Madilim na nang makalabas sila sa main road. Nakikita na rin ni Hanna na malapit na sila.
"Malapit na tayong makarating."aniya, at napatango sya patungong hilaga."I think mga isang kilometro nalang ang lalakarin natin."
It was heavenly being able to walk on dry level pavement for a change.
"Kapag may marinig tayong tunog ng sasakyan na papalapit, makubli nalang tayo sa gilid."he warned.
"Okay"tugon nya. Di na mapakali si Hanna dahil nagugutom na rin sya.
"Okay ka lang?"tanong ni Logan.
"I'm fine"sagot naman nya."Medyo napagod lang ako at kinakaposan ng hininga."
Logan murmured a soft protest but Hanna only kept walking.
"Kung kayanin mong maglakad hanggang sa makarating tayo, kakayanin ko rin."sabi pa nya.
Luckily the phone booth was on the side of the
