagtutuunan ng pansin..sa laki kasi ng campus at iisa lang ang janitor..hindi katataka kung bakit may mga bahagi ng paaralan na hindi na nililinis..Pero dahil halos wala naman natambay sa parteng iyon..hindi naman ganun kadumi..madamo pero hindi madumi...
"ahhhhhh......"sigaw ko....kapag mag isa ako..tska ko lang nailalabas yung nasa loob ko .ngayon.halong halo emosyon nararamdaman ko..galit..inis..lungkot...pero mas lamang inis..o galit o lungkot ba?hindi ko na alam..basta hindi ako okay..
"Lagi nalang bang ganito..simula ng pumasok ako sa university na toh..ako na agad pinagdidiskitahan nila..dahil ba sa isa akong Salvacion?kasalanan ko bang maging Salvacion?oh kasalanan ko dahil hindi ko kayang gawin yun..kung kaya ko lang siguro...bka..sakaling..pangilagan pa nila ko.
.Pero yun ang iniiwasan ko...hindi ako tulad ni River..maaring kambal kami pero magkaiba kami..Magkaiba pero magkasundo..In fact we are so close na natatakot ako magsabi sa kanya ng nangyayari sa kin dito sa school..dahil alam ko na ang mangyayari..She may be quiet but she is dangerous..so dangerous na kahit ako ayoko nakikitang magalit siya..i am older than Her ng sampung minuto...pero sa asta at sa posisyon sa pamilya..siya ang nakakalamang.......hays...sa bahay at sa school walang pinagkaiba..except syempre sa walang pisikalan sa bahay..bawal yun at magkakapamilya padin kmi...kaya dapat sanay na ko sa trato sakin...pero..hindi pa din eh..masakit padin..hindi lang puso pati nadin sa katawan...
"iniwasan ko ng kumaen sa canteen kahit nagugutom ako..para lang hindi niyo ko mapansin.."saad ko habang binubunot ang mahawakan kong mejo malagong damo..kung may makakakita sakin..iisipin na isa akong hardinerang me sapi at mas feel gamitin ang kamay sa pagbubunot ng damo..
"hindi ko na din sinusubukan mgtaas ng kamay sa recitation dahil nangangawit lang ako kakataas ng kamay..para naman akong invisible sa mga teachers"pagpapatuloy ko..at isang d**o nanaman ang nalagas dahil sa pagkakabunot ko..
nagtataka na nga lang ako minsan kung paano ako nakatuntong ng 3rd year college sa kursong mass communication kung halos invisible ako sa mga guro ko..hmmmm....
wala akong extra curricular activities dahil bukod sa walang nag aaya..magiinquire palang ako..sinasabihan na nila akong not qualified...kahit nga s choir..not qualified padin ako kahit hindi pa nabuka bibig ko para kumanta...
nasa dulong upuan din ako sa classroom..katabi ng basurahan..dun lang me bakante..feeling ko nga close na kami ng basurahan..close to the point na nagpalit na ata kami ng silbi...kasi minsan mas marami pang nakapatong na basura sa desks ko kesa sa basura sa tabi ko..
ring.......
tunog ng bell..hudyat na tapos na ang lunchbreak...pinagpag ko ang uniform ko at puro dami na ko..kulang na lang magamoy d**o ako...marami rami rin ako nabunot na damo...sa dami ng hinaing ko..pero marami rami pa kong bubunutin..
kinuha ko ang mga gamit ko at umalis na sa lugar na yun..but i will come back..Akin na ang lugar na yun since wala din naman napunta dun..i found a haven..ito na ang magiging bago kong tambayan..malayo sa tao..at maraming d**o na pagbubuntunan ko nang inis..
lakad takbo na ginawa ko at mejo malayo ako para sa susunod na klase..baka malate pa ko..Terrort pa namn si Mr.Herrera..siguradong hindi na ko papasukin nun..Ubod pa ng arte nun..Daig pa non ang guwardiya sa "No id No entry policy"
....Dapat laging nakasabit ang id...khit sa labas ng klase kung makakasalubong niya kmi..lagi hinahanap ang id kapag hindi nakitang nakasabit..Speaking of id...kinapa ko ang id ko kung nakasanit pa sa id lace ko just to make sure..khit kampante naman ako na nakasabit padin yun kasi hindi ko naman hinuhubad yung id..
Pero wala...hindi ko nakapa ang id ko...nku....malapit na ko...ilang hakbang nalang asa classroom na ko...hindi nga ako malalate..hindi din nmn ako makakapasok...nyemas na toh...wala ako ideya sa kung saan ko naiwanan yung id ko..kahit pa nalaglag ko yun..knowing my schoolmates..malamang asa basurahan na yun....ang hindi ko alam...nakatakdang magbago ang lahat dahil lang sa id kong iyon..dahil as of the moment..wala yun sa basurahan kundi asa kamay ng isang estranghero...
"Andrea Mae Salvacion..3rd year B.S. Masscom.
- Writer
